nieuws

Jubilerend Nijhof is ‘Bijenkorf’ onder de bouwmarkten

bouwbreed

De bouwwinkel van Nijhof in Baarn is een hypermodern bedrijf. De doe-het-zelver kan er alles vinden, van duimhengen en spijkers in alle maten tot badkamers en keukens, die Nijhof dan zelf installeert. Zonder slag of stoot is het niet zo ver gekomen, maar anno 2000 draait het jubilerende Nijhof Bouw en Woonwarenhuis een omzet van 70 miljoen gulden en heeft het driehonderd personeelsleden op de loonlijst.

Het jubilerende familiebedrijf heeft zich de afgelopen vijftig jaar opgewerkt tot de Bijenkorf onder de bouwmarkten. Een superhandel voor eigentijdse bouw- en woonwaren, die behalve materiaal en badkamers ook meubels en lampen verkoopt. Designartikelen als gestroomlijnde kapstokken van F.A. Porsche voor 759 gulden, afgeprijsd. Dit laatste vanwege het jubileum. In 1950 begint Jan Nijhof zijn bedrijfje in sloopmaterialen. In de jaren zestig wordt het assortiment met nieuwe materialen uitgebreid. Maar de levering, rechtstreeks van de fabriek aan de consument blijkt een hoop gedonder op te leveren. De overkoepelende organisatie in bouwmaterialen maakt stampij. Tussen fabriek en consument moet, stel de HIBIN, een aannemer of groothandel zitten. Van die hoge toon zijn vader Nijhof en zijn twee zonen niet gediend. Zij keren de kont tegen de krib. Die houding levert spannende taferelen op. In het holst van de nacht worden bestellingen afgeleverd, de concurrent mag er geen weet van krijgen. Een forse tegenslag volgt in 1987 als het bedrijf als gevolg van vonkend dakdekkerswerk volledig in de as wordt gelegd. Twee dagen staat de zaak in lichterlaaie. Aan de oproep via plaatselijke kranten om de nog uitstaande maar helaas verbrande rekeningen te voldoen, geeft niet meer dan 7 procent van de klanten gehoor. Gelukkig kan die schade, een ton, later alsnog worden verhaald. Zes maanden na de catastrofale brand staat er een nieuwe Nijhof.

Bedrijfsfilosofie

Algemeen directeur Jan Nijhof (41), derde generatie, praat met gepaste trots over het heden en verleden van Neerlands eerste bouwmarkt. De Gamma’s, Praxissen en Wickes’ kwamen pas later. Samen met zijn jongere broer Frank bestiert hij het bedrijf. “Onze bedrijfsfilosofie? Proberen dat wat de klant van je verwacht zo goed mogelijk te doen. Da’s eigenlijk alles. In de aannemerij is vooral dát een zwak punt. Door die houding zijn we tien jaar geleden min of meer gedwongen zaken anders aan te pakken. We hebben toen de NIS, Nijhof Installatie Service, opgezet. Daar zitten nu 35 man op, we houden alles in eigen hand.” De contacten met de toenmalige aannemers heeft Nijhof lang geleden verbroken. “Omdat we te veel klachten kregen”, licht hij toe. “Niet dat wij ook maar iets te maken hadden met het inferieure werk van de aannemer. Maar de klanten hadden wel hun badkamer, keuken of deuren bij ons gekocht. Als er problemen met de aannemer ontstonden, kwamen de mensen bij ons klagen.” De NIS is een feit geworden. Nijhof ziet die stap van toen nu als toegevoegde waarde van het bedrijf.

Verbouwingen

Het NIS-team opereert bij complete verbouwingen. De vaklieden verspijkeren niet alleen, desgewenst pakken zij ook het interieur van a tot z aan. Nijhof: “Het was niet langer bij de aannemerij onder te brengen. Die begint nu trouwens weer oog te krijgen voor de kleine consument, luistert beter. Beter laat dan nooit”, schampert hij. “Aannemers hebben het zich eerst laten overkomen. Nu ze beseffen dat ze een belangrijk marktaandeel beginnen te verliezen, proberen ze de boel terug te draaien.” Wat Nijhof ook stoort aan aannemers is, dat ze zo slecht tegemoet komen aan de wensen van hun opdrachtgevers. “Door de vastgeroeste zienswijze van de aannemer komt een badkamer of keuken dikwijls tot stand zonder dat de klant er echt gelukkig mee is. Aanpassingen kosten de bouwer teveel tijd en moeite. Die zou meer moeten samenwerken met bedrijven die de plannen wel willen uitvoeren. Klanten slopen na enkele jaren de boel alsnog. Zonde van geld, materialen én milieu. Het Dubo-rapport wordt zo nauwelijks ter harte genomen.” Architecten maken volgens Nijhof dezelfde fout. Natuurlijk zijn ze niet allemaal over één kam te scheren., maar toch: “Toen ik na de brand van ons bedrijf een architect te verstaan had gegeven dat de nieuwe winkel vooral rechttoe-rechtaan moest worden, kreeg ik nul op het rekest. Hij weigerde de opdracht, omdat zijn eigen creativiteit daarin geen plaats zou krijgen. Architecten verliezen vaak uit het oog wíe er in het gebouw komen te zitten, dat is mijn stellige overtuiging. De wensen van de gebruikers van het gebouw, daar zouden ze zich wat meer in moeten verdiepen.”

Schaarste

Grootvader Jan Nijhof begon de handel in de jaren vijftig; een tijd van schaarste-economie met afbraakproducten. Op de plaats die hij in Baarn koos, stonden louter dure villa’s. Joop van den Ende’s achtertuin was de locatie van de bouwmarkt in wording. De sjieke buurt kwam al gauw in opstand. Al die metershoog opgetaste rotzooi praktisch naast de deur, die moest weg. Een VVD-wethouder maakte het Nijhof zo lastig, dat het bedrijf besloot te verkassen. Naar het industrieterrein waar het bedrijf vanaf 1972 zit. Inmiddels, in een tijd waarin van schaarste geen sprake meer is, houdt Nijhof daar 13.000 vierkante meter grond bezet. ‘In het holst van de nacht werd er afgeleverd’

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels