nieuws

Duindorp

bouwbreed

Duindorp is een apart wijkje van Scheveningen, in de jaren twintig gerealiseerd tussen het Verversingskanaal en de duinen. Om de Atlantik Wall aan te leggen hebben de Duitsers het complete ‘dorp’ in de Tweede Wereldoorlog ontruimd. Door de geisoleerde ligging zijn direct na de oorlog NSB-ers in het visserswijkje geinterneerd. Pas in 1947 keerde de oorspronkelijke bevolking er terug.

De gemeenteraad van Den Haag stemde onlangs in met een ingrijpend herstructuringsplan voor de wijk. Het gaat namenlijk niet goed met het dorp: verloedering, verpaupering en racisme vieren hoogtij in het eens zo trotse Duindorp.

Om het tij te keren zal over een periode van enkele jaren een reeks van maatregelen worden uitgevoerd. Een greep: de sloop van ongeveer 1100 woningen, de bouw van 750 eengezinswoningen, groot onderhoud en het realiseren van meer groen in de wijk.

De plannen hebben tot een storm van protest geleid. Met busladingen vol zijn de tegenstanders naar de raadszaal gekomen om de besluitvorming te volgen. Lijsten met handtekeningen, scheldkannonades en pleidooien van de bewoners mochten echter niet baten.

Maar ze leggen zich niet zomaar neer bij de beslissing en hebben hardnekkig verzet aangekondigd.

Identiteit van Scheveningen komt door sloop in het gedrang

De buren weten als eersten dat er iets met je aan de hand is

scheveningen – “Al douwen ze me in een woonwagen, dan nog maak ik het daar voor mezelf gezellig.” Nee, Dick uit de Rottumsestraat wordt niet warm of koud van de commotie over de grootschalige sloopplannen van zijn Duindorp. Dit tot ergernis van Bella Roos van het actiecomite Stop Ontwikkeling Sloopplannen (SOS). “Heel Scheveningen gaat er zo aan hoor,” zegt zij. Dick haalt z’n schouders op. “Dat zien we dan wel weer”, mompelt hij, nu alleen iets zachter. De actievoerders hebben een hete zomer voorspeld, oorlog zelfs. Cobouw nam een kijkje in de wijk die Duindorp heet.

Duindorp is een geisoleerd wijkje aan de linkerzijde van de Scheveningse haven. Juist door zijn ligging en de aanwezigheid van veel hofjes is het net een dorp. “De buren weten nog eerder dat er iets met je aan de hand is dan jijzelf”, geeft J.H. Bout als voorbeeld voor dit dorpse karakter.

Elf jaar nu drijft hij op het Tesselseplein een tabaks- en tijdschriftenzaak. Hij wordt naar zijn zeggen gedoogd door de Scheveningse bevolking. Bout is een Hagenees die met een Duindorpse is getrouwd. Maar in deze, voor Duindorp zulke sombere tijden kan de ondernemer aan zijn wijkgenoten tonen waar zijn hart nu werkelijk ligt. “En dat is hier in Duindorp, dat zal duidelijk zijn.”

Bout moet dan ook niets weten van het slopen van 1100 woningen en de nieuwbouw van 750 eengezinswoningen. De Haagse gemeenteraad heeft hier vorige week mee ingestemd. Doel van de plannen is om de verpaupering en de verloedering in de wijk een halt toe te roepen. Daarnaast is het de bedoeling om de eenzijdige bevolkingsopbouw te doorbreken.

De plannen zijn eerder dit jaar in de wijk als een bom ingeslagen. “Het is hier het gesprek van de dag”, zegt Bout. Vooral de wijze waarop het herstructureringsplan door de gemeente naar buiten is gebracht, zit Bout dwars. “Mensen kregen eerst een enquete met de vraag of ze ook een grotere woning wilden hebben. We zijn toch mensen dus dan vult iedereen ‘ja’ in. Niemand wist dat je je daarmee aardig in de nesten kon werken, omdat ze nu zeggen ‘een ruime meerderheid wil een andere woning’.”

Landverraders

Maar volgens Bout verdient ook de rol van het wijkberaad, die de omvangrijke plannen niet of nauwelijks bij de achterban bekend maakte, geen schoonheidsprijs. “Landverraders zijn het”, zegt Bella Roos van het actiecomite Stop Ontwikkeling Sloopplannen onomwonden. “Ze hadden langs de deuren gemoeten. Als zij duidelijk hadden gemaakt waar het precies om ging, dan was heel Duindorp in rep en roer geweest. Nu is het dat ook, maar dan hadden we misschien nog iets kunnen doen. Ik heb zoveel emoties gezien. Bij oudere mensen bijvoorbeeld. Een van hen vertelde mij eerst door de Duitsers het huis te zijn uitgezet en nu bang te zijn voor zijn eigen mensen.”

Roos is dan ook niet van plan zich zonder slag of stoot bij de rigoureuze maatregelen neer te leggen. “We gaan actie voeren. Gisteren hebben we nog een vergadering gehad. Nee, wat we precies gaan doen vertel ik nog niet, maar iedereen zal van ons horen”, zegt ze met een geheimzinnig lachje om haar mond.

Het zal Dick in de Rottumsestraat “worst wezen”. Op de vraag wat hij nu vindt van de sloopplannen reageert hij “Het interesseert me helemaal niets”. Terwijl hij zijn Citroen BX in het sop zet legt Dick uit dat hij zo reageert omdat hij heeft gehoord dat zijn huis blijft staan. “En al was dat niet zo. Ach joh, je kunt er helemaal niets tegen doen. Als het moet dan moet het.”

Als jij je poot breekt

Hij krijgt steun van zijn overbuurman, die er op z’n gemak bij komt staan. “Als ik geld had en nog jong was, dan kocht ik wel ergens een huis”, zegt de geboren en getogen Scheveninger. Het maakt hem ook niet uit waar dat huis dan zou staan. Een reactie die er bij Bella Roos niet ingaat: “Hoor eens buurman, als jij je poot breekt dan staat heel Duindorp op z’n kop om je te helpen.” De buurman kijkt haar met opgetrokken wenkbrauwen een moment lang aan om dan droog op te merken: “Dan ben ik benieuwd wie dat is. Want niemand zegt mij hier nog gedag.”

Verzet

Een eindje verderop staan twee dames op leeftijd met elkaar een praatje te maken. Ze begrijpen niet zoveel van het verzet tegen de vernieuwingsplannen: “Het wordt tijd dat die straten tegen de vlakte gaan. We zijn net na de oorlog op een etage in de Flakkeesestraat gaan wonen. Met z’n vijven hoor, het was er veel te klein. En nu willen ze plotseling die huizen niet uit.”

De bijna tachtigjarige dame, die niet met haar naam in de krant wil, wacht op een oproep voor een bejaardentehuis. “Ik ben er aan toe”, zegt ze over haar vertrek uit Duindorp. “Het is een gezellige buurt, maar het is goed dat er iets aan de slechte woningen wordt gedaan, het verpaupert.” Dan wijst ze op haar voordeur waar de verf vanaf bladdert. “Ik schaam mij dood als ik een keer goede visite moet ontvangen.”

Het zit Bella Roos vooral dwars dat zij straks uit haar huisje moet omdat anderen dat vinden. “En dan komen er mooie redenen omdat het beter voor de wijk zou zijn. Onzin. Noordanus moet gewoon eerlijk wezen. Hij wil met die grond geld verdienen, daar gaat het om”, betoogt Roos vol vuur. De Haagse wethouder van ruimtelijke ordening en volkshuisvesting kan bij haar weinig goed doen: “We moesten een keer voor in de middag bij hem komen. We verrekten allemaal van de honger en hij zit aan een enorm stuk broodje gezond te happen. Asociaal gewoon.”

Psalmen

Op het Meeuwenhof is Aad Vink bezig zijn ramen te zemen. Al 47 jaar woont de vissersman op het Meeuwenhof. Housemuziek schalmt over het plein. Het doet Vink niets. “Je moet met je tijd meegaan. Toen ik kind was hoorde je hier constant psalmen. Ik vind het best, als het maar niet ’s nachts is.”

Het Rijksmonument staat op de nominatie om te worden gesloopt. Renovatie van de woningen zou miljoenen gaan kosten. Aad Vink: “Mijn grootste zorg is: waar moet ik naar toe? Ik zie me niet in de Schilderswijk of in Zoetermeer wonen. En de Scheveningse identiteit, die raak je helemaal kwijt. Dat vind ik misschien nog wel het allerergste…”

Op het Tesselseplein zetelt het geplaagde wijkberaad Duindorp. De bewonersorganisatie houdt elke dag spreekuur van een tot vijf uur, zo vermeldt het bordje aan de deur. Maar deze middag blijft het er donker. Telefonische navraag leert dat de dienstdoende vertegenwoordiger van het wijkberaad “zich niet zo lekker voelt…”.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels