nieuws

Inrichting ING house is bijna bedaard

bouwbreed

amsterdam – Zand en aarde zijn de aaibare bases in het ‘harde’ gebouw van glas, aluminium en staal dat boven de grond zweeft. Geen tierelantijnen en behang met opzichtig bloemetjesmotief; de inrichting van het nieuwe ING house is bijna bedaard om vooral de uitbundige architectuur tot zijn recht te laten komen.

Van de bijnamen die het nieuwe ING hoofdkantoor zijn toebedeeld, verwijzen er veel naar de vorm: de kruimeldief en de voetbalschoen. Maar de bedenker van de ‘glasbak’ heeft goed naar het materiaal gekeken. Het ING house is namelijk zo transparant als een aquarium waarin zelfs de grootste vissen van de raad van bestuur, die door de bovenste verdiepingen zwemmen, met een beetje geluk vanaf de ringweg zijn te zien. De raad heeft in ieder geval een fenomenaal uitzicht over de A10 en de Nieuwe Meer vanuit hun glazen cockpit met zelfs zicht naar lager gelegen verdiepingen door een glazen vloer. F. van Dam is projectleider van het projectteam Trude Hooykaas BV en is vanaf het begin betrokken bij het ontwerp van het interieur: ‘Het conceptbestek lag al klaar toen wij bij dit project werden betrokken. Eigenlijk is het zoals met alle disciplines in het bouwproces dat je er zo vroeg mogelijk bij moet zijn omdat het anders moeilijk is om ‘er in’ te komen. De uitdaging volgens Van Dam bij het ING house van Meyer en Van Schooten is het gebouw met zijn dynamische architectuur geen geweld aan te doen. Het transparante gebouw met zijn ronde hoeken, loggia’s, atria’s en patio’s en tuinen is volgens Van Dam spannend genoeg en behoeft daarom geen bloemetjesbehang.

Open interieur

Wat het wel vraagt is een open interieur. Van Dam: ‘Indelingsvrijheid en een open werkvloer in combinatie met gesloten kabinetten waar mensen alleen geconcentreerd kunnen werken.’ Daarnaast is ruimte gecreëerd voor overleg en projectarbeid voor bepaalde functies die om kamers vragen. Maar ook bij de materiaalkeuzen voor de binnenwanden is in veel gevallen voor glas gekozen in diverse gradaties van doorkijkbaarheid. Voor zover een smalle dragende wand of penant niet in glas uitvoerbaar was, is voor een gordijn van roestvast staal gekozen om toch het idee van transparantie vast te houden. Het gebouw heeft vanaf de buitenzijde een ‘hard’ karakter door een gevelopbouw van helder glas en geannodiseerd aluminium. Aan de binnenzijde is hoofdzakelijk gebruik gemaakt van ‘warme’ materialen, zoals houten kozijnen, lime-stone vloeren met karpetten en geborsteld roestvast staal. Het interieur wordt gekenmerkt door terughoudendheid. Een enkele bijzonder knalrode bank van geverfd paardenhaar in een open ruimte, stoort het ontwerp van het gebouw echter niet.

Aardekleuren

Van Dam: ‘De inpandige tuinen vragen om natuurlijk materiaal waarin de aardekleuren overheersen.’ Voor de vertaling naar de transparantie heeft Van Dam groene tapijten ‘in de kleur van glas’ toegepast en kasten ontworpen van staal met glas. Verder bestaat het meubilair onder meer uit licht houten werktafels, balies van massief esdoorn en ook bij de kabinetten zijn de wanden met al dan niet geperforeerd hout afgewerkt. Van Dam: ‘Het werkterrein voor ons is heel breed. Van het meedenken over de indelingen van de verdieping of waar de mensen komen te werken tot het laadje waarin de nietmachine wordt opgeborgen.’ Onder andere de kleuren van de karpetten geven nu de werkplekken aan en ook het laadje is een onderdeel van een meubel speciaal ontworpen door Trude Hooykaas. ‘Het transparante gebouw is spannend genoeg’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels