nieuws

Wet en regel verbieden Canadese bosbouwers gebruik botte bijl

bouwbreed

Bij veel mensen bestaat de indruk dat kapbedrijven in de Canadese provincie British Columbia (BC) de botte bijl hanteren. Hoofdbosbouwer Richard Slaco van de Canadese houtvesterij Interfor wil die indruk graag weerleggen. “Wij kappen in gebieden die de overheid daarvoor aanwijst. Voor de kap gelden welomschreven wettelijke regels. Als we ons daar niet aan houden, krijgen we een boete of komen we voor de rechter. Stellen inspecteurs een overtreding vast, dan kunnen ze het werk stilleggen. Blijven we in gebreke, dan kan de overheid onze vergunning intrekken.”

Het vermeend hanteren van de botte bijl door bedrijven als Interfor zou er volgens de critici ook toe leiden dat deze bedrijven de oorspronkelijke bewoners uit de kapgebieden verjagen. Ook deze bewering spreekt Slaco ten stelligste tegen. “Als Interfor zich niets van hun belangen zou aantrekken, is het heel wel denkbaar dat de oorspronkelijke bewoners ons zouden verjagen. In werkelijkheid zorgt duurzame bosbouw juist voor inkomsten en mogelijkheden om hun traditionele levenswijze voort te zetten.” Slaco ziet die kansen verdwijnen als internationale milieu-organisaties hun zin krijgen. Deze organisaties staan alleen voor het behoud van de oorspronkelijke toestand. “Dat is hetzelfde als wanneer je zegt dat westelijk Nederland weer een getijdenmoeras moet worden en dat de betrokken bewoners maar beter kunnen verhuizen.”

De gezamenlijke houtbedrijven in BC kappen in het centrale kustgebied jaarlijks zo’n 4 miljoen kubieke meter hout. Daarvan komt 1,5 miljoen kubieke meter voor rekening van Interfor, dat is pakweg de helft van de kustoogst. Slaco: “Als die weg valt, dreigt ons hele bedrijf te verdwijnen. Vandaar dat we alle mogelijke moeite doen om tot een vergelijk met de tegenstanders te komen. Tot op heden hield Greenpeace zich buiten elk overleg. Niet iedereen lijkt te willen zien dat de houtvesterij tegenwoordig anders werkt dan vroeger. Toegegeven: een gekapt gebied ziet er verre van fraai uit. Daarom houdt de huidige kappraktijk ook veel meer rekening met landschappelijke waarden. Je kunt onmogelijk alle levensvormen in een gebied, tot microben aan toe, in beschouwing nemen. We onderscheiden bepaalde hoofdsoorten en stellen aan de hand daarvan een regeneratieplan op. Met computersimulaties kunnen we nagaan hoe het herstel over tien, vijftig of honderd jaar gevorderd is. Herplant geschiedt zoveel mogelijk aan de hand van de oorspronkelijke begroeiing.”

Boetes

Interfor kapt voornamelijk langs de kust van BC. Zijn jaaroogst beslaat vijf procent van de totale kap in BC en is volledig bestemd voor de bouw. De grond waarop Interfor werkt is openbaar. De overheid vergunt de kap en stelt de voorschriften; 400 inspecteurs controleren of de kapbedrijven deze ook naleven. De toezichthouders hebben de bevoegdheid om, in het uiterste geval, het werk op een kaplocatie stil te leggen. Boetes kunnen oplopen tot $1 miljoen per dag. Hoe zwaarder de overtreding, hoe groter de kans dat het kapbedrijf en de verantwoordelijke functionaris voor de rechter komen.

Interfor kreeg vorig jaar maar liefst 1200 inspecties. Het verslag daarvan toont aan dat het bedrijf voor 98 procent aan de voorschriften voldeed. “Geen slecht resultaat voor meer dan 2000 boswerkers in zo’n honderd werkbare dagen.” De normen houden niet alleen verband met de kap zelf, maar ook met de voorbereiding en ontsluiting van kaplocaties en met de herplant. Naast de overheidsinspectie is er ook een onafhankelijk instituut dat op de kap toeziet en direct aan de regering rapporteert. Bij hun laatste controle anderhalf jaar geleden constateerden de onafhankelijke inspecteurs drie overtredingen bij de aanleg van werkwegen.

Milieuzorg

In 1992 voerde Interfor, in samenspraak met zijn werknemers, een milieuzorgsysteem in. “Dit geeft het personeel het recht om werk te weigeren als het karwei schadelijk is voor het milieu,” legt Slaco uit. “Het bedrijf inspecteert zelf elk opgeleverd kapvak en rapporteert de bevindingen aan de raad van bestuur. Het milieubeleid staat of valt met de deskundigheid van het personeel. Iedereen moet een passende cursus volgen, inclusief de directie. Drie voltijdse trainers leren de vellers hoe ze hun werk het beste kunnen doen en maken bestaande informatie geschikt voor ‘het veld’. Uitreiken van een handleiding alleen volstaat niet. Werklieden kunnen vaak niet uit de voeten met die abstracte materie. De onderneming huurt soms ook specifieke deskundigheid van overheid en bosbouwinstituten in. Ook krijgen we advies van een biowetenschapper en een bioloog met als specialisme leefomgeving.”

De theorie van goed bosbeheer is locatiegebonden. Wat in het ene deel van de wereld goed werkt, kan in het andere desastreus uitvallen. “Wij werken voornamelijk in oerbossen waar nog niet eerder is gekapt,” licht Slaco toe. “De kenmerken van deze wouden zijn geinventariseerd aan de hand van standaardprocedures. Zo blijft de biodiversiteit gewaarborgd en gaan ook niet alle bomen om. Soms vereist een snel herstel dat een deel van de oorspronkelijke bomen blijft staan, soms is het herstel het meest gediend met het behoud van de bodembegroeiing. De zaag kan pas in een boom als het plan voor de wijde omgeving is goedgekeurd. Daarna zijn we wettelijk gebonden aan het gedetailleerde locatieplan. Dit bepaalt niet alleen hoeveel hout er mag worden geoogst, maar ook hoe en in welk jaargetijde en waar de werkwegen komen te liggen. Het locatieplan voorziet ook in de nazorg, waarvoor we tien tot vijftien jaar aansprakelijk blijven. Pas als al deze voorwaarden zijn vastgelegd, beslist de overheid of zij de vergunning verstrekt.”

Houtprijs

Bosbouwer is een beschermd beroep. Wie met diploma’s kan aantonen recht op die titel te hebben, moet zich aansluiten bij de beroepsorganisatie. Die legt de bosbouwer een gedragscode op en legt bij overtreding disciplinaire maatregelen op. Bedrijven die daarmee de hand lichten, raken hun vergunning kwijt. Die vergunningen hebben een gemiddelde looptijd van vijftien jaar en moeten elke vijf jaar worden vernieuwd. De overheid geeft de vergunning pas af als de aanvrager een zeer uitgebreide locatiestudie heeft gedaan. Alleen dat onderzoek al kan jaren in beslag nemen, omdat het ook naar de gevolgen voor de wijde omgeving van de kaplocatie kijkt.”

Door parkbestemmingen en regelingen van de overheid verloor Interfor in de laatste vijf jaar zo’n 25 procent van zijn oogst, ruim 1 miljoen kubieke meter hout. Het bedrijf moest hierdoor enkele zagerijen sluiten. De overheid bepaalt aan de hand van vijfjarenplannen hoeveel Interfor mag kappen. De bosbouw becijferde het financiele verlies als gevolg van de regelgeving op zo’n f. 37,50 per kubieke meter. Dit drijft de houtprijs omhoog met ruwweg 30 procent. De leverancier kan deze kosten maar ten dele doorberekenen aan de aannemer, omdat hij zich anders uit de markt zou prijzen. Om die reden moet de houtindustrie efficienter gaan werken, onder meer door meer tijd te besteden aan voorbereiding. Er is nu al een verschuiving gaande: minder hakkers vellen minder bomen.

Helicopters

“Houtvesterij in plantages op eigen grond zouden de gang van zaken sterk vereenvoudigen,” meent Slaco. “Het probleem is echter dat het overgrote deel van BC’s grond staatseigendom is en dat zal vooralsnog ook niet veranderen.” Interfor hoopt dat een rationelere afvoer van het gekapte hout de kosten aanmerkelijk kan verminderen. “In de afgelopen vijftien jaar maakten we veel gebruik van helicopters. We hebben vier transporttoestellen van het type Boeing Chinouk 234 in dienst, die vorig jaar een kwart van de oogst binnenhaalden. Hierdoor hoef je geen infrastructuur aan te leggen. Het overgrote deel van Interfors locaties is alleen over het water te bereiken. Het bedrijf ontwikkelde hiervoor drijvende kampementen en een drijvende helicopterhaven. Deze voorzieningen beperken de schade aan de kust. De hoge kosten wegen ruimschoots op tegen de nadelen van de traditionele houtvesterij. De Worker’s Compensation Board, een onafhankelijke instelling van de overheid, ziet streng toe op de naleving van de veiligheidseisen voor het helicoptergebruik.”

De kap zelf geschiedt nog traditioneel op de grond. Een helicopter brengt de houthakkers, herplanters en inspecteurs op de locatie. Finland test op dit moment zelfs kap vanuit een helicopter met een hydraulisch aangedreven zaag. “In BC zal dat systeem niet zo snel ingang vinden,” meent Slaco. “De Finse bomen zijn kleiner en dus beter hanteerbaar. BC telt ook meer oude bomen. Die vertonen niet zelden rot waardoor er makkelijk takken afbreken die in hun val de helicopter naar beneden kunnen trekken.”

Grondgebruiksplan

BC reserveert in het provinciale grondgebruiksplan ruimte voor parken. Het bestuur wil daarmee voorbeelden van verschillende bossoorten en ecologische omstandigheden bewaren. Aan die aanwijzingen valt niet te tornen. Maar ook de locaties waar wel mag worden gekapt komen volgens Slaco niet meteen onder de zaag. “Het gaat om strategische voorraden die eerst op langere termijn in exploitatie komen. Ruim driekwart van het centrale kustgebied, door organisaties als Greenpeace abusievelijk aangeduid als Great Bear Rainforest, blijft ongerept. Zodra de overheid overweegt een gebied als beschermd aan te merken, stopt vanaf dat moment elke ontwikkeling. Gezien de grote onderzoeksverplichting is het eenvoudigweg onmogelijk om snel nog even een locatie kaal te slaan, voordat de overweging vastere vormen heeft gekregen.”

De beschermde gebieden in British Columbia van 1970 tot 1998. De zwarte delen geven aan waar de bescherming meer dan 8 procent is, in de witte delen is zij minder dan 1 procent. In 1970 was nog relatief weinig land beschermd, maar midden jaren tachtig werd duidelijk dat daar verandering in moest komen. Daarom werden begin jaren negentig onder meer potentiele parken ter protectie aangewezen. In 1993 lanceerde de regering de ‘protected areas strategy’. Hierin werden beleid en procedures vastgelegd die ertoe moeten leiden dat de beschermde gebieden per jaar 6 tot 12 procent groeien, tot het jaar 2000. Bron: Land use coordination office, BC

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels