nieuws

Binnen acht uur einde aan geschil

bouwbreed

Geschillen in de bouw lenen zich niet altijd voor arbitrage. Wanneer partijen dit een te zwaar middel vinden, kunnen zij een onafhankelijke derde inschakelen die met hen tot een oplossing tracht te komen. Zo ook de aannemer en de sportclub die onenigheid hadden over het clubgebouw.

Het was fris die ochtend, dauw lag op het gras en de koeien staken hun kop juist boven flarden mist. Ik was gevraagd voor een mediation tussen een opdrachtgever en een aannemer en mij was niet veel meer bekend dan dat het een conflict betrof over een gerealiseerd clubgebouw van een sportvereniging.

Om praktische redenen had ik voorgesteld de mediation in het betreffende gebouw te laten plaatsvinden; eventuele vragen konden ter plaatse direct worden verduidelijkt en partijen hadden daarmee ingestemd. Met een ferme zwaai draaide ik de oprijlaan van het complex op en voor mij doemde uit de mist een imposant houten gebouw op van twee verdiepingen. Ik ging een thuiswedstrijd spelen!

Het gebouw is gerealiseerd in een bouwsysteem waarin ook een vakantiehuisje is gemaakt waarvan ik de trotse eigenaar ben. Deze trots wordt niettemin overschaduwd door het regelmatig en noodzakelijk klussen aan mijn paleisje. Menig weekend breng ik door met hamer en zaag; en met succes! Ik houd de zaak reeds decennia is stand en ondertussen weet ik alles van houtrot, klemmende ramen en deuren en waar het volgend jaar gaat lekken.

Dit doet natuurlijk niets af van de pret die ik aan mijn vakantiehuisje beleef maar maakte wel dat ik met meer zelfvertrouwen even later mijn plaats aan de tafel in de bestuurskamer tussen partijen kon innemen. Partijen gaf ik elk de gelegenheid een korte visie te geven op de aard van het geschil.

Het bestuur van de sportvereniging – daartoe in de ledenvergadering gemachtigd – had op basis van een vrij overdadig Programma van Eisen (PvE) een architect benaderd om een ontwerp te maken. Het ontwerp werd met enthousiasme ontvangen en toen de aannemer daarna zijn prijs op tafel had gelegd was het verdriet ook groot: het budget was niet toereikend!

Wat stond het bestuur te doen? Een kleiner bouwplan op basis van een versoberd PvE was toch wel het laatste waaraan men dacht. De oplossing werd gevonden in een houten gebouw dat goedkoper uitpakte, opgetrokken in een beproefd bouwsysteem. Aldus werd er gebouwd.

Vergeten werd echter dat zo’n bouwsysteem eigen wetmatigheden kent die voornamelijk worden bepaald door de factor ‘krimp’ die hout nu eenmaal heeft en die onontkomelijk leidt tot vervormingen tot wel 2 centimeter verticaal per verdieping, derhalve over twee verdiepingen 4 centimeter! ‘That is different cook’ in relatie tot een traditioneel gebouw van baksteen waar dergelijke vervormingen niet aan de orde zijn.

De systeembouwer heeft het bouwsysteem echter zodanig ontwikkeld dat deze vervormingen kunnen worden opgevangen in een zorgvuldige detaillering van de verschillende onderdelen, hetgeen niet betekent dat een daarmee in steen opgetrokken vergelijkbaar gebouw ontstaat. Zo is het niet verstandig wandtegels op het hout te plakken al dan niet op een ondergrond van steengaas o.i.d.

De opzichter (bij de mediation aanwezig) had gedurende de bouw reeds regelmatig en overduidelijk zijn ongenoegen laten blijken over de zijns inziens inferieure kwaliteit die de aannemer leverde en zich (kennelijk) niet had verdiept in de specifieke problemen en oplossingen van dit bouwsysteem doch zich had verlaten op zijn kennis van de traditionele bouw.

Ook in deze mediation legde hij allerhande feilen bloot zowel aan het bouwsysteem als zodanig als in de zijns inziens gebrekkige uitvoering. Mijn eerste zorg was enige rust aan de tafel te bewerkstelligen waarna ik de aannemer vroeg om een reactie.

Zorgvuldig en omstandig legde hij de voordelen van zijn bouwsysteem uit en ook de daar onverbrekelijk aan verbonden nadelen en de oplossingen die voor een optimale uitvoering voor handen waren. Wanneer zijn verhaal haperde kon ik hem – vragend naar de mij bekende weg – weer op dreef helpen.

Mijn vragen bestonden er uit dat ik wilde weten waarom deze ramen en gene deur klemden; waarom op bepaalde plaatsen krimpnaden waren ontstaan en hoe het kwam dat de trap na verloop van tijd opnieuw moest worden gesteld; vragen die ik zelf tijdens mijn vakantie pleeg te beantwoorden.

Allengs ontwikkelde zich zijn verhaal tot een sluitend betoog dat rondom de tafel vol begrip werd aangehoord; in feite bleek het de eerste maal dat de aannemer de gelegenheid kreeg zijn bouwsysteem in volle omvang uit de doeken te doen.

Nu voor het eerst begrip werd getoond voor de mogelijkheden en onmogelijkheden van zijn bouwsysteem was een barrière weggenomen die het de aannemer mogelijk maakte een aantal terechte klachten te erkennen.

In deze sfeer van begrip over en weer ontstond een klimaat waarin men elkaar kon erkennen en herkennen en daarmee was de basis gelegd voor de administratieve afwikkeling van de bouw (dus betaling van de aanneemsom) en afspraken op welke wijze en binnen welke termijn gebreken zouden worden hersteld.

Een mediation die binnen acht uur heeft geleid tot beëindiging van het geschil en ondertekening van een vaststellingsovereenkomst.

Voor informatie over conflictmanagement in de bouwnijverheid: NMI Groep Bouw, voorzitter ir H.F.A. Sprangers p/a Partridge Adviseurs, tel. (070) 3284144

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels