nieuws

Oud-aannemer: Aanbestedingen altijd doorgestoken kaart

bouwbreed

beekbergen – In de bouwwereld was het volstrekt normaal om opdrachten onderling te verdelen en met elkaar opzetjes te maken. Tijdens voorbesprekingen schrijven aannemers bedragen op briefjes en soms staat zelfs een hoge hoed met lootjes op tafel. De laagste bieder of het lot bepaalt wie als laagste mag inschrijven bij de officiële aanbesteding.

Dat was zeker tot 1994 de dagelijkse praktijk tussen aannemers, onthult J.W. Vermeulen, oud-secretaris van de in 1998 opgeheven prijsregelende organisatie WAC en oud-directeur van wegenbouwbedrijf Eijkelboom (Apeldoorn). Hij zegt niet te weten of de praktijk doorloopt tot de dag van vandaag. ‘Ik geniet sinds 1994 van mijn pensioen en kan alleen iets zeggen over de periode ervoor’, lichtte Vermeulen toe nadat hij gisteren in het Algemeen Dagblad uiteenzette dat de regionale aannemersmarkt werd afgeschermd.

Invechten

Nieuwe bedrijven moesten zich invechten. Buitenstaanders werd soms zelfs met geweld de toegang tot de officiële aanbesteding ontzegd. Volgens Vermeulen knepen de ambtenaren een oogje dicht en is nooit aangifte bij justitie gedaan. De bouwbedrijven hadden speciaal iemand in dienst om de onderlinge afspraken te regelen, zegt de oud-aannemer. Het ging daarbij om het zogeheten ‘Italianen’. Een groep aannemers ging rond de tafel zitten op het moment dat er een opdracht te vergeven viel waarvan de overheid de prijs al had geraamd. De bouwers gunden degene met de laagste offerte de opdracht, waarna deze het verschil tussen zijn prijs en de richtprijs van de overheid onder de collega’s verdeelde. De deelnemers schrijven hun bod op een briefje. ‘Tja, dat zijn van die rituelen die er gewoon bijhoren.’ Vermeulen heeft zelfs een keer meegemaakt dat er een hoge hoed aan te pas kwam. ‘Maar dat is veertig jaar geleden.’

Notities

De opzetjes werden zelden in natura uitbetaald, maar wel in notities bijgehouden. ‘Die gebruikte je weer om ander werk binnen te halen.’ Vermeulen wil geen uitspraken doen over de bedragen die daarmee waren gemoeid. ‘Het was maar een bescheiden deel. Kijk maar eens naar de rendementen van bouwers. Ik ben blij dat ik geen aandelen in die sector heb.’ Volgens de oud-secretaris deden alle aannemers mee en wist ook iedereen dat het niet meer mocht. De sector maakte in 1992 even pas op de plaats, toen de Europese Commissie haar richtlijnen aanscherpte. ‘Maar al snel daarna pakten we onze oude gewoonten weer op.’ Het ministerie van Verkeer en Waterstaat heeft in de hele kwestie geen schone handen, stelt Vermeulen. ‘De overheid, tot aan de top van Rijkswaterstaat op het ministerie, wist dat aannemers vooroverleg hadden over bouwprojecten waarop ze inschreven. Dat werd met kracht gedoogd.’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels