nieuws

Fiscus komt buitenlandse werknemer tegemoet

bouwbreed Premium

den haag – Werknemers die in het ene land wonen en in het andere werken maken veelal extra kosten. De fiscus stelde daarvoor enkele compenserende maatregelen op.

Een voorbeeld daarvan biedt de 90 procentsregeling. Die geldt voor buitenlandse belastingplichtigen van wie het onzuivere wereldinkomen voor minstens negentig procent onder de Nederlandse loon- of inkomstenbelasting valt. De buitenlandse belastingplichtige krijgt dan dezelfde voorzieningen als de Nederlandse.

De werknemer kan een aantal uitgaven in mindering brengen op de inkomstenbelasting en de premie volksverzekeringen. Bijvoorbeeld buitengewone lasten voor opleiding of studie voor een beroep. Soms voldoen premieplichtigen voor de loon- of inkomstenbelasting niet aan de voorwaarde van negentig procent maar wel voor de premieheffing. De fiscus kan dan voor de premie een andere tariefgroep hanteren dan voor de inkomstenbelasting. Het premie-inkomen wijkt in dat geval in meer gevallen af van het belastbaar binnenlands inkomen. De fiscus kan het loon volgens tariefgroep 2 belasten.

De heffing voor de premie volksverzekeringen gaat uit van een hogere belastingvrije som. Buitenlandse werknemers die niet het hele jaar onder de loonbelasting vielen, kunnen een T-biljet aanvragen.

Verzoek

Buitenlanders die in Nederland steeds tijdelijk werk verrichten, kunnen gebruik maken van de 35 procentsregeling. De faciliteit werkt alleen op verzoek zolang het om een buitenlandse werknemer gaat die in Nederland specifieke deskundigheid in praktijk brengt (die in Nederland niet of nauwelijks te vinden is).

Een grenspendelaar kan ook van deze tegemoetkoming gebruik maken. De toekenningsperiode beslaat 120 maanden. Deze tijd wordt gekort met perioden van tewerkstelling door Nederlandse werkgevers of met eerdere verblijven in Nederland. Werknemers die voor een Nederlandse werkgever buiten Nederland actief zijn gekort worden met de tijd die ze eerder voor een Nederlandse werkgever werkten. Dat gebeurt niet wanneer er meer dan tien jaar zit tussen het eerdere verblijf en de nieuwe activiteiten.

Werkgevers die buitenlands personeel op nettobasis werven, kunnen om fictieve buitenlandse belastingplicht vragen. Deze periode beloopt maximaal tien jaar. Deze belastingplicht eindigt zodra de 35 procentsregeling vervalt. Tussentijds wordt getoetst of de Nederlandse werkgever de buitenlandse werknemer in dienst moet houden. De controle moet uitwijzen of er nog steeds gebrek bestaat aan de specifieke deskundigheid. Dat gebeurt uiterlijk zestig maanden nadat het contract inging. Het gaat hierbij om een vaststelling of de specifieke deskundigheid in Nederland nog steeds schaars is.

De deskundigheid zelf ondergaat geen toetsing. De maximaal vrijgestelde vergoeding wordt berekend over het fiscale loon. Dit loon is verminderd met de overhevelingstoeslag maar zonder aftrek ter voorkoming van dubbele belasting. De regeling geldt dus niet voor buitenlands loon waarvoor een aftrek ter voorkoming van dubbele belasting geldt. Ook niet voor loon van een niet-ingezetene dat niet onder de Nederlandse belasting valt.

Basisaftrek

Een kalenderjaar biedt slechts eenmaal het recht op de basisaftrek. In de periode van de fictieve buitenlandse belastingplicht wordt de werknemer voor de tariefgroep aangemerkt als binnenlands belastingplichtige. In een jaar kunnen fictieve buitenlandse belastingplicht en binnenlandse belastingplicht tegelijk aan de orde zijn. In dat geval moeten beide perioden worden bekeken of is voldaan aan de voorwaarden voor overdracht van de basisaftrek.

De werknemer kan dan de periode kiezen die voor hem het gunstigst uitvalt. De periode van de basisaftrek hoeft niet samen te vallen met die van de overdracht. De 35 procent onbelaste vergoeding wordt berekend over het fiscale loon min de overhevelingstoeslag. Het resultaat wordt vermenigvuldigd met 100/65.

De Nederlandse fiscus hanteert voor werknemers die tijdelijk naar Azie, Afrika, Latijns-Amerika en bepaalde Oost-Europese landen gaan de (ex)Nedeco-regeling. Onder voorwaarden verleent de belasting een bijzondere kostenaftrek. De forfaitaire aftrek bedraagt 35 procent van het fiscale loon zonder overhevelingstoeslag maar met gemengde kostenvergoedingen.

De regeling geldt alleen bij uitzending. Een werknemer moet dan in twaalf opeenvolgende maanden bij elkaar minstens 45 dagen in het buitenland verblijven. De fiscus gaat hier uit van onafgebroken uitzendperioden van ten minste vijftien dagen. Dit aantal is inclusief reisdagen en de dagen van vertrek en aankomst. In bepaalde gevallen kan van deze voorwaarden worden afgeweken.

Reageer op dit artikel