nieuws

Kastanjehout verovert Nederland in snel tempo Duurzaam, betaalbaar en trendy op de koop toe

bouwbreed

leersum – Kastanjehouthandelaar Cees van Vliet viert dit jaar het eerste lustrum van zijn onderneming. Dat doet hij breedlachend, want kastanjehout is een groeimarkt. Dat had boswachter Gall van het Utrechts Landschap uitstekend gezien, toen hij Van Vliet voor het eerst op het kastanjehout wees.

Het onbehandelde hout doet het uitstekend in het milieu en ontwikkelt zich ook nog tot een trend. Van niets naar een miljoenenomzet, dat is het verhaal van Cees van Vliet. “Zo’n ontwikkeling van je eigen bedrijf, dat overkomt je gewoon. Er is geen school, waar ze je dat kunnen leren.”

De natuurlijke eigenschappen geven het hout van de tamme kastanje een duurzaamheid klasse 2, waardoor het hout een geweldig alternatief is voor kostbare hardhoutsoorten. En omdat het onbehandeld gebruikt kan worden, kleeft er geen milieubelasting aan. Waar geimpregneerd hout uiteindelijk naar de vuilverbrandingsinstallatie moet, stook je de kastanje paaltjes schoon op in de open haard.

Dat had boswachter Gall van het Utrechts Landschap in het begin van de jaren negentig ontdekt.

Traditie

Hij zocht voor afrasteringen in zijn bossen een alternatief voor het geimpregneerde paaltje. Hij stuitte op kastanjehout en riep zijn bosbouwaannemer Van Vliet erbij om in Engeland op onderzoek uit te gaan. Want Engeland had een kastanjehout-traditie.

Hoewel het Engelse hout niet helemaal was dat ze zochten, ging de bal wel rollen. “Dit is handel, voorspelde Gall mij. Maak het product bekend en zorg dat het de markt verovert,” vertelt Van Vliet. En omdat hij als bosbouwaannemer al midden in het circuit zat “en ik een schoon en eerlijk product aanbood” kostte het niet echt veel moeite om klanten te winnen.

Hakhoutbossen

Van Vliet zocht beter hout dan het Engelse kastanjehout en wilde in Frankrijk gaan kijken.

“Ik heb een advertentie in de krant gezet om iemand te vinden die Frans sprak om met mij in Frankrijk rond te kijken. Dat lukte en samen hebben we gemeentehuizen in Frankrijk afgebeld met de vraag of er in hun omgeving houthandelaren in kastanjehout zaten. Dat leidde ons naar een plek in Zuid Frankrijk. Daar staan hakhoutbossen van tamme kastanje. Want in de wijnbouw gebruiken de boeren ook kastanjepalen. Naast iedere wijnrank plant de boer een kastanjehouten paaltje. Dus de kastanjehouthandel is daar de normaalste zaak van de wereld. De boeren waar we terechtkwamen haalden hun schouders op. Wat een rare Hollanders, die voor een paar palen helemaal naar Frankrijk kwamen.”

Uiteindelijk vond Van Vliet een bosbouwer met meer dan gemiddelde zakelijke aspiraties. “Daar kregen we geen koffie, koek en Ricard. Maar hij had een ordentelijk bureau en een paar mooie vrachtwagens op zijn terrein staan. Die moet ik hebben, dacht ik.”

En hij kreeg hem. Ze werden zakenpartners en vrienden. Elke week rijden er nu vijf of zes grote vrachtwagens van Frankrijk naar Langbroek, waar Van Vliet zijn opslag heeft. Dertig kuub ontschorst en schimmelvrij hout per wagen. Op maat gezaagd, gekloofd of al tot hekwerk verwerkt, het kan allemaal. Bang voor uitputting van de hakhoutbossen is Van Vliet niet. Samen met zijn zakenpartner in Frankrijk houdt hij de omlooptijd van de boom in de gaten: “Kastanjehout gaat vijftien tot twintig jaar mee. En de boom doet er net zo lang over om te groeien. Er wordt niet lukraak gehakt, maar steeds op een uitgekozen perceel. Zo blijft ook de biotoop in het bos in stand.” De handelaar heeft inmiddels een kring van grote vaste klanten: het Utrechts Landschap, Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten, waterschappen en gemeenten. Zij gebruiken kastanjehout voor fietsroutepaaltjes, wegwijzers, omheiningen, afrasteringen, beschoeiingen, “overal waar een paal de grond in moet, kun je kastanjehout gebruiken”, vat Van Vliet samen.

Sinds twee jaar staan de kastanjehouten schermen zelfs langs de Noordzeekust. Een ambtenaar uit Zandvoort zag tijdens zijn vakantie aan de Franse kust hoe het kastanjehout opwaaiend zand tegenhield en duinvorming te bevorderde. Terug in Nederland vond hij zijn weg naar Van Vliet en Zandvoort werd de eerste gemeente, waar kastanjehouten schermen binnenstad en boulevard beschermen tegen opwaaiend strandzand.

Waxjas

Nu beleeft de houthandelaar ook nog het genoegen dat zijn product een trend wordt.

“Kastanjehout past helemaal bij het waxjassen-publiek. De mensen houden van landelijk, rustiek, en dat leveren wij. Hekwerk om de tuin af te zetten, of een rozenboog of borderafscheidingen. We staan tegenwoordig ook op de Country Fairs. Vaak moet de organisator van zo’n fair zijn terrein afzetten. Dan verhuren wij ons hekwerk. Mooie reclame voor ons en zo’n man is geholpen. Zomers zijn we net een reizende kermis. Soms hebben we wel drie beurzen in de week.”

Marktleider

Het succes van Van Vliet en zijn kastanjehout bleef niet onopgemerkt. Meer vissen willen in dezelfde vijver zwemmen. Van Vliet: “We werken er hard aan om marktleider te blijven. Voorzichtig aan proberen we in Duitsland en Belgie naam op te bouwen. In Duitsland profiteren we van de sterke opkomst van de Groenen. Maar het belangrijkste is natuurlijk dat je een goed product verkoopt. Ik kreeg een nieuwe jongen op kantoor, die me vertelde hoe goed hij was in het oplossen van problemen tussen leverancier en de klant. Ik zeg, jongen, dan heb ik jou nodig, want wij proberen ons werk zo te doen, dat er helemaal geen problemen ontstaan.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels