nieuws

Iedereen infiltreert op de Infratech

bouwbreed

Twee jaar terug was het nog vooral Wavin dat met het Azura-systeem de aandacht trok; dit jaar zijn hele beurshallen van het Ahoy-complex volgestouwd met systemen om regenwater te infiltreren. Niet alleen meer kratten van gerecycled polyethyleen, maar ook bollen worden toegepast en een betonfabrikant roert zich met een permeabele buis van een soort zoab. Wordt hier het bouwprobleem van de toekomst geschapen? Na de rotte heipalen en het kankerverwekkende asbest de bodem vol plastic?

Het heeft iets weg van de nieuwe kleren van de keizer: de kratten, waarmee momenteel de bodem onder heel wat Vinex-wijken wordt volgestouwd. Die moeten er voor zorgen, dat wat eeuwenlang vanzelf ging, ook na bebouwen en bestraten nog steeds goed gaat: het doorsijpelen van regenwater naar de bodem. Infiltreren heet het dan. De kosten bedragen vijf tot zeshonderd gulden de kuub. Dat gaat met kratten van de firma Heineken of een andere biergigant ongetwijfeld een stuk goedkoper. Het is alleen de vraag of die ook bestand zijn tegen verkeer van klasse 65 of meer. Voor chemische verontreiniging bestaat weinig angst onder gebruikers en producenten. Eén dezer dagen wordt de eerste generatie pvc-pijpen, die 40 tot 45 jaar geleden de grond ingingen, weer uitgegraven en ze komen in het algemeen pico-bello tevoorschijn. Er zijn nog geen alarmerende rapportages, dat, ondanks alle uitvoerige laboratoriumtests, het materiaal zich in de praktijk toch anders gedraagt. en verantwoordelijk is voor chemische verontreiniging.

Een grotere mogelijke bedreiging is de werking van de systemen. Die is niet alleen afhankelijk van de kratten, maar meer nog van de geotextielen waarmee ze omhuld zijn en die zand en boomwortels buiten moeten houden. De afstemming met filters en bezinkputten die vervuiling en dichtslibben van binnenuit tegengaan kijkt nauw. Ook zal een aantal systemen, gebruikt onder het wegdek moeten aantonen dat ze bestand zijn tegen langdurige verkeersbelasting tot en met vrachtauto’s van tien ton. De ballen waarin Ballast-Nedam dochter Feniks water in wil bergen claimen in dat opzicht een goede prestatie.

Pvc-buis

Het meest reeel over de mogelijkheden en beperkingen van de infiltratiesystemen van de verschillende geconsulteerde exposanten op de Infratech lijkt Product Manager F. Santman van Dyka. Zijn firma heeft al een tijdje kratten op de markt van polyethyleen en pp. En, heeft net een pvc-buis geintroduceerd waarmee ook kan worden geinfiltreerd. Santman zweert bij gladde buizen met ronde gaten. Die zijn het stijfst en garanderen een goede aansluiting bij de koppelingen. Want via de ribbels lekt bij de koppelingen onherroepelijk vuil het systeem in. Santman beveelt bovendien een geweven doek aan. Niet het goedkoopste, maar wel erg sterk en het verstopt niet gauw.

Een paar stands verderop bij concurrent Pipelife beweert de verkoper glashard het tegendeel. Sleufvormige openingen in geribbelde buizen garanderen volgens hem de beste doorstroming; en een vlies van ongeweven kunststof blijft het langst doorlaatbaar.

Het is ook niet gemakkelijk om als argeloze beursbezoeker je oordeel op te maken. Van de normcommissies en ingenieursbureaus hoeft die volgens Santman ook geen steun te verwachten. De bestekschrijvers blijven heel globaal Veel verder dan ‘hier is een infiltratiesysteem gewenst’, komt het doorgaans niet. Aan de aannemer om het systeem en het doek te selecteren. Dan geeft doorgaans de prijs de doorslag en niet kwaliteit.

“Maar als dat betekent dat de systemen over 25 jaar dichtgeslibd zijn en vervangen moeten worden, zijn we maatschappelijk gezien niet duurzaam bezig”, aldus Santman. “Naar mijn stellige overtuiging moeten dergelijke systemen 50 jaar meegaan. Maar er is niemand die dat nu nog kan aantonen. Er moeten beoordelingsrichtlijnen worden opgesteld en Komo-eisen waartegen producten getoetst kunnen worden, zodat we met zijn allen weten dat we de ondergrond vullen met deugdelijk materiaal.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels