nieuws

Romantisch naief!

bouwbreed

De afgelopen weken stond er bijna dagelijks een verslag van een strafproces over een ernstig geval van hypotheekfraude in de dagbladen. Officieren van Justitie sloven zich uit de schuldigen achter de tralies te krijgen, en bedenken zowaar remedies om soortgelijke gevallen in de toekomst te vermijden.

Hierbij vergeten zij gemakkelijkheidshalve de harde werkelijkheid en stellen zij – als waren zij politici – halve maatregelen voor.

Het betreffende proces noemt men de Fortis-hypotheekfraudezaak en gaat over een makelaarsfamilie, een notaris en een hypotheekadviseur. Die hebben volgens zeggen gesjoemeld met verkoopprijzen, taxatierapporten en hypotheekleningen. Gedeelten van panden werden tegen steeds hogere prijzen telkens doorverkocht en uiteraard steeds hoger gefinancierd met een hypothecaire lening.

Dezelfde notaris passeerde alle koop- en hypotheekakten en kon daardoor als de beste (!) oordelen over de (on)juiste gang van zaken. De makelaars waren – naar het blijkt – in het geheel niet geinteresseerd in een juiste gang van zaken, zij wilden slechts snel en veel geld verdienen met de opeenvolgende verkopen.

De makelaar die de taxatierapporten leverde keek slechts naar de hoogte van zijn (steeds stijgende) honorarium en had van geen beroepseer gehoord, want hij noteerde in de taxatierapporten de bedragen die de aanvrager wilde zien. De hypotheekadviseur ten slotte, die alle te hoge financieringen voor de respectievelijke verkopen regelde, manipuleerde – verblind door hoge provisiebedragen – de gang van zaken zodanig dat de hypothecaire geldschieters hun benodigde kritische blik vertroebeld zagen.

De hypotheekbanken excuseren zich nu door te stellen dat er wel vijftien (!) kadasters zijn, dus zij kunnen de panden niet rechercheren op hypothecaire inschrijvingen en belachelijke koopsommen.

In een tijd van Internet kan ik dit geen fatsoenlijk excuus vinden, dus lariekoek. Het is hedentendage een feit dat banken de grootste moeite hebben om corruptie onder hun employes uit te bannen en zo gaat het natuurlijk ook met onrealistische hypotheekaanvragen. Een bankemploye kan heel snel beoordelen of koopsom en andere gegevens bij een hypotheekaanvraag fake zijn, hij hoeft alleen al naar de aanvrager, de tussenpersoon en de taxateur te kijken en moet dan genoeg weten.

Een of andere fraude-officier stelt nu voor een landelijk register aan te leggen van panden welke ooit bij fraude betrokken zijn geweest. Dit deed hij zonder aan te geven waar dit register ligt, wie het betaalt en handhaaft.

De voorzitter van de Amsterdamse Makelaarsvereniging (ook NVM) opperde onlangs het idee om deze panden het kenmerk ‘F’ van fraude in het kadaster mee te geven. Dit analoog aan M voor monument en BP voor Belemmeringenwet Privaatrecht. In mijn ogen suggereert het veel maar stelt het weinig voor.

Het werkelijk aanpakken van diegenen die over de schreef gaan lijkt mij het enige probate middel om fraude tegen te gaan. De makelaarsvereniging NVM moet de betrokken makelaars uit hun vereniging schoppen, de schuldige notaris uit de Koninklijke Notariele Beroepsorganisatie gezet en de hypotheekadviseur moet een verbod krijgen tot het werken in die branche voor het leven.

De corrupte bankemployees verdienen hun conge. Tevens mag iedere veroordeelde de geleden schade terugbetalen.

Deze affaire is een goede aanleiding voor de diverse beroepsorganisaties om hun handhaving van de keurige reglementen en erecodes eens te heroverwegen. Beroepsverenigingen mogen zich niet laten leiden door grote aantallen leden, maar door de kwaliteit van hun leden.

En Officieren van Justitie moeten ophouden met hun veronderstelling dat het uitvaardigen van regels en het inrichten van databanken misdaad en fraude uitroeien.

Deze houding is weliswaar weinig romantisch en erg naief, maar maakt het onroerend goed wereldje er niet geloofwaardiger op.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels