nieuws

AVBB vol onbegrip over acties bonden

bouwbreed Premium

den haag – De bouwwerkgevers zijn vol onbegrip over de nu al dik twee weken durende acties van de bonden. ‘Als je nu zegt te staken voor een goede cao, hebben we dan al die jaren slechte afgesproken’, vraagt de voorzitter van de werkgeversdelegatie Jan Holleman zich retorisch af.

De ‘weeffout’ van de reisuren zit de werkgevers hoog. Vorig jaar zijn daar bij de cao-onderhandelingen afspraken over gemaakt. Heeft de werkgeversdelegatie toen zitten slapen? ‘Ik ben er niet bij geweest. Maar ik heb begrepen dat er anderhalve dag onderhandeld is en dat dit punt ergens ’s nachts erbij is gekomen. Dan kan zoiets gebeuren’, zegt Holleman. Hij laat er geen misverstand over bestaan, het blijft een principieel punt. Het kost de werkgevers domweg teveel. ‘Zeg eens dat er op basis van deze regeling gemiddeld 5 uur per week betaald wordt die niet gemaakt zijn. Het garantieloon is dik 30 euro, dat maakt 150 euro in de week. En dat maal zeg maar even honderdduizend werknemers. Dat kost miljoenen per week. Het kan toch niet zo zijn dat we betalen voor uren die niet gemaakt worden. Dat is niet alleen onrechtvaardig, ik vind het onrechtmatig.’ Holleman is teleurgesteld dat het allemaal zo gelopen is. ‘Wij dachten echt dat we in drie, vier onderhandelingsrondes een nieuwe cao zouden hebben. Van dit punt vinden wij dat het geen onderhandelingspunt is, maar herstel van een fout die we een jaar eerder hebben gemaakt.’ De fungerend AVBB-voorzitter benadrukt dat wat hem betreft de verstandhouding met de bonden goed was en nog steeds goed is. ‘We hebben de afgelopen jaren goede zaken tot stand gebracht samen met de bonden. Neem bijvoorbeeld de pensioenen. Dankzij de goede verhoudingen zijn we er als enige bedrijfstak in geslaagd de pensioenen te indexeren zonder premiestijging. Ook zijn er goede cao’s afgesloten. Niet alleen op het gebied van de lonen, maar ook secundaire arbeidsvoorwaarden. Liever vandaag dan morgen sluiten we weer een goede cao af.’

Modernisering

Holleman verhaalt dat in de zes onderhandelingsrondes die er zijn geweest, de werkgeversdelegatie zijn uiterste best gedaan heeft alternatieven aan te dragen voor het reisurenprobleem. ‘Daarbij zijn we zelfs tegemoet gekomen aan de wens van de bonden voor een collectieve regeling. Maar wij vinden ook dat individueel er afwijkende afspraken gemaakt moeten kunnen worden. Dat past in de modernisering van het arbeidsvoorwaardebeleid. We willen zelfs een beroepscommissie instellen waar werknemers terecht kunnen als de werkgever het verkeerd doet. Want laat daar geen misverstand over bestaan, wij willen de reisuren betalen, maar dan wel gemaakte uren. Bedrijven die wat dat betreft buiten de pot piesen, moeten wat ons betreft hard worden aangepakt.’ Holleman heeft de indruk dat de bondsbestuurders het zelf wel begrijpen en anders zouden willen. ‘Maar het loopt vast op het gestaalde kader. Dat wil krampachtig vasthouden aan deze onrechtmatige afspraken en heeft niet de bereidheid compromissen te sluiten.’ Hij is er praktisch van overtuigd dat een groot deel van de werknemers ook anders zou willen. ‘In de vorige cao hebben we afspraken gemaakt over proefprojecten met flexibele werktijden. In de bedrijven die daaraan meedoen hebben we een enquête gehouden onder de werknemers. Die zeggen in meerderheid te kiezen voor individuele en flexibele invulling van de arbeidsvoorwaarden. De een wil meer geld, de ander verlofsparen of er eerder mee uitscheiden. Dat is modernisering van de cao’, vindt Holleman. De verrassing was voor hem groot dat de cao-onderhandelingen zo uit de hand gelopen zijn. ‘Ik doe al jaren de uta-cao. Daar is het altijd goed gegaan. En niet omdat we altijd na de bouw-cao zitten. Vaak zaten we er juist voor. Toen mij werd gevraagd voorzitter te worden van de werkgeversdelegatie voor de bouw-cao, heb ik gedacht dat het allemaal snel geregeld kon worden’, geeft hij aan.

Beter

‘Per slot van rekening hebben we in de bouw allerlei zaken voor elkaar gebracht die beter zijn dan in andere sectoren. Welke bedrijfstak heeft bijvoorbeeld een eigen instituut dat zich met arbeidsomstandigheden bezighoudt? Is het dan zo moeilijk het punt van de reisuren te repareren?’ Hij begrijpt er nog steeds niets van dat de bonden om die reden zijn gaan staken. ‘Wij vinden oprecht dat de belangenbehartiging van hun leden hiermee niet optimaal gediend is’, zegt hij met gevoel voor understatement.

Voorstander

‘De verdere modernisering en het komen tot een cao à la carte komt hiermee bepaald niet dichterbij. Geen misverstand, er moeten uiteraard collectieve afspraken zijn. Maar werkgevers en werknemers zijn beide voorstander van individuele invulling. De collectieve afspraken zijn er dan als vangnet. Dat moet een cao zijn, een vangnet en geen keurslijf.’ Als het aan de bouwwerkgevers ligt, moet dat de inzet van de onderhandelingen zijn en niet de ‘weeffout’. En wat Holleman betreft zitten de sociale partners snel weer aan de onderhandelingstafel. ‘Liever vandaag dan morgen.’ ‘Gesprekken lopen vast op het gestaalde kader’

Reageer op dit artikel