nieuws

Jip en Janneke­taal

bouwbreed Premium

Jip en Janneke­taal

De afgelopen verkiezingscampagne stond in het teken van ‘Jip en Janneke­taal’. De komende wellicht ook (aan de leeftijd van de lijsttrekkers zal het niet liggen). Een politicus die niet in staat is om in kinderlijke taal te communiceren, redt het kennelijk niet. Hoe moeten maatschappelijke groeperingen echter aan de politiek én pers kenbaar maken dat overheidsingrijpen nodig is?

Afgelopen jaren hebben de winners van bouwgrondstoffen met toenemende intensiteit gewezen op het naderende tekort aan beton­ en metselzand. Vorige maand kwam het EIB­rapport naar buiten: in de periode tot en met 2008 een tekort van maar liefst 60 tot 80 miljoen ton (bij een jaarlijkse behoefte van circa 25 miljoen ton). Inmiddels is deze situatie onafwendbaar. Nu ingrijpen heeft, gezien de ellenlange procedures, pas op z’n vroegst over tien jaar effect. Redden wat er te redden valt, dan maar? Welnee: daadwerkelijke knelpunten zullen pas naar verwachting in 2005 tot uiting komen (aldus de door de overheid ingeschakelde onafhankelijke adviescommissie Tommel). Vervoorbij de politieke horizon derhalve. Regeren is allang niet meer vooruitzien, maar problemen zo lang mogelijk ontkennen en voor je uitschuiven. Zorgvuldige analyses en structurele oplossingen vanuit de markt worden in de wind geslagen. De wijze waarop dit geschiedt is pijnlijk. In Cobouw van 14 november 2002 lezen we op de voorpagina dat het Ministerie van Verkeer en Waterstaat zich niet langer met deze problematiek wenst bezig te houden. En daarom deelt staatssecretaris Schultz van Haegen mee haar bemoeienis met het Bouwstoffenbesluit af te stoten. Jammer alleen dat het Bouwstoffenbesluit geen relatie heeft met de rijkstaak ten aanzien van de grondstoffenvoorziening. Overigens: dat Bouwstoffenbesluit valt onder een ander ministerie. Als klap op de vuurpijl vervolgens op 20 november een kop op de voorpagina van Cobouw: ‘Tekort aan zand en grind voor beton bestaat niet meer’. Waarom dat niet meer zou bestaan lezen we helaas niet in het betreffende artikel. Wel een betoog over een CUR­aanbeveling om een ASR­reactie te voorkomen door de juiste keuze van cement. De relatie tussen de kop en het artikel is volslagen onduidelijk; is hier een grapjas aan het werk of is er werkelijk iemand die durft te stellen dat ‘CUR­aanbeveling 89’ een einde maakt aan het tekort van 60 ­ 80 miljoen ton aan beton­ en metselzand? De vraag die resteert: moeten ook maatschappelijke organisaties zich bekwamen in het uitslaan van ‘Jip en Janneke­taal’?

Reageer op dit artikel