nieuws

Een doorgecomponeerd gebouw; Commissariaat voor de Media Hilversum

bouwbreed

Een doorgecomponeerd gebouw; Commissariaat voor de Media Hilversum

Het kantoorgebouw van de controleurs van de Nederlandse radio en televisie, aan de rand van het Mediapark, pal naast de twee bouwwerken die MVRDV voor VPRO en RVU heeft gemaakt. Een thuiswedstrijd voor Koen van Velsen, die graag in zijn woonplaats bouwt, omdat het hem de mogelijkheid geeft zich intensief met de uitvoering bezig te houden. Die voortdurende aandacht heeft resultaat geleverd. Het jaar is nog te jong om het nu al uit te roepen tot het beste gebouw van 2002, maar dit is wel heel bijzonder.

Vanwaar dit enthousiasme?

Het is een buitengewoon rijk gebouw. Veel architectuur in Nederland ontleent haar kracht aan de overrompelende presentatie van één idee. Van Velsens gebouw zit vol met ideeën. Het is een doorgecomponeerd gebouw, waar alles klopt. Van de hoofdopzet tot de zeldzame verfijning in het materiaalgebruik en de afwerking.

Poeh poeh.

Al die verfijningen ondersteunen de grote kracht van het gebouw: de ruimtelijkheid. Met telkens weer doorzicht naar een ander vertrek. Eerst naar buiten en door een patio weer naar binnen. Geen enkel vertrek, zelfs het toilet en het archief niet, is helemaal afgesloten. Altijd is er een visuele verbinding met de aangrenzende ruimte, binnen of buiten het gebouw.

Zit het ingewikkeld in elkaar met al die zichtlijnen?

Nee, het kantoorgebouw heeft een simpele opzet. Twee lagen, met links en rechts een lange gang achter de gevel. In het hart twee binnentuinen met eromheen kantoorvertrekken. Die patio’s zijn in het ontwerp gekomen om de bomen die hier stonden te sparen. Daarom zitten ook in het dak, dat doorschiet tot voorbij de entree, grote gaten. Uiteindelijk bleken voor de bouw de bomen in de patio’s te moeten worden gerooid maar ze zijn inmiddels vervangen door nieuwe.

Het Commissariaat heeft zeker flink de beurs getrokken voor dit onderkomen?

Helemaal niet. Volgens Van Velsen is het voor een normaal budget gebouwd. Waarmee het bewijs is geleverd dat je kunt ontsnappen aan de marktconforme standaardoplossing van kamertjes aan een middengang, afgewerkt met systeemplafonds en -wanden. En hoe!

Wat bedoel je daarmee?

Hier is werkelijk niets standaard. Elk onderdeel is bedacht om van elke plek iets bijzonders te maken. De staande en liggende sleuframen met gekleurde diepe neggen in de gang. De glazen hoek boven een van de trappenhuizen, waardoor je de kronen van de bomen en de lucht tegemoet loopt. Het omzetten van kleurvlakken en materialen, waardoor een houten lambrisering de hoek omschiet. Een kleurvlak van de muur dat net even doorloopt op het plafond of van de muur van de patio overloopt in een bloemperk in dezelfde kleur. De holle banken in de zaal waar het Commissariaat hoorzittingen houdt, waarin de losse stoelen netjes opgeborgen kunnen worden. De glazen vloer van de gang die op de eerste verdieping geen ramen heeft en zo licht van onderen krijgt. De trap die uit de vloer komt en begint met treden van wit marmer, en overgaat in zwevende treden bekleed met blinkende traanplaat. Werkelijk voor elk onderdeel van het gebouw is iets bedacht, maar zonder enige dwangmatigheid. Daardoor is het een buitengewoon ontspannen architectuur geworden.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels