nieuws

Niemand houdt van aannemers

bouwbreed Premium

den haag – Het is in de loop der jaren een zomerritueel geworden. De Vereniging Eigen Huis brengt cijfers naar buiten hoe slecht woningen worden opgeleverd. Kranten meten dit nieuws elke keer breed uit; het was nu zelfs de opening van het NOS-Journaal. En elke keer wuiven woordvoerders uit de bouwwereld dit weg als stemmingmakerij. Niks aan de hand?

Analyse

Over de cijfers is er geen discussie. De Vereniging Eigen Huis verzorgt voor veel huizenkopers de oplevering, turft elk jaar de gebreken en hoe lang herstel duurt. In grofweg de helft van de gevallen zijn dat er meer dan twintig, en die zijn na drie maanden nog niet allemaal opgelost. Een beperkt aantal ruzies leidt tot arbitrage met een totaal van ruim drie ton aan schadevergoeding.

Is dit nu veel of weinig? Daarover gaat steeds de discussie. De voorbeelden waarmee Eigen Huis komt zijn altijd smeuig en worden breed uitgemeten. Maar, luidt het verweer van bouwers en ontwikkelaars, dat is stemmingmakerij, want de aantallen zijn marginaal. Wat is drie ton schadevergoeding nu helemaal op een omzet van miljarden?

Dat is geen briljant verweer. Als het al om stemmingmakerij gaat, verzorgt de bouw zijn public relations blijkbaar slecht, gezien het succes jaar in jaar uit van Eigen Huis. De bouw is gedrongen in de rol van onbegrepen zielenpoot.

Niemand houdt van aannemers en dat is goed te verklaren. Zowel redacteuren als lezers/kijkers zijn nieuwbouw-huizenkopers. De cijfers van Eigen Huis raken bij hen een gevoelige snaar. Zij herkennen al te goed de ergernis dat na de wettelijke termijn van drie weken gemiddeld tien gebreken nog niet zijn opgelost. Let wel, bijna de helft (!) zit na zelfs drie maanden nog met problemen.

In de smeuige voorbeelden herkennen zij hoe ze zelf als klant zijn gekoeioneerd. De bouw is zo ongeveer de laatste branche waarin de klant geen koning is. Vorig jaar zomer zijn deze ervaringen daarom in een serie in Cobouw beschreven onder de kop “Hoe komt jouw geld in mijn zak”. Want zo voelden de meeste kopers zich uitgeknepen.

Die kopers hadden opmerkelijk veel begrip voor het feit dat een huis wellicht niet direct perfect kan zijn; maar dat verdween als sneeuw voor de zon in confrontaties met onvriendelijke of onwillige aannemers/ontwikkelaars.

Dat het elk jaar raak is in de publiciteit moet de huizenbouwers aan het denken zetten in plaats van klagen over onbegrip. Blijkbaar missen ze de aansluiting met hun klanten. Om die in de figuur van hun succesvolle vereniging Eigen Huis daarvan de schuld te geven is te gortig. Als niemand van je houdt, is de kans groot dat het aan jezelf ligt. Enig zelfonderzoek is dus op zijn plaats.

In dat onderzoek moet ook een plaats ingeruimd worden voor een partij die je in dit jaarlijks ritueel nooit hoort: de bouwvakkers. Het is hun werk waarover zoveel onvrede bestaat. Is de werkdruk te groot, de organisatie slecht, de vakkennis gebrekkig? Het ondermijnt ook de bouw zelf dat hun werk jaarlijks onder vuur ligt.

Reageer op dit artikel