nieuws

Servicepunt ‘Mannen in de zorg’

bouwbreed

We zitten helemaal op het verkeerde spoor met onze acties om meer vrouwen voor de bouw te werven. Ondanks het feit dat de instroom van vrouwen goed is voor de sector en meer specifiek voor de bouwbedrijven. Op de Bouwvakbeurs in Zuidlaren betoogde ik dat een bouwbedrijf met vrouwen meer winst maakt. En daar ben ik van overtuigd. Evenals van het feit dat de bouwsector een boeiende sector is voor vrouwen. Een mening die wordt bevestigd door de vrouwen die erin werken.

Toch zitten we met ‘vrouwen in de bouw’ op het verkeerde spoor. Immers, vrouwen verrichten al zoveel werk. En dan pleiten wij ervoor dat ze nog meer aanpakken? Eigenlijk moeten vrouwen dus minder gaan werken. En mannen meer. Maar dan hebben we het wel over al het werk, dus betaald én onbetaald. Want het gros van het onbetaalde werk wordt door vrouwen gedaan. En dan gaat het over huishoudelijk werk, de zorg voor kinderen en de zorg voor (zieke) familieleden.

We heffen dan ook met ingang van vandaag het servicepunt Vrouwen in de bouw op. En starten met het servicepunt ‘Mannen in de zorg’. Want daar ontbreekt het aan. Ook in de bouw. Hoe krijgen we mannen in de bouw aan het zorgen? Om te beginnen zouden ze massaal gebruik kunnen maken van hun recht op ouderschapsverlof. Interessant feit is dat de overheid het opnemen van verlof sinds vorig jaar door een fiscale stimuleringsregeling makkelijker heeft gemaakt. De regeling maakt het namelijk aantrekkelijker voor werkgevers om het loon van mensen die ouderschapsverlof opnemen (gedeeltelijk) door te betalen. Dat is de eerste stap om uiteindelijk structureel minder uren gaan werken. Sinds de nieuwe wet arbeidsduur is ingevoerd, is het namelijk mogelijk om minder te gaan werken. Dan zal er echter wel een en ander aan de cultuur in diverse bedrijven moeten veranderen. Want ‘werken tot het af is’ is toch wel het gangbare motto. Prachtig die inzet voor het werk. Maar … wie vangt de kinderen op? Daarvoor kunnen mannen gebruik gaan maken van de kinderopvangregeling in de cao. Dit betekent wel dat bouwbedrijven nu eens serieus moeten gaan kijken hoe je het werk zodanig kunt indelen dat je niet zestig uur per week bezig bent. En hoe pakken we dat aan als servicepunt ‘Mannen in de zorg’? In feite net zoals we het nu met ‘Vrouwen in de bouw’ doen. Ons motto is ‘zien doet geloven’. We moeten dus met aansprekende voorbeelden werken. Bij deze roep ik het bestuur van het AVBB op de eerste stap te zetten. Vervolgens kan BouwNed het goede voorbeeld geven door vergaderingen niet meer te beleggen aan het eind van de middag met een diner eraan vast. Want ja, wie vangt dan de kinderen op? Of komt er op de nieuwe locatie van BouwNed een crèche? Zo zijn er nog veel meer actiepunten te bedenken.

En als deze acties succes hebben, krijgen we een sector waarin het combineren van werk en privé vanzelfsprekend is. Een gezamenlijke zorg van werkgever en werknemer. En al die vaders in de bouw die dan ook zorgen, leiden vanzelf tot ruimte voor meer moeders in de bouw. De vraag is alleen: realiseren we dat in 2005 of in 2050?

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels