nieuws

Drijvende weg ook goed voor drassige gebieden

bouwbreed

Een slim ontworpen drijvende weg is een van de mogelijke oplossingen voor verkeersproblemen die Rijkswaterstaat graag eens beter zou bekijken. Binnen de grootscheepse ideeënsessie ‘Wegen naar de Toekomst’ vormt de drijvende weg daarom ook een zelfstandige categorie. Uit de twee geselecteerde consortia ‘HBG Civiel Staalbouw en Iv Infra’ en ‘De Bouwsteen Combinatie’ is de laatste uitverkoren om voor Rijkswaterstaat een prototype te bouwen.

‘De Bouwsteen over het water’ is de naam van het ontwerp van Bayards Aluminium Constructies, DHV Milieu en Infrastructuur, TNO Bouw en XX-Architecten, dat daadwerkelijk uit verschillende ‘bouwstenen’ bestaat. Het is een rij aluminium pontons gevuld met piepschuim, die strak aan elkaar gekoppeld een stijve weg vormen over water of over drassig landschap.

De elementen zijn gemaakt van aluminium en bewust gevuld met polystyreen in plaats van waterdicht gemaakt, vertelt projectleider D. de Kluijver van Bayards. “Stel dat er een lek in een of meerdere pontons zou ontstaan, dan zou nog niet gelijk de hele weg zinken, maar er zouden wel ongewenste spanningen op de andere onderdelen komen te staan. Daarom kozen we liever voor de onzinkbare ponton.” De zijkant van de elementen is voorzien van een gebogen plaat, die behalve een esthetische functie ook een veiligheidsfunctie heeft. De ‘sierzijkant’ werkt als een bumper bij kleine aanvaringen en houdt bovendien voorwerpen bij de pontonwand weg om beschadiging te voorkomen.

Het ontwerp zou door Rijkswaterstaat op 26 criteria beoordeeld worden, maar ook stelde het consortium zichzelf hoge eisen, bijvoorbeeld ten aanzien van het comfort op de weg. De weggebruiker moet straks zo min mogelijk last van de koppelingen tussen de elementen ondervinden. Elk wegdeel heeft daarom een mannetjes- en een vrouwtjeskant die bij het verbinden in elkaar schuiven. Hiermee wordt het onmogelijk dat de delen verticaal ten opzichte van elkaar bewegen.

De kier die overblijft is minimaal en van hoogteverschil tussen de wegdelen is helemaal geen sprake. Voor het verbinden hoeft niemand onder water, want het systeem is van bovenaf bedienbaar. De verbinding met de wal wordt gevormd door een soort ‘oprijklep’ zoals bij een veerpont.

Steigerpalen

“Om de weg op zijn plaats te houden worden om de dertig meter aan weerszijden van de weg palen in de bodem geheid”, legt De Kluijver uit. Nog niet opgenomen in de proefweg die dit najaar in Hedel wordt aangelegd, maar wel alvast ontworpen, is een brug in het wegdek. Zo kunnen schepen gewoon doorvaren. Om te voorkomen dat het gewicht van de open brug aan de weg trekt, klemt zij zich voor het openen met hydraulische klemmen vast aan de ‘steigerpalen’.

De weg is geschikt voor snelheden van tachtig kilometer per uur en bedoeld voor verschillende toepassingen. Zo kan de weg behalve voor een brug of tunnel ook een alternatief zijn in drassige gebieden. De Kluijver: “Wegzakkende grond betekent vaak permanent veel en duur onderhoud aan wegen. Je moet de weg onderheien of eerst een compleet dijklichaam aanleggen waar de weg dan op komt te liggen. Voor deze weg kan je een geul graven waarin de weg kan drijven. Dat scheelt gigantisch in de kosten, moeite en ruimte. Het grijpt veel minder in het landschap in dan een dijk, die veel breedte nodig heeft, en bovendien de horizon vervuilt.”

Het onderhoud aan de weg is een fluitje van een cent, als het aan de ontwerpers ligt. Bij een defect op een klein gedeelte, wordt in een paar uur het kapotte deel vervangen door een nieuwe. Doordat een ponton 5,25 meter lang is (breedte van de constructie) en 3,5 meter breed (in de rijrichting), kunnen er twee of misschien zelf drie op een vrachtwagen worden vervoerd, wat het aanleggen van een weg makkelijk maakt. Het materiaal (piepschuim en aluminium) is licht en het aluminium is geheel recyclebaar. Lakken of coaten is door een speciale legering niet nodig.

Een andere toepassing die de projectleider in de weg ziet, is het bereikbaar houden van bepaalde bewoonde delen van retentiepolders. Mocht zo’n polder vol water gezet worden om een ander gebied een watersnood te besparen, dan kan je tevoren vast de weg neerleggen die vanzelf gaat drijven als het water komt. Ook houdt De Kluijver er rekening mee dat in de toekomst meer op het water gewoond en gewerkt gaat worden, waar de weg dan uitkomst kan bieden.

‘Steigerpalen’ houden de weg op zijn plaats.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels