nieuws

Klooster voor zingeving en werk Vught

bouwbreed

Marx & Steketee

Van een leegstaand klooster van de Fraters van Tilburg, dat gesloopt dreigde te worden is een eigentijds ‘klooster voor zingeving en werk’ gemaakt: een mentaal kuuroord voor werkend Nederland. Motor hierachter is de Stichting Zin in werk, kortweg Zin, die architecten Annette Marx en Ady Steketee de opdracht heeft gegeven het klooster te verbouwen. Bovendien is voor de Fraters, die – nu er weer leven in de brouwerij kwam – zijn teruggekeerd naar hun oude stek, een nieuwe communiteit gebouwd.

Wat is een communiteit?

Het onderkomen van de Fraters. Een miniklooster dat eruit ziet als een luxe studentenflat. Twee keer vier kamers met sanitair en een royaal balkon, een gemeenschappelijke keuken met woon- en eetkamer en het voornaamste verschil met een studentenflat, een kapel. Aan de kant van het oude klooster is de communiteit gesloten, om de fraters een beschutte plek te geven. Naar de andere kant – het zuiden – opent het gebouw zich.

Wat is er gebeurd met het voormalige klooster?

Dat is grondig aangepakt en voorzien van nieuwe elementen die eraan en erop zijn geplugd, zodat er cursusprogramma’s, lezingen en retraites kunnen worden gehouden. Aan het weinig spectaculaire gebouw uit 1905, neogotiek op zijn schraalst, zijn drie grote elementen toegevoegd van respectievelijk hout, riet en glas. En op een punt is de bestaande zijvleugel uitgebouwd.

Wat zit er in die toevoegingen?

De doos van onbehandeld naaldhout die op het bestaande gebouw is gelegd en vervaarlijk uitsteekt, bevat gastenverblijven. In het volume dat is bekleed met een dikke huid van riet, is het auditorium ondergebracht. Het glazen element dat tegen de achtergevel is gezet, bevat boven elkaar twee lange gangen. Samen met de monumentale trap, die net als de parketvloeren is gemaakt van bamboe, vormen deze gangen de kern van de circulatie door het klooster. De vierde toevoeging valt minder op omdat deze aansluit op een bestaande vleugel van het gebouw. Het mansardedak dat er al was, is over de nieuwbouw doorgetrokken, waardoor oud en nieuw bijna onopgemerkt in elkaar overlopen.

Waarom is dat dak doorgetrokken?

Op de begane grond liggen zalen die kunnen worden gebruikt voor de sessies die hier worden gehouden; erboven liggen, net als in de houten doos slaapkamers, streng in het gelid links en rechts van een lange gang. Deze gastenverblijven hebben allemaal een identieke inrichting. Een eenpersoonsbed in de hoek, een bureau aan de muur en een kleine badkamer. Het enige onderlinge verschil is de kleur van het bureau en van de laklaag op de vloer en wanden van de badkamer. De gastenverblijven hebben iets van een kloostercel. Degene die hier aan zingeving komt doen, baadt niet in weelde, maar bevindt zich wel in een bijzonder hippe entourage.

Dat geldt niet alleen voor de slaapcellen, maar voor heel het interieur, dat een showroom is van verantwoord en doordacht design. Bovendien staat en hangt overal kunst en dat wordt in de toekomst alleen maar meer want in de voormalige woning van de tuinman verblijft een ‘kunstenaar in residence’, die geacht wordt het klooster en het omringende landschap, waarvoor landschapsarchitecten DS het plan hebben gemaakt, verder te verrijken.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels