nieuws

Aanpak oude wijken te veel toevalstreffer

bouwbreed Premium

De geluksfactor speelt een grote rol bij aanpak van oude wijken. Het herstructureringsproces dreigt al snel te verzanden in typisch Hollands ‘gepolder’: oeverloos gepraat zonder een stap verder te komen. Desondanks denkt F. de Zeeuw, voorzitter van het Overleg Platform Stedelijke Vernieuwing (OPS), niet aan opgeven.

In het platform zijn negen marktpartijen verenigd, variërend van Randstad, MacDonald’s en Albert Heijn tot Bouwfonds, Woonzorg en Rabobank. Zij streven een integrale aanpak met een combinatie van sociale, economische en fysieke invalshoek. Voorop staat een praktische aanpak door tegelijk in te zetten op werk, veiligheid, kinderopvang en vernieuwing van voorzieningen en woningen.

In de afgelopen drie jaar heeft het OPS overleg gevoerd met meer dan twintig gemeenten. De concrete resultaten zijn mager. Slechts in een enkel geval komt een wijkaanpak van de grond. Veel vaker klinkt een ‘oorverdovende stilte’ na een paar positieve gesprekken.

Genadeloos

Het Platform heeft recent verslag uitgebracht aan staatssecretaris Remkes van Volkshuisvesting. De bewindsman gaf de gemeenten enkele weken geleden genadeloos de wind van voren en verweet besturen gebrek aan kennis en politieke onwil. De Vereniging Nederlandse Gemeenten weigerde echter elk commentaar op de kritiek.

De ervaring van De Zeeuw is dat gemeenten het OPS met enig enthousiasme uitnodigen. Aanvankelijk wordt vaak ook positief gereageerd op een voorgestelde aanpak, maar zodra spijkers met koppen geslagen moeten worden, blijft het stil.

“Ik kan beter leven met een concreet nee zoals bijvoorbeeld de gemeente Apeldoorn uitsprak over Apeldoorn-Zuid, dan helemaal niets meer te horen.” De Zeeuw heeft ook slechte ervaringen in Groningen. “Daar hebben we vooral te maken met een kritische bejegening uit de ambtelijke hoek.”

In Leiden is sprake van de eerdergenoemde oorverdovende stilte. “In 1998 is ons verzocht met spoed een plan uit te werken voor Leiden-Noord. Dat hebben we gedaan, maar het afgelopen jaar hebben we niets meer gehoord.” Ook in Den Bosch heeft het vertrek van een gemotiveerde wethouder het plan van aanpak in een la doen verdwijnen.

Toeval

De Zeeuw vindt het een slechte zaak dat een succesvolle aanpak geheel afhangt van toeval. “Gemeente, corporatie, bewoners en marktpartijen moeten het allemaal eens zijn en helaas is die kans niet zo heel groot. Dat lukt alleen als er een gevoel is van urgentie en zaken dreigen te escaleren.”

De Zeeuw piekert niet over opgeven, maar hij zegt er openlijk bij dat andere participanten van het OPS wel eens met die gedachte spelen omdat resultaat zo lang op zich laat wachten. Tegenover verschillende negatieve ervaringen staat echter ook een serie positieve. Zoals in Enschede-Noord, het eerste project waar het OPS aan de slag is. “De vuurwerkramp heeft wel enige invloed gehad op de voortgang. De gemeente eist nu nog meer zorgvuldigheid ten opzichte van de bewoners, maar dat is begrijpelijk.”

Ook de projecten in Overdie te Alkmaar, de Westelijke tuinsteden in Amsterdam en de Wielwijk in Dordrecht verlopen redelijk voorspoedig. “Het zijn buitengewoon ingewikkelde processen met een lange doorlooptijd. Tien jaar is heel gebruikelijk tussen de eerste plannen en de daadwerkelijke uitvoering. Alleen zou de geluksfactor in de toekomst plaats moeten maken voor een collectief gevoel van urgentie, want te vaak liggen processen onnodig lang stil.”

Op pagina 3: Argwaan verstoort proces stedelijke vernieuwing.

Reageer op dit artikel