nieuws

Gebouwen in vorm van heuvels oplossing voor dichtheid Vinex

bouwbreed

De Delftse architecte Mahasti Tafahomi kent geen twijfel. Dichte woningbouw op Vinexlocaties met torens en laagbouwwoningen zal eentonig – en overdag verlaten – worden. Net zo eentonig – en ’s avonds verlaten – als de bedrijfsterreinen die daarnaast worden aangelegd. Haar oplossing: combineer ze in heuvels. In haar plan “La Montagne” zijn de woningen in hoge dichtheid gestapeld rond bedrijfs- en kantoorruimte.

Het idee voor “La Montagne” heeft Tafahomi uitgewerkt als studieopdracht voor de gemeente Leiden. Gevraagd was een bebouwingsplan voor de locatie Roomburg, langs de A4. Een omvangrijke opdracht voor de in 1991 in Delft afgestudeerde architecte, die nu in diezelfde stad het eenmansbureau Nilofar Architecten heeft. De vraag was voor haar hoe een hoge woningdichtheid te combineren zou zijn met een menging aan functies. De oplossing heeft zij gevonden in “heuvel-bouw”.

Wat de constructieve aspecten betreft is zij daarbij geholpen door het Rotterdamse constructiebureau Ace, voor aspecten van licht en geluid is gebruik gemaakt van adviezen van TNO.

In Roomburg is die heuvel rond geworden, maar elke andere vorm van stapeling is denkbaar. En doordat het gebouw uit stroken is opgebouwd, met dwars op de helling de draagconstructie, is gefaseerde verwezenlijking ook denkbaar.

Geen terrasflat

“Het is omgekeerd ondergronds bouwen. In plaats van de aarde in te gaan, laten we die omhoog komen”, vat Tafahomi haar idee samen. Maar is het niet gewoon een terrasflat waarmee al in de jaren zestig is geexperimenteerd? Tafahomi wijst naar de illustraties die zij verzameld heeft van die projecten.

“La Montagne is niet, zoals die poen, een voor buitenstaanders ontoegankelijk object. Het is een heuvel die publiek toegankelijk is gemaakt met trappen, liften, wegen die onder andere voeren naar binnenpleinen op de hogere niveaus, zodat iedereen van de top af van de omgeving kan genieten. Het unieke is dat het ook weer niet simpel bebouwing tegen een berg op is; de ruimte binnenin de heuvel wordt ook gebruikt”, verdedigt Tafahomi vol vuur haar grootschalige plan.

Het voor Leiden ontwikkelde model is zestien tot achttien verdiepingen hoog. Aan de buitenkant bevinden zich woningen die 5 meter diep en 10 meter breed zijn en vanuit een twee meter breed pad aan de binnenkant ontsloten worden; dit pad krijgt licht door een glazen dak. De woningen hebben tuinen en terrassen op het dak van de onderliggende woningen. Het geheel wordt doorsneden door brede atriums en van bovenaf doorboord door open binnenpleinen. In het inwendige hebben de kantoren hun gevel aan deze grote ruimten die half binnen, half buiten zijn. De overige bedrijfsruimten ke met minder gevel toe, net als de parkeerlagen.

Het interieur van de heuvel kan gebruikt worden voor de meest uiteenlopende functies: als treinstation, voor sportvelden, een manege, zwembad, transferium, of distributiecentrum.

“Heel belangrijk is het uitzicht van binnenuit naar de omgeving”, benadrukt Tafahomi, “het is geen in zichzelf opgesloten object.”

Computeranimatie

Tafahomi heeft inmiddels al een variant van het plan voor de omgeving van de Arena in Amsterdam gepresenteerd en ook bestuurders in steden als Utrecht, Rotterdam en Den Haag hebben kennis ke nemen van haar ideeen. Zij is er terughoudend in, want op een architectonisch of stedenbouwkundig idee is geen octrooi aan te vragen; het is moeilijk te voorkomen dat anderen ermee aan de haal gaan. Voor wie interesse heeft is een computeranimatie beschikbaar.

Het plan voor het Leidse Roomburg was voor bouwer/ontwikkelaar Wilma aanleiding om de haalbaarheid verder te onderzoeken. Ook andere marktpartijen, zoals BAM Vastgoed, hebben interesse getoond. Tafahomi: “Het zou geweldig zijn, als het gebouwd zou worden. Het enige dat nodig is, is dat iemand durft er een begin mee te maken”.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels