nieuws

Ken uw algemene voorwaarden

bouwbreed

Een oud-collega van de rechtbank vertelde tijdens de lunch van een zaak over een niet-betaalde vordering van een aannemer. De vordering was ingewikkeld, want bestond uit vele meer- en minderwerkposten, terwijl de discussie tussen de particuliere opdrachtgever en de aannemer vele brieven besloeg.

Tot zover komt het wellicht niet onbekend voor. Op mijn vraag of mijn collega dan niet onbevoegd was om over het geschil te oordelen, omdat de aannemer waarschijnlijk algemene voorwaarden van toepassing zou hebben verklaard met een verwijzing naar een arbitragecommissie, antwoordde hij dat – hoe bedroevend ook – de aannemer waarschijnlijk niet eens wist dat hij algemene voorwaarden had, als hij ze al had. En dat hij in het laatste geval, de inhoud van zijn algemene voorwaarden waarschijnlijk niet zou kennen.

Jammer

Dat is jammer. Niet alleen verklaren algemene voorwaarden in deze branche vaak arbitragecommissies bevoegd om over geschillen te oordelen, omdat zij specifieke deskundigheid hebben, zij leiden ook tot onbevoegdheid van de rechter om over hetzelfde geschil te oordelen.

ls een partij een beroep doet op toepasselijkheid van die algemene voorwaarden, zal de rechter zich onbevoegd moeten verklaren. Dan kan de eisende partij, die zijn eigen algemene voorwaarden niet kende, de vordering – vooralsnog – zien afwijzen. Soms moet hij zelfs kosten van de advocaat van de wederpartij betalen, die zo slim was de algemene voorwaarden na te kijken.

Daarnaast doet het ook geen recht aan het feit dat in de algemene voorwaarden (uiteraard) allerlei bepalingen zijn opgenomen die de positie van de aannemer moeten versterken.

Niet alleen worden in de meeste algemene voorwaarden de verplichtingen van de opdrachtgever en de verplichtingen van de aannemer omschreven, ook wordt aangegeven wat de procedure is als bijvoorbeeld te laat wordt opgeleverd en hoe de procedure van opneming en oplevering in hun werk zullen gaan.

Ook is er vaak een regeling voor het geval beëindiging van het werk in onvoltooide staat plaatsvindt en hoe verrekening van meer- en minderwerk dient te gebeuren.

Daarnaast kennen algemene voorwaarden, vaak na veel overleg tussen brancheorganisaties van opdrachtgevers en aannemers tot stand gekomen, een regeling hoe betaling dient plaats te vinden en hoe de eindafrekening moet worden opgesteld.

Uiteraard is ook belangrijk wat er moet gebeuren als bijvoorbeeld de opdrachtgever in gebreke is gebleven. Zowel de UAV (Uniforme administratieve voorwaarden voor aanneming van werken in de bouwnijverheid) als de AVA (algemene voorwaarden voor aanneming in het bouwbedrijf) kennen bepalingen die weergeven wanneer de wettelijke rente over de vorderingen van de aannemer gaat lopen.

Onbekend

Wat tot mijn verbazing onbekend is, is het feit dat deze algemene voorwaarden ook aangeven wanneer er contractuele rente, de verhoging van de wettelijke rente met 2 procent, gaat lopen.

Bij incasso van hetgeen de aannemer toekomt moet hij niet vergeten ook de contractuele rente, indien overeengekomen, te vorderen.

Hetzelfde geldt voor de aan de incasso verbonden buitengerechtelijke kosten voor rekening van de opdrachtgever. Vaak worden deze laatste posten, ondanks het feit dat zij overeengekomen zijn, niet gevorderd.

Tenslotte geven de algemene voorwaarden vaak ook een regeling voor het geval de opdrachtgever volhardt in zijn niet-betaling. Dan kan de aannemer het werk neerleggen. Dit laat zijn recht op vergoeding van schade, kosten en interessen onverlet.

Let wel: het voorgaande is slechts van toepassing indien deze algemene voorwaarden met de opdrachtgever ook zijn overeengekomen. Het kan dus geen kwaad de algemene voorwaarden af en toe eens te bekijken en ervoor te zorgen dat ze van toepassing zijn.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels