nieuws

Coating hoofdkantoor Unilever vervangen

bouwbreed

rotterdam – Een brandwerende coating voor cellulosebranden in een buitenomgeving leidt tot een korte levensduur van het verfsysteem. Smits Vastgoedzorg verwijdert op dit moment met stikstof ijskorrels de gebrekkige coating van het staal van het hoofdkantoor van Unilever en brengt Chartek 7 aan; een coatingsysteem voor hogedruk-vloeistofbranden dat voornamelijk in de offshore en petrochemische industrie wordt toegepast.

Bij inspectie waarbij werknemers van Smits kleine stukjes coating lossneden kwam de oorzaak aan het licht. F. Smits, directeur van Smits Vastgoedzorg: ‘Oplosmiddelretentie. In de coating bleek nog 15 procent oplosmiddel te zitten.’ ‘Bijwerken’ van loszittende coating was geen optie. Opdrachtgever Unilever had besloten een geheel nieuw systeem aan te brengen, waarmee de duurzaamheid wel was gewaarborgd. De oude brandwerende coating moest er dus van af. ‘Maar je moet er dan wel bij kunnen komen. De stalen constructie bevindt zich voor een groot deel buiten het gebouw, waarbij de bovenste verdieping tot op een hoogte van bijna 50 meter in de constructie hangt.’ Het opbouwen van steigers tot aan de bovenzijde van de constructie was geen optie omdat de werknemers in het gebouw geen hinder van de werkzaamheden mochten ondervinden, noch belemmerd mochten worden in hun uitzicht. Het idee ontstond om platforms tot op de vereiste hoogte te hijsen om van daar af steigers op te bouwen. ‘Het transparante gebouw met zijn slanke kolommen is precies op zijn doel berekend. Het was dus de vraag wat we er zonder gevaar aan platforms aan konden hangen.’

Dekbelasting

De weg naar de constructeur van het hoofdkantoor Aronsohn Raadgevende Ingenieurs was daarom de eerste stap die Smits nam. Na bij de constructeur advies ingewonnen te hebben zocht Smits contact met Technische Commercieel Adviesburo Vogels uit Wijchen. ‘Hij heeft het ontwerp gemaakt voor de platforms en de steigers.’ Punt van aandacht was onder meer de dakbelasting die berekend was op 100 kilogram per vierkante meter. Het gewicht van de steigers moest goed worden verdeeld. ‘Als je je beseft dat bij die 100 kilo ook de daktegels en dergelijke zitten, blijft er weinig over.’ Bovendien zorgde Smits voor een verzekerde afvoer van hemelwater door twee mensen twee keer per dag alle hemelwaterafvoeren op verstopping te laten controleren. Gelijktijdig met het ontwerp van de steigerconstructie liep het onderzoek naar een systeem om de gebladderde coating te verwijderen. ‘Dat betekende overigens niet dat de oude verflaag overal even los zat.’ Smits had een aantal opties voor het verwijderen van de laag. Gritstralen viel direct af. Unilever wilde nul chemisch afval. Laserstralen zou volgens Smits te lang duren. Daarvoor was de huur van steigerconstructie te kostbaar. Ook waterstralen was een optie. Met 2000 atmosfeer snij je de coating perfect van het staal. ‘Probleem van dit systeem is het hoog frequente geluid en de opvang van het water.’ Waterdichte platforms zijn daarbij extra prijzig en bovendien zou Smits de tanks met afvalwater moeten afvoeren.

Alternatief

‘Ik wist van het systeem van ijsstralen, maar dit werd tot dusverre alleen bij kleine objecten voor de fijnmechanica en voor het verwijderen van kauwgom toegepast.’ Na diverse aanpassingen en proefnemingen bleek het ijsstralen met stikstofijs een goed alternatief. Het ijstralen gaat weliswaar niet zo snel als gritstralen, maar dat is volgens Smits geen probleem. ‘Met grit straal je 5 ton per dag, maar dat levert dus ook 7 ton chemisch afval op.’ IJs heeft dat nadeel niet. Het ijs verdampt direct nadat het met 16 bar op het staal is gestraald. De oude coating komt in schilfers tot een oppervlakte van enkele centimeters van het staal los. ‘We vangen de resten op en bieden dat aan bij een bedrijf dat het afval hergebruikt voor de fabricage van primers.’ Hiermee was aan de randvoorwaarde nul-afval van Unilever voldaan. Smits heeft inmiddels 60 ton ijs verbruikt. In totaal zal dat 80 ton zijn voor het verwijderen van de coating op 1700 vierkante meter staal. Nadat het staal blank is, brengt Smits een grondlaag aan. Hier overheen komt het Chartek 7. Het is coatingsysteem op basis van twee lagen epoxy waartussen een wapening van Twaron komt. ‘Het epoxy brengen we aan met een spatel; spuiten zou teveel verlies geven.’ De uiteindelijke dikte bedraagt ongeveer 7 millimeter en wordt afgewerkt voor de kleurstelling. Hechtproeven wijzen uit dat de minimumeis van 5 millipascal met gemak wordt gehaald. Na drie dagen was de hechting 13 millipascal. In de uiteindelijke situatie is het staal omgeven door een gewapende koker van epoxy. ‘Zelfs al zou het Chartek 7 theoretisch gezien bijvoorbeeld onder invloed van temperatuur van het staal loslaten, dan nog is het zo sterk dat er geen enkel risico voor beschadiging van de constructie ontstaat.’

De grootste zorg voor Smits was de veiligheid. ‘Nu ben ik er gerust over, maar het heeft in het begin heel wat hoofdbrekens gekost.’ Van Steigerbouwer Conmax eiste Smits dat hij de constructies alleen met nieuw materiaal zou samenstellen. Conmax werd uiteindelijk verantwoordelijk voor het op juiste en veilige wijze uitvoeren van alle montagewerkzaamheden inclusief het opbouwen van de hefsteigers, werkvlonders en aluminium steigers op een hoogte van 40 meter boven maaiveld.

Avonduren

Smits: ‘Om ruimte te cre’ren heeft Mammoet de stalen lamellenframes van de boarding in de avonduren van het dak getild. Deze boarding die nu tijdelijk bij Mammoet op het terrein ligt, wordt ook geheel voorzien van nieuwe coating. In totaal betreft het 150 ton staal aan boarding dat behandeld moet worden.’ Ook de werkvlonders die gemiddeld zo’n 8 ton per stuk wegen zijn na kantoortijd ingehesen voor de veiligheid en om het personeel niet te hinderen. Het inhijsen van de eerste werkvlonder duurde 26 uur. ‘Nu doen we er vier op een dag’, aldus Smits. Eenmaal ingehesen met vier hijsinrichtingen hangen de vlonders aan zes geborgde punten. Alle ogen waaraan de tijdelijke constructie hangt zijn omwille van de veiligheid gefotolast. Om te voorkomen dat de vlonders in beweging komen, zijn de vloeren afgestut. Maar ook het personeel wordt bij het veiligheidsproces betrokken. Elke ochtend om kwart voor zeven belegt de projectleider een veiligheidsvergadering in de keet waarin de problemen van de vorige dag worden besproken en de zaken die op die dag zijn te verwachten. Na een voorbereiding van bijna drie jaar voert Smits het werk uit in zeventien weken. De strakke planning is het gevolg van de onderhandeling over de uitvoering waarbij de ‘open eindjes’ uit de begroting van Smits zijn gehaald. Smits blijft positief over de planning juist vanwege de lange voorbereiding. ‘We gaan die termijn tot op de dag halen’, besluit Smits. Projectgegevens

Opdrachtgever Pabulum BV, onderdeel van Unilever

Hoofdaannemer Smits Vastgoedzorg

Constructeur Aronsohn Raadgevende Ingenieurs

Contructeur steigerwerk F. Vogels

Steigerbouw Conmax BV

Hijswerk Mammoet

Stichtingskosten circa 2,2 miljoen euro

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels