nieuws

‘Opgeven zou betekenen dat alles voor niets is geweest’

bouwbreed

“De hele kwestie sleept zich al zo lang voort. Dat vreet aan je. Afgezien van de juridische kosten vergt het ongelooflijk veel energie. Daar lijdt iedereen onder, zowel het gezin als het bedrijf.” H.J. van Woerden, eigenaar van het asbestverwijderingsbedrijf laat zijn blikken door het kantoor gaan. “Het is toch logisch dat je je tanden laat zien omdat ze dit willen afpakken.”

Het juridische gevecht, dat in hun ogen moet leiden tot een rechtvaardige behandeling, heeft zijn sporen op Van Woerden en zijn medebezwaarmaker M. van der Spek, nagelaten. Het vertrouwen in de gemeente Zoetermeer is weg. Compleet weg. Aan strijdbaarheid hebben de twee nog niets ingeboet. “We hebben toch geen keus?’, zegt Van der Spek die aan de Zegwaartseweg een hoveniersbedrijf heeft. “Als we nu opgeven is alles voor niets geweest. We hebben op dit moment al een riant jaarsalaris aan advocaatkosten uitgegeven. Opgave betekent dat dat weggegooid geld is.” Rechtvaardigheid. Dat eisen beiden van de gemeente Zoetermeer. “Al in 1997 hebben wij in een brief de gemeente gevraagd wat de gevolgen van Oosterheem voor onze bedrijven zouden zijn. Daar hebben we nooit een reactie op gekregen. We hebben uit de krant moeten vernemen dat de bouwvergunningen waren aangevraagd. Dan blijft er toch ook geen ander middel over dan bezwaar aan te tekenen en het juridische traject te kiezen. We hebben niets tegen Oosterheem of de mensen die er komen wonen; vinden het ook vervelend hoe het is gelopen. Maar we willen duidelijkheid over de toekomst van onze bedrijven. Het gaat hier wel om onze boterham.” Ze voelen zich door Zoetermeer volledig in de kou gezet. De tegenwerping dat de gemeente regelmatig met hen rond de tafel heeft gezeten, wordt door Van Woerden weggehoond. “Toen de rechtbank in oktober vorig jaar de bouwvergunning schorste zei ik tegen (toenmalige- HO) wethouder Jenné dat we moesten praten. Hij zou ons de volgende dag bellen om een afspraak te maken. In plaats daarvan vragen ze de rechtbank de schoring op te heffen. En zó zijn we dus stééds behandeld.”

Geldwolven

Ze vinden het kwalijker dat ze door het gemeentebestuur en in de plaatselijke media worden afgeschilderd als geldwolven. De financiële eisen van het tweetal zou veel te hoog zijn. Van Woerden: “Ik zal haarfijn zeggen waar het bod op neer komt. Ik heb 7000 vierkante meter grond. Inmiddels heeft dat de bestemming voor woningbouw. Zij bieden anderhalf miljoen gulden terwijl het 800 gulden per vierkante meter waard is.” Hij zegt elders grond aangeboden te hebben gekregen voor 350 gulden per vierkante meter. “Ik heb driehonderd gulden geboden. Maar ze doen het niet!” Van der Spek die nog geen andere grond is aangeboden, zegt een bod van drie miljoen gulden te hebben ontvangen. “Dat lijkt veel geld maar is natuurlijk te weinig om helemaal opnieuw te beginnen.”

Hoop

Hoe het verder moet weten ze nog niet. De hoop is gevestigd op E. Plantinga, de nieuwe wethouder van ruimtelijke ordening. “De eerste gesprekken waren goed.” Maar een gang naar de Raad van State zal, als deze gesprekken niets opleveren, wel de volgende stap zijn. Een schorsingsaanvraag van de bouwvergunning vooruitlopend op die procedure houden ze nog in beraad. “En”, voegt Van der Spek er fijntjes aan toe, “met fase één mag dan misschien worden begonnen. Voor de volgende fases is dat nog lang niet zeker…” H. van Woerden en M. van der Spek: “Het gaat hier wel om onze boterham.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels