nieuws

Een mossel als gokparadijs

bouwbreed Premium

In het hart van Brabant vind je ze niet, zou je denken. Toch kun je er in Breda eentje aantreffen: een mossel, op pootjes. Had het gebouw daarom niet beter in Yerseke of een ander Zeeuws vissersdorpje kunnen staan? Zelf vinden de medewerkers het gebouw het meest lijken op een oester en dat zou ook een heel treffend beeld zijn. Immers, een speelhuis waarin een parel voor de speelholzwijnen ligt te fonkelen, prachtig. Want dat is gokken eigenlijk: oesters opduiken.

Of het nu blackjacken, pokeren of eenentwintigen heet. Steeds opnieuw zak je onzeker af naar de diepste duisternis, vervaarlijk zeebanket en andere oceaangevaren omzeilend, om te zoeken naar die ene oester die je financieel gewin moet brengen. Pas als je buiten adem weer boven water komt, weet je of het geluk je deze keer toelacht. Blijkt er wederom geen parel in de oester te zitten, dan plons je opnieuw naar beneden, net zolang totdat het zuurstof in je fles op is. En zelfs dan nog gaan sommigen door.

Een casino als heilige graal gesymboliseerd door een oester, hmm, misschien geen onaardig idee voor een ander Las Vegas-paradijs. Want met een oester heeft het Casino van Breda natuurlijk niks te maken. Parels vind je voor de kust van ons land zelden. Mosselen wel. En daar lijkt het grijszwarte gebouw van Jan Hoogstad dan ook veel meer op. Sterker nog, de vorm met zijn donkere schuine aluminium panelen en messcherpe randen kan niks anders dan een gesloten mossel zijn.

Vouw het gebouw maar eens open. Precies in het midden bevindt zich het kloppende hart, zeg maar het kloppende vruchtvlees van het casinoleven; op de begane grond de kassier, en een verdieping hoger, de zaalchef. Een hap en binnen gaat het licht uit. Maar een gokwalhalla als mossel, nee, dat zullen ze in het Holland Casino van Breda waarschijnlijk niet graag willen horen. Wie gaat er nou gokken in een Zeeuws mosseltje.

Het gebouw staat dan ook eigenlijk op de verkeerde plaats. Ook roept het wellicht niet-gewilde associaties op. Immers die geheimzinnige donkerte; het is net alsof je een duistere nachtclub of sexspeelhuis Sodom en Gomorra binnentreedt.

En iedereen maar denken dat gokken uit het criminele duister was gehaald. Blackjacken, eenentwintigen en heerlijk aan al die fruitautomaten hangen; dat hoort toch juist een feest te zijn.

Kijk maar eens naar de amusementshal Circus van Soeters in Zandvoort. Kleuren, vlaggen en ander trompetgeschetter. Joehoe, yes yes yes party, gilt het gebouw aan de buitenkant! Daar ga je pas echt met een plezierig gevoel naar binnen en beleef je pas echt een gezellig avondje uit, zoals Hollands Casino ons ook regelmatig bij Loeki belooft. Maar in Breda roept hun avondje enkel foute zonnebrillen-associaties en onderwereld-gevoelens op.

Toch jammer. Want Hoogstad Architecten kon in 1985 heerlijk zijn gang gaan. Op de plek waar het casino moest komen, stond nog niks. Dikwijls vormen bestaande gebouwen in de buurt belemmerende aanknopingspunten waarmee een architect aan de slag moet. Breedte, hoogte, lengte; hij dient zijn ontwerp harmonieus met de omgeving te laten samenvallen.

Maar dat hoefde dus niet. Daarom kozen ze bij Hoogstad voor een vrije plastiek. Een soort ornament-ding aan de toegangsweg naar het centrum van de stad. En dat werd dus een mossel. Met een foeilelijk hoogbouwkantoor als uitroepteken er achter.

Dachten ze bij Hoogstad dat ze vanuit Rotterdam in westelijke richting naar de kust waren gereden? Omdat ze in Yerseke of Breskens een casino moesten neerpoten? Tsja, het blijft een wonderlijk ding. En dat vinden ze kennelijk bij Hoogstad ook, want daar liggen, vertelt een medewerkster, de plannen al klaar om binnenkort met de verbouwing te beginnen. Een ietwat kleuriger aangezicht zou de mossel beslist ook geen kwaad doen.

Het Casino in Breda. Het grijszwarte gebouw van Jan Hoogstad lijkt met zijn donkere schuine aluminium panelen en messcherpe randen op een gesloten mossel. Foto: Persburo van Eijndhoven/Tilburg

Reageer op dit artikel