nieuws

Bitter bijsmaakje aan Zuiderkerkprijs 2000

bouwbreed Premium

Eigen Haard-directeur N. Nieman was gekomen om de Zuiderkerkprijs 2000 in ontvangst te nemen, maar voordat het zover was, moest hij eerst een zeperd incasseren. Nul woningen verkocht in 1999! Of hij even aan staatssecretaris Remkes wilde uitleggen waarom hij op dit punt volledig heeft gefaald.

De staatssecretaris was duidelijk niet als feestredenaar gevraagd. In zijn bijdrage ‘Wat betekent de Nota Wonen voor Amsterdam?’, leverde hij forse kritiek op de ondermaatse inzet van gemeente en corporaties om het eigen woningbezit in de hoofdstad te bevorderen. Eén voor één waste hij de corporaties de oren. “AWV nul woningen verkocht in 1999. Dageraad nul woningen. Eigen Haard nul woningen. Zomers Buiten, PWV en Rochdale allemaal nul woningen. De ondernemende woningbouwvereniging Het Oosten 27 woningen verkocht”, kreeg directeur F. Bijdendijk een extra veeg uit de pan. “Alles bij elkaar opgeteld hebben de Amsterdamse corporaties in 1999 304 sociale huurwoningen verkocht”, zette Remkes de hoofdstedelijke volkshuisvesters te kijk.

De klos

Eigen Haard-directeur Nieman was persoonlijk de klos. Hij zat vooraan, in stralende afwachting van de prijs die hem later zou worden overhandigd (voor het beste Amsterdamse woningbouwplan). Hoezo niks verkocht?, wilde discussieleider Wouke van Scherrenburg weten. Nieman verschanste zich achter de kwaliteit van de Amsterdamse voorraad. “We willen geen slechte woningen verkopen. Bovendien”, voegde hij een tweede belemmering toe, “ligt de gemeente dwars bij het verlenen van splitsingsvergunningen.” Remkes hield vast: “Ik wil u helpen bij het formuleren van een verkoopbeleid. Daarvoor wil ik samen met u en wethouder Stadig uw woningbezit gaan bekijken. Onderzoeken welke mogelijkheden er zijn.” “Graag”, zei de overblufte corporatiedirecteur. Het argument dat de prijs van de sociale huurwoningen te hoog is, gaat volgens Remkes niet op. Ook als de huurder geen eigen geld heeft en de corporatie niet bereid is dertig procent korting op de marktwaarde te geven, is eigen woningbezit bereikbaar voor twintig procent van de huurders, refereerde de staatssecretaris aan de uitkomsten van recent onderzoek. “De verkoopambities van de corporaties moeten omhoog”, tamboereerde de bewindsman. Er was meer dat de staatssecretaris niet zinde: onvoldoende zeggenschap van bewoners in de kwaliteit van de woning; onvoldoende aandacht voor particulier opdrachtgeversschap; de Amsterdamse voorkeur voor verdichten, in plaats van verdunnen.

Onbetaalbaar

Wethouder Stadig kaatste alle ballen terug. “We hebben inmiddels zoveel kwaliteit in de nieuwbouw gestopt dat er niet meer gebouwd wordt. De huizen zijn onbetaalbaar geworden.” Stadigs bezwaar tegen verdunnen: “Dat betekent tienduizend woningen minder.” In relatie tot het particulier opdrachtgeverschap vreest Stadig dat verdunnen een “elitaire bedoening” wordt. “Dertig woningen per hectare is geen kunst, maar bij hoge dichtheden wordt particulier opdrachtgeverschap heel ingewikkeld.” Als bijkomend bezwaar noemde Stadig dat slechts 25 procent van de potentiële opdrachtgevers van plan is een architect in te schakelen. “Waar is de kwaliteitswinst als we weten dat de meeste mensen voor een cataloguswoning kiezen? Of midden in de stad een boerderette laten bouwen?”

Collectief

Remkes praatte liever over hoe het wél kan. Zoals nieuwe vormen van collectief opdrachtgeversschap. Tien bewoners die samen één architect kiezen. Of de groep van 40 mensen die in verenigingsverband op de locatie Nieuw Terbregge een middelduur woningbouwproject gaat uitvoeren. “In de aanstaande Nota Grondbeleid krijgt particulier opdrachtgeversschap veel aandacht”, kondigde Remkes aan. “Gemeenten krijgen de mogelijkheid bouwvergunningen te weigeren aan projectontwikkelaars indien in het plan onvoldoende ruimte is voor particulier opdrachtgeverschap.”

Reageer op dit artikel