nieuws

Zeventigjarige Reineveldbrug in 13 weken als nieuw

bouwbreed Premium

In Delft wordt in teamverband gewerkt aan de grootscheepse renovatie van de uit 1931 daterende Reineveldbrug van architect Kramers. Zoals het er naar uitziet wordt vooral door een strakke logistiek en door gebruikmaking van prefab-onderdelen de krappe planning van 13 weken gehaald.

De brug over het Rijn-Schiekanaal vormt een belangrijke verbinding tussen Rijswijk-Zuid/Delft-Noord met het centrum van Delft. Bij dit werk staat dan ook vooral de tijd centraal. Het wegverkeer, de tramverbinding en de scheepvaart mogen zo min mogelijk worden gestremd. Opmerkelijk is dat tegelijkertijd ook groot onderhoud en renovatie wordt gepleegd aan de Hoornbrug in Rijswijk met als voordeel eenmalige stremming van het wegverkeer en de tram. Bovendien wordt ook het scheepvaartverkeer maar één periode geconfronteerd met vertragingen.

Ing. A. Knoop, hoofd bedrijfsbureau van Heijmans Beton- en Waterbouw rayon Zuid-West: “Voor een dergelijke brugrenovatie staat een traditionele bouwtijd van circa één jaar. Doordat de samenwerking in het bouwteam perfect verloopt, is het proces aanzienlijk verkort. De drie bestekken lopen gelijktijdig. De totale bouwtijd is drie maanden. Verder speelt de toepassing van innovatieve technieken ook een belangrijke rol.”

Het bouwteam is samengesteld uit de Provincie Zuid Holland, IBZH raadgevend ingenieursbureau en Beton SamenwerkingsVerband Delft bestaande uit Heijmans Beton- en Waterbouw rayon Zuid West en Beton Son BV.

Binnen de voorbereidinstijd van vijftien maanden is het gehele voortraject met de bestekfase doorlopen. De elektrotechnische werkzaamheden zijn openbaar aanbesteed. Daarnaast is het staalgedeelte meervoudig onderhands aanbesteed. Knoop: “Wekelijks overleg met álle betrokkenen over planning en logistiek is een must. De gunstige weersomstandigheden hebben ons tot nog toe in de kaart gespeeld.”

Aanleiding

Aan de Reineveldbrug is meerdere malen sprake geweest van groot onderhoud met diverse aanpassingen. In 1953 is het wegdek verbreed en in 1961 is er groot onderhoud gepleegd aan de hoofdliggers. In 1972 is aan de oostzijde een voetpad gerealiseerd en in 1981 is op het aanvankelijke houten dek een 10 cm dikke betonlaag gestort. De bouwkundige staat van de dekken het val met opbouw en de verouderde lekkende hydraulische bewegingsconstructie verslechterde dusdanig dat door de Provincie Zuid-Holland, de opdrachtgever, werd besloten tot renovatie. In de voorstudie-periode zijn met betrekking tot de fundering door duikers de houten palen aan de hand van kernboringen gecontroleerd. Die bleken, volgens rapporteurs van TNO Rijswijk, in perfecte staat te verkeren.

Einde

Ing. B.B. Bos projectleider bij IBZH Raadgevend Ingenieursbureau: “De brug was duidelijk aan het einde van haar technische levensduur. Volledige renovatie was de enige optie. We hebben de brug als het ware gescalpeerd. De hele bovenbouw, het stalen val en de brugdekken zijn met zwaar materieel verwijderd. Dit ging moeizaam en helaas gepaard met veel lawaai voor de omwonenden.

Blootgelegd

De basis van de brug werd blootgelegd. Tijdens het slopen van de brugdekken bleken de revisietekeningen van vroeger niet geheel te kloppen. Dus moest er ad-hoc op worden ingesprongen hetgeen gezien de krappe planning geen sinecure was.”

Door de aanzienlijke gewichtstoename van het nieuw aan te brengen dek, dienden de massieve pijlers, bestaande uit steunmetselwerk met betonvulling voor tweederde, tot aan de fundering, te worden doorgezaagd en gesloopt. Inmiddels zijn de pijlers vervangen door holle betonnen constructies.

Aan het Noordelijk landhoofd zijn, om aan de nu geldende ontwerpnormen te kunnen voldoen, een tweetal funderingsblokken voorzien van drie nieuwe funderingspalen en twee groutankers die de stabiliteit van de constructie waarborgen.

Natuursteen

Nadat de holle prefab betonnen pijlerelementen zijn geplaatst en voorzien van een halfsteensomhulsel, wordt het natuursteen weer aangebracht. Het nog aan te brengen wegdek is opgebouwd uit een innovatief type ligger, de Lambda-maxi ligger van Betonson. De liggers verschillen in maatvoeringen en zijn voorzien van polystyreen voor het reduceren van de massa. Daarop wordt in het werk een druklaag gestort. De spoorstaven voor de tramverbinding worden vanwege de geluidsreductie in een kurk/rubbercompound in het wegdek gelegd.

Het verwijderde stalen val wordt vervangen door een nieuwe stalen valconstructie. Het bewegingswerk dat het val opent en sluit is centrisch in de kelder geplaatst op de plek waar het oude val excentrisch werd bewogen. De constructie is vervaardigd op basis van nieuwe normen en ontwerpcriteria

Panamawiel

Het val van Reineveldbrug krijgt een elektrische bewegingswerk met een zogenaamd Panamawiel. Dat zorgt ervoor dat de beweging van het val langzaam wordt ingezet, daarna enigszins versnelt en uiteindelijk langzaam eindigt. Het voordeel van deze constructie is dat er alleen in het middengedeelte elektrisch wordt aangedreven en druk wordt uitgeoefend. Deze aandrijving is ten opzichte van de lekkende hydraulische aandrijving op twee zijkanten van de brug, nagenoeg onderhoudsvrij te noemen. Bos: “Achter de basculekelder onder de ontlastvloer is de elektrische installatie geplaatst. In de basculekelder zie je nog het resultaat van de olielekkages. Dat was met grit niet meer weg te werken.”

Laatste fase

In augustus zullen de brugdelen worden ingehangen. Daarna volgt het asfalteren van de opritten en brugdek. Tot slot zal de HTM (Haagse Tramweg Maatschappij) de spoorconstructie en de bovenleiding aanbrengen. Bij de slagbomen komt een elektronische bel die ’s avonds zachter belt. De seinen voor de scheepvaart krijgen speciale lampen. De lampen (led’s) hebben een langere levensduur, zijn beter zichtbaar en zijn energie zuinig.

Projectgegevens

renovatie

Reineveldbrug Delft

Opdrachtgever:

Provincie Zuid-Holland;

Ontwerp en directie:

IBZH raadgevend ingenieursbureau BV;

Realisatie:Beton- en Waterbouw: Bouwcombinatie BSVD (Beton Son B.V /

Heijmans Beton & Waterbouw rayon Zuid West )

Staal- en Werktuigbouw: HBG Civiel Staalbouw;

Elektrische Installatie: Langezaal & Inniger BV;

Projectkosten: 12.000.000;

Gereed: oktober 2001

Architectuur

Kramer’s ontwerp van de brug heeft overeenkomsten met de Amsterdamse School. Opvallend is het in rode baksteen gemetselde brugwachtershuisje waarvan de architectuur in harmonie is met de totale brug. De kap wordt in de volksmond toepasselijk kabouterpuntmuts genoemd en was oorspronkelijk bedekt met dakpannen. De bijbehorende werken zoals de opritten en landhoofden zijn in één stijl aangelegd. Om het karakter van de brug te handhaven heeft de provincie Zuid-Holland een architect in de arm genomen die erover zal waken dat de brug zijn spraakmakende uitstraling blijft behouden.

Reageer op dit artikel