nieuws

Minder blauw in de bouw

bouwbreed Premium

De steeds weer oplaaiende discussie over meer blauw op straat gaat langs het punt waar het de man in de straat om gaat. Hem maakt het namelijk niet uit hoeveel blauw er op straat is. Hem gaat het erom dat er minder gespuis op straat is. En hem maakt het dan niet zo veel uit […]

De steeds weer oplaaiende discussie over meer blauw op straat gaat langs het punt waar het de man in de straat om gaat. Hem maakt het namelijk niet uit hoeveel blauw er op straat is. Hem gaat het erom dat er minder gespuis op straat is. En hem maakt het dan niet zo veel uit hoe blauw het aanpakt, door juist de straat op te gaan of juist niet. In werkelijkheid gaat het hem erom dat iemand doet waarvoor hij of zij is ingehuurd.

Het verklaart ook het succes van een televisieprogramma als dat van Peter R. de Vries. Niet mekkeren, doordouwen, je werk doen. De afrekencultuur waar de bureaucratie te lijf wordt gegaan is daarmee niets anders dan het op straat gooien van beoordelingsgesprekken.

Ook in de bouw rukt de bureaucratie op: wie met pek omgaat wordt ermee besmet. De bouwfraude heeft duidelijk gemaakt dat de overheid in haar private rol gewoon deel nam aan de mores in de bouw. Totdat ze in haar publieke rol bemerkte dat ze daarmee goed mis zat. Het tweepettenprobleem in optima-forma. Het verklaart de tweeslachtigheid in het vervolg op de enquête. Enerzijds werkt de overheid aan verbetering van haar rol van opdrachtgever en tegelijk werkt men aan een consequent vervolgingsbeleid, waarbij er een zekere voorkeur lijkt te bestaan voor de zaken die onder het strafrecht zijn te brengen.

Tegelijk merkt minister Dekker op, dat een schikking met de bouw een �fout signaal� is. En uit haar mond klinkt dat bijna spijtig. Onderwijl zwermt er meer blauw in de bouw rond als nooit te voren. Het uiteindelijke doel is minder blauw in de bouw . De weg daarheen loopt langs de lijn van het bevorderen van transparantie wat betreft prijs en kwaliteit.

Tegen de achtergrond van de enquête speelt de discussie vooral bij het werken in opdracht van de overheid. Daarmee dreigt de man in de straat het nakijken te krijgen. Want net als bij de discussie over meer blauw op straat, gaat het hem erom dat iemand gewoon z�n werk doet. Het maakt hem niet uit hoe de aannemer de verbouwing aanpakt, als het maar vakkundig gebeurt en voor een redelijke prijs. In de burgerbouw wordt slechts bij uitzondering met een gedetailleerd bestek gewerkt en dientengevolge weinig aanbesteed. Hooguit dat de particulier meerdere bedrijven vraagt een prijs op te geven, maar als hij die dan krijgt weet hij met de resultaten nauwelijks raad.

Laat daarom, zo zou mijn advies zijn, als bouwbedrijf naar particuliere opdrachtgevers duidelijk zien hoe de prijs is opgebouwd. Werk daarbij met eenheidsprijzen en geef de uurlonen die u rekent. Geef de opdrachtgever zekerheid in de vorm van duidelijkheid en bespaar hem verrassingen. Stel daartegenover dat u als bouwer een eigen deskundigheid hebt. Sta voor het leveren van kwaliteit, geef (ongevraagd) referenties op en neem de opdrachtgever desnoods mee naar projecten die u gerealiseerd heeft. Maak hem duidelijk dat u, ondanks al uw deskundigheid, een reëel risico loopt, omdat nu eenmaal niet alles van te voren goed is in te schatten. Elke opdrachtgever zal dat begrijpen en accepteren.

Hanteer daarom voor de post risico een afzonderlijk percentage, dat aansluit bij de belevingswereld van de opdrachtgever. Geef aan dat niet alle werk op de bouwplaats gebeurt, maar gedeeltelijk op kantoor. Schroom niet om delen van het werk in regie uit te voeren. Kortom, doe als aannemer zoals u zelf behandeld zou willen worden. Mocht u nog twijfels hebben, laat dan die verbouwing thuis eens uitvoeren door een ander dan uw eigen bedrijf.

Arie de Klerk

Publicist over bouwen en wonen

Reageer op dit artikel