nieuws

Oosterdoksbrug Amsterdam mogelijk ook ingepakt

bouwbreed

amsterdam ­ De spoorbrug over het Oosterdok bij het Centraal Station in Amsterdam wordt mogelijk ook ingepakt, om de geluidshinder te beperken. Dat zei ing. R.C. Muchall van ingenieursbureau Omegam bij de ‘opening’ van de geluidreducerende voorzieningen aan de spoorbruggen over de Nieuwe Vaart en het Lozingskanaal in Amsterdam.

Beide bruggen zijn voorzien van een omkasting van beton en een bovenafdichting, waardoor de geluidshinder van de treinen voor de omwonenden enorm is gereduceerd. Muchall: “We hebben in 1993 geluidmetingen verricht. De brug over de Nieuwe Vaart produceerde toen 15 dB meer dan een spoorlijn op een aarden baan, de brug over het Lozingskanaal 14 dB meer. Een week geleden hebben we opnieuw gemeten. De eerste brug produceert nu 2 dB meer dan een spoorlijn op een aarden baan, de tweede brug 4 dB. Beide zullen nog ongeveer 3 dB dalen, omdat de brandplaten nog op de bruggen liggen. Die waren nodig tijdens de uitvoering, maar moeten nog verwijderd worden. Ze rammelen en nemen een deel van de absorptie weg.”

Onverwacht

Omegam had de reductie van de geluidshinder voorspeld, maar toch is het resultaat indrukwekkend. “Het effect is spectaculair”, zei wethouder D. Stadig. Hij sprak door een eenvoudige megafoon, maar hoefde zijn toespraak niet te onderbreken toen een trein achter hem over de bruggen reed. Hij bleef gewoon verstaanbaar. Ook volgens dr. A. Romeijn van de faculteit Civiele Techniek van de TU Delft is het resultaat bijzonder. Hij is deskundige op het gebied van stalen bruggen en weet meer voorbeelden van geluidreducerende maatregelen. De in Amsterdam toegepaste oplossing is echter uniek voor Europa. Nog nooit is een stalen spoorbrug ingepakt om de geluidshinder te beperken. “Het is een groot succes. Ook met een nieuwe brug zou dit resultaat niet makkelijk behaald zijn. Ik had het niet verwacht”, bekent Romeijn.

De geluidreducerende voorzieningen zijn aangebracht vanaf het water, zodat het treinverkeer geen hinder heeft ondervonden. Ze bestaan uit volledig slap afgeveerd opgehangen kanaalplaatelementen, prefab betonnen zijpanelen en een afsluiting aan de bovenzijde van platen steenwol op een hulpconstructie. In de kasten hangen ook nog eens geluidabsorberende panelen. Om het onderhoud aan de stalen bruggen mogelijk te maken zijn de omkastingen voorzien van kruipluiken.

Het heeft meer dan tien jaar geduurd, voordat de bruggen zijn ingepakt. “Ik zat in 1993 in de raadscommissie voor verkeer”, herinnert zich Stadig. “Toen kwam L. Smith langs om te vertellen hoe ernstig de geluidshinder was. Later heb ik als wethouder gekozen voor het ontwerp van de bewoners, boven dat van de deskundigen. Ik vond dat de bewoners gelijk hadden met hun argumenten. Het motto van dit project is: de aanhouder wint.”

Doorzettingsvermogen

Volgens L. Smith van het Comité Geluidshinder Spoorbruggen Amsterdam Oost ging het om 84 dB tegen de achtergevels en 80 dB binnen de woningen langs het Lozingskanaal. Zonder haar doorzettingsvermogen zouden de geluidreducerende voorzieningen er niet zijn gekomen.

Samen met de bewoners, verenigd in het Collectief Zeeb (afkorting van Zeeburg), vindt zij ‘De aanhouder wint’ niet het motto, maar de moraal van het project. Met de opgedane ervaring kunnen nu meer lawaaiïge stalen bruggen worden ingepakt. Mits de doorvaarthoogte onder de kanaalplaatelementen voldoende blijft en de fundering de omkasting kan dragen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels