nieuws

Ramp WTC geen invloed op Parkhaventoren

bouwbreed

Ballast Nedam Ontwikkelingsmaatschappij en de Merwede Groep denken dat de vernietiging van het WTC in New York geen invloed zal hebben op de mogelijkheid tot realisatie in Rotterdam van een Parkhaventoren van bijna vierhonderd meter. Constructief is de toren beter berekend op calamiteiten, stelt prof. ir. Cees Kleinman, “hoewel je natuurlijk geen enkel gebouw op een aanval met twee Boeings kunt ontwerpen”.

Een totale ineenstorting zoals in New York acht Kleinman, coördinator en gedelegeerd opdrachtgever van de Parkhaventoren namens ontwikkelaar Merwede Groep, uitgesloten in het denkbeeldige geval van een soortgelijke calamiteit. Een krachtiger kern en ingebouwde veiligheidszones zouden dat voorkomen.

De torens van het WTC ontleenden hun stabiliteit aan de buitenste schil. De vloeren waren opgebouwd uit tralieliggers. Kleinman: “Hoge stalen liggers dus met daartussen vloertjes en een staalbetondek eroverheen. De kern droeg alleen verticale belasting en was ook opgebouwd uit stalen kolommen. Bij de gegeven vuurbelasting krijg je een sterke verlaging van de elasticiteitsmodulus van het staal. Gecombineerd met het bezwijken van een aantal vloeren is het onvermijdelijk dat de middenkern het begeeft, waarna het hele gebouw door zijn voegen zakt.”

Sinds de Twin Tower (414 meter hoog) in 1972/73 werd opgeleverd hebben nieuwe inzichten op gebied van veiligheid en constructie tot andere ontwerpmethoden geleid. De 392 meter hoge toren die naast de bestaande Euromast zou moeten verrijzen heeft, onderstreept Kleinman, een compleet ander concept. Kleinman: “Bij ons is geen sprake van een groot aantal kolommetjes als raamwerk. Onze toren heeft een megastructuur in de buitengevel en binnenin staat een zeer aanzienlijke betonnen kern.” De ineenstortende gebouwconstructie zou in Rotterdam overigens beduidend lichter zijn dan in New York: naar boven toe loopt het gebouw taps toe, terwijl de maximale dikte beneden ongeveer 45 meter bedraagt. De WTC torens waren over de gehele lengte ongeveer 65 meter dik.

De slanke toren heeft dankzij het frame in de gevel de eigenschappen van een buis, die is opgebouwd uit stalen delen in een diagonaal patroon. Door de hoek waarin ze zijn geplaatst kunnen de diagonalen niet alleen horizontale, maar ook verticale druk op het gebouw verdragen die normaal gesproken wordt veroorzaakt door windbelasting. De cumulatieve druk wordt precies opgeheven als het gebouw de grond bereikt. Volgens de ontwikkelaars is dit een ideale oplossing voor de specifieke locatie – zonder aangrenzende stedelijke bebouwing – en bodemgesteldheid. De grote stijfheid die de ‘megastructuur’ in de buitengevel het gebouw geeft, voorkomt hinderlijke trillingen. “En als je, zoals in onze toren, bij calamiteiten elementen hebt die ondanks grote vervormingen toch overeind blijven, is er nooit sprake van totale instabiliteit.”

Kleinman houdt vol, dat de gebeurtenissen in New York feitelijk niets met hoogbouw te maken hebben. “Een vliegtuig kun je ook een baseball-stadion of een woonhuis in vliegen. Een simpele woning die je op dit soort risico’s ontwerpt zou minstens tien miljoen kosten. Een onzinnige discussie dus.” Dat de aandacht voor veiligheid in hoogbouw zal worden aangescherpt ligt evenwel voor de hand. Kleinman: “Iedere catastrofe heeft onherroepelijk implicaties voor het denken over veiligheid.”

De ‘tweede Euromast’, ontworpen door architectenbureau Kohn Pedersen Fox (KPF), is onderdeel van een totale gebiedsontwikkeling voor Parkhaven en Parkkade. Het plan bevat kantoren, woningen en ruimten voor vrijetijdsbesteding met een totaal vloeroppervlakte van 219.000 vierkante meter. Behalve de toren – met 573 appartementen – voorziet het plan in zeven stadsvilla’s langs de Maas, een hotel van veertienduizend vierkante meter en een ‘Family Entertainment Center’. De totaal benodigde investering bedraagt 1,25 miljard gulden.

‘Geen enkel gebouw kun je ontwerpen op een aanval met twee Boeings’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels