nieuws

Vrijheid Blijheid

bouwbreed

Omdat ik weet waarom een aantal vrouwen in de bouw als zelfstandige zonder personeel (zzp’er) werkt, stoor ik mij regelmatig aan mensen die zzp’ers afdoen als profiteurs, oneigenlijke concurrenten en mogelijke onderkruipers.

De kop ‘Zelfstandige metselaars zonder personeel verdienen bovenmodaal’ van een artikeltje in de Cobouw van 4 oktober las ik dan ook in eerste instantie als een soort beschuldiging. Een verwijt aan de zelfstandig werkende metselaars die zich onder de prijs verhuren en op onveilige steigers weken van meer dan zestig uur maken. Vaklieden die niet investeren in verzekeringen voor arbeidsongeschiktheid en de oude dagen, die niet afdragen aan de in de bouw prima collectief geregelde zaken zoals VUT, scho-ling en premies voor goede doelen. En die ten koste van alles waar de vakbeweging jarenlang voor gestreden heeft zo een inkomen vergaren van boven modaal. Het schaamrood zou hen op de kaken moeten staan.

Opgelucht lees ik echter in de laatste alinea van datzelfde berichtje

dat het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid op de vraag waarom de metselaars voor zichzelf zijn begonnen van zestig procent van de ondervraagden als antwoord kreeg dat het hen gaat om de grotere vrijheid die het zelfstandig ondernemerschap biedt. En dan voel ik me weer thuis. Want dat geldt ook voor de bouwvrouwen die ik ken.

Het Centraal Bureau voor de Statistiek becijferde onlangs dat het

aantal bouwbedrijven zonder personeel sinds 1993 toenam van 17.000 tot 32.000. Als ik nu eens kort door de bocht ga en aanneem dat ook zestig procent van deze 32.000 hebben gekozen voor meer vrijheid in hun werk dan kom ik uit op een respectabel aantal van 19.200 zzp’ers. Zou je dus kunnen zeggen dat tien procent van de 200.000 bouwvakkers in de afgelopen acht jaar voor zichzelf is begonnen omdat ze een grotere vrijheid wensten?

Waar die vrijheid uit bestaat is bij mijn weten nog niet onderzocht.

Ik heb daar sterke vermoedens over. Die zzp’ers zijn bouwvakkers met een partner die eveneens werkt. Zij passen begin- en eindtijd van de werkdag aan aan de persoonlijke omstandigheden. Zij combineren werk- en zorgtaken en zijn gevrijwaard van spottende opmerkingen of vernederende afwijzingen als ze behoefte hebben aan zorgverlof, ouderschapsverlof, zwangerschapsverlof en dergelijke. Het zijn mensen die zelf bepalen wanneer ze op vakantie gaan en hoe lang. Het zijn ervaren vakkrachten die in het eigen bedrijf de vrijheid hebben om te kiezen voor klant, kwaliteit en variatie in het werk. Die baas zijn over de eigen loopbaanontwikkeling. Het zijn de voormalige bouw-cao’ers die als zzp’er de mogelijkheid benutten om parttime te werken. Mannen en vrouwen die moe zijn van hiërarchische verhoudingen. En genoeg hebben van een groepssfeer waarbinnen pin-ups en machogedrag overheersen. Kortom, die zzp’ers zijn moderne mensen met de vrijheid om verantwoordelijkheid te dragen voor en zeggenschap te hebben over de eigen arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden.

Voor de komende cao-onderhandelingen zou ik de betrokken partijen dan

ook willen adviseren het oor te luisteren te leggen bij de zzp’ers. Zij hebben immers al een voorschotje genomen op de modernisering van de cao. Ik ben ervan overtuigd dat zij tal van tips aan hun voormalige werkgevers kunnen verschaffen over hoe men het huidige personeel kan behouden voor de bedrijfstak. Doet er uw voordeel mee.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels