nieuws

Oneliner voor logo’s MVRDV Kantoorgebouw Amersfoort

bouwbreed

Een kantoorgebouw op bedrijventerrein Calveen. Ontworpen door de inventiefste stapelaars van Nederland, de architecten van MVRDV, wereldberoemd in binnen- en buitenland dankzij Wozoco, VPRO en Expo.

Het is nog maar voor een klein deel verhuurd. Daardoor staat het gebouw er wat naakt bij. Het is de bedoeling dat iedere firma die hier zetelt zijn aanwezigheid beschaafd, maar luid en duidelijk verkondigt met een groot logo op de gevel. Veel kantoorgebouwen worden ontworpen zonder met zoiets alledaags rekening te houden, maar hier is dat heel verstandig wel gedaan. De baksteenvlakken zijn er voor bestemd.

Wat is het idee achter dit gebouw?

Het gebouw trekt de aandacht omdat het programma niet is uitgesmeerd over het perceel maar is gestapeld. Met zes verdiepingen is het kantoor een stuk hoger is dan de platte dozen en kleine kubussen die in de omtrek staan. De verdiepingen hebben aan drie kanten van vloer tot plafond gevels van glas. Om en om is een van de lange gevels van baksteen. Daardoor lijkt het gebouw verwarrend groot. Het druist in tegen de verwachtingen. Wat normaal een borstwering is, is hier een verdieping hoog. Er lijken drie reuzenverdiepingen te zijn in plaats van zes normale.

Is het meer dan een gimmick?

Zoals veel gebouwen van MVRDV is ook dit een vorm van aanschouwelijk architectuuronderwijs, met de directheid van een diagram. Net als het paviljoen op de Expo in Hannover dat niets verborg, is dit gebouw eenvoudig te doorgronden. Je krijgt wat je ziet. Kijk naar de meanderende baksteenband in de kopgevel en je begrijpt hoe het in elkaar zit.

Door deze schematische eenvoud ligt het gevaar op de loer dat MVRDV architectonische oneliners produceert.

Maar is een oneliner niet buitengewoon geschikt voor zoiets gewoons als een stapeling van vierkante meters kantoorvloer? Het heeft weinig zin om daar een ingewikkeld verhaal van te maken.

Is met die oneliner alles gezegd?

Niet helemaal. Behalve het gebouw heeft MVRDV ook de omgeving ontworpen. Maas, Van Rijs en De Vries hebben een passie voor kunstmatige landschappen. Dat bleek al in Hannover. Rondom het gebouw ligt hier een geasfalteerd heuvellandschap, waar een transformatorhuis in is opgenomen. Aan een kant ligt tegen het gebouw een enorme bult, die leidt naar de entree. Aan de andere kant gaapt een kuil, waardoor het souterrain licht krijgt. Door de bult en de kuil krijgt wat doorgaans een saai parkeervlak is een ongebruikelijke dynamiek. En net zoals de gevels er ook zonder logo’s goed uitzien, zo komt het asfaltlandschap ook sterk over als het niet vol staat met auto’s.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels