nieuws

Met de koppen tegen elkaar

bouwbreed

den haag – Het woord ‘bizar’ is een understatement als het er om gaat de huidige situatie rond de bouw-cao te beschrijven. Twee partijen die beide roepen met elkaar te willen praten, maar met kwaaie koppen tegenover elkaar staan. Met de koppen tegen elkaar slaan, helpt wellicht. analyse

Het leven was vroeger toch heerlijk simpel. Bonden en werkgevers stonden toen tegenover elkaar alleen over geld. Nu lijkt dat eveneens het geval. Het gaat immers om de reisuren, wordt telkens gezegd. Maar, het ‘lijkt’ zo omdat er fundamenteel andere oorzaken zijn. Eveneens vroeger bestond er in de bouw een stabiliserende organisatie waar werkgevers en werknemers in alle rust hun problemen konden uitvechten. Dat was het Bouwberaad waar onder een onafhankelijk voorzitter vergaderd werd. Die onafhankelijk voorzitter, indertijd Han lammers, werd ook te hulp geroepen als partijen het absoluut niet eens konden worden. Hij gooide olie op de golven, analyseerde wat het pijnpunt exact was en droeg oplossingsrichtingen aan. Het poldermodel avant la lettre was het. Inmiddels zijn de tijden veranderd. Het poldermodel is op de helling gezet. De welvaart is zodanig toegenomen dat voor werknemers zaken als vrije tijd bijna net zo belangrijk zijn geworden als de poen. Werkgevers moeten daar duidelijk nog aan wennen. De totale maatschappij heeft een individualisering doorgemaakt. De binding aan werkgevers is afgenomen. Werknemers en zeker een collectief als de bonden zijn dat nog niet gewend. Daar komt nog bij dat de maatschappij harder is geworden. Bedrijven moeten domweg winst maken, hetzij om de aandeelhouders te plezieren, hetzij om hun voortbestaan domweg te verzekeren. Ook daar is nog niet iedereen aan gewend. Het klimaat is kortom geschapen waarin werkgevers en werknemers met kwaaie koppen tegenover elkaar kunnen staan zonder dat er een stabilisator à la Lammers is. Daaraan lijkt op dit moment echter wel een grote behoefte te zijn. Een onafhankelijk persoon, die zonder geïnfecteerd te zijn met de emoties die sociale partners zo langzamerhand hebben opgebouwd, wederom kan analyseren wat er werkelijk aan de hand is. Die in staat is partijen weer om de tafel te krijgen en oplossingen kan verzinnen waarin werkgevers en werknemers zich kunnen vinden. Iemand die, als het nodig is, partijen met de koppen tegen elkaar slaat in een poging er wat gezond verstand in te krijgen. Want als er één ding duidelijk is in dit arbeidsconflict, dan is het dat gezond verstand ver te zoeken is. En zonder dat is een oplossing verder weg dan wenselijk en nodig is.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels