nieuws

Wao-plan dreigt opnieuw te sneuvelen in senaat

bouwbreed

De wao-plannen van het kabinet dreigen opnieuw in de Eerste Kamer te sneuvelen. De manier waarop premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheid, Pemba genaamd in het Haagse jargon, worden ingevoerd, ke behalve bij VVD en D66 niet op steun rekenen. De PvdA in de senaat, die forse kritiek heeft, zal de doorslag moeten geven.

Ferry Heijbrock

Een en ander blijkt uit de schriftelijke voorbereiding voor de behandeling van de Wet Pemba in de Eerste Kamer. In dit zogenoemde Voorlopig Verslag komt naar voren dat VVD en D66 met de nodige kritische kanttekeningen het kabinet steunen. Deze partijen hebben samen 30 van de 75 zetels in de senaat.

De oppositie onder aanvoering van het CDA is tegen de plannen maar heeft met 31 zetels samen evenmin een meerderheid. Dit brengt de PvdA met 14 zetels in een sleutelpositie. De forse kritiek en de wensen van deze partij doen op zijn zachtst gezegd vermoeden dat de sociaaldemocraten niet staan te springen voor het wetsontwerp te stemmen.

Stapsgewijs

De kritiek van de PvdA spitst zich vooral toe op de snelle invoering van de plannen. Dit geldt temeer omdat een aantal effecten, bijvoorbeeld op de ideeen rond reintegratie van arbeidsongeschikten op de arbeidsmarkt, onvoldoende bekend zijn. Daarom pleit de PvdA ook voor een stapsgewijze invoering van vormen van premiedifferentiatie en/of eigen risicodragen. Dat is beter dan “de haastige en radicale aanpak van het kabinet”.

In hun visie moet de Algeme-

ne Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) ook gehandhaafd blijven.

De PvdA wijst erop dat het arbeidsongeschiktheidsrisico in sterke mate geconcentreerd is bij laagbetaalden/laagopgeleiden. “Scherpe premiedifferentiatie verhoogt de kosten van tewerkstelling van laagbetaalden, contrair aan het kabinetsbeleid om vooral voor lager betaalden de lasten te verlichten.” Kortom, het staat haaks op het kabinetsbeleid.

Vrijwel unaniem maakt de senaat zich zorgen over de positie van het midden- en kleinbedrijf. Weliswaar worden scherpe premiedalingen en -stijgingen beperkt tot 1%, maar het effect daarvan is dat een klein bedrijf met een arbeidsongeschikte zo’n 8 jaar lang een veel hogere premie kan gaan betalen.

Regeerakkoord

“Zulke begrenzingen, hoe wenselijk ook, laten onverlet dat de toevalstreffer (het risico dat in een bedrijf met tien man er eentje, dus 10%, arbeidsongeschikt raakt, red.) een grote rol blijft spelen. De vraag of premiedifferentiatie voor de kleine en vooral voor de zeer kleine werkgever een zinvol en werkzaam is, is voor de PvdA nog niet beantwoord.” Dat moge zo zijn, duidelijk is wel dat de PvdA grote twijfels heeft, die gedeeld worden door vrijwel de volledige senaat.

De PvdA wijst daarbij op het regeerakkoord, waarin staat: “Het spreekt voor zich dat de positie van chronisch zieke werknemers en van kleine bedrijven bijzondere aandacht behoeft.” De sociaal-democraten vinden dat die zin wel erg mager gehonoreerd is. In het immer diplomatieke taalgebruik van de senaat betekent dit dat zij vinden dat er totaal niet gekeken is naar de positie van kleine bedrijven.

Staatssecretaris De Grave zal zo bezien met een zeer sterk antwoord moeten komen, wil hij de weinig enthousiaste PvdA over streep ke krijgen. Zelfs als dat lukt, dan is het de vraag of invoering per 1 januari 1998 mogelijk is. Alle fracties wijzen erop dat dit uitvoeringstechnisch praktisch onmogelijk is.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels