nieuws

Tien galerijflats wachten op op sloop Papendrecht laat woningen door ‘werklozen’ strippen

bouwbreed Premium

Met de nodige inzet en enthousiasme zijn vijf banenpoolers afgelopen woensdag officieel begonnen met het strippen van 416 appartementen in de wijk Kraaienhoek in Papendrecht. De vijf langdurig werklozen ontdoen de na-oorlogse woningen van overtollig materiaal. Begin volgend jaar worden de tien galerijflats gesloopt. Met de aanpak van de sterk verpauperde wijk waarmee de planvorming al in ’91 is begonnen, is een slordige f. 10 miljoen gemoeid.

De dichtgetimmerde flats staan mistroostig tussen het groen te wachten op de dingen die komen gaan. De tien woonblokken, in totaal goed voor 416 appartementen, zijn in de begin jaren zestig gebouwd en zijn de typische na-oorlogse galerijflats zoals iedere stad die wel heeft.

De dagen van deze flats zijn echter geteld. Betonschade, verpaupering en verloedering hebben er voor gezorgd dat het gemeentebestuur na lang wikken en wegen besloten heeft de zaak rigoureus aan te pakken. “Daarbij is echt niet over een nacht ijs gegaan”, vertelt verantwoordelijk wethouder mevrouw W.E. de Koning. Na de nodige onderzoeken bleek dat renovatie aanzienlijk meer zou gaan kosten dan alle woningen aankopen en slopen. Want, zo merkt De Koning op, uniek in de Papendrechtse situatie is dat alle woningen in particuliere handen waren. Ook al omdat de wijk Kraaienhoek in een neerwaartse spiraal van criminaliteit en prostitutie was beland. “In de meeste na-oorlogse wijken is de woningvoorraad van corporaties. Dat maakt aanpak in principe iets eenvoudiger. Dat besluit is in 1991 genomen. Nadien is er een traject uitgestippeld waarbij de verwerving en herhuisvesting van de bewoners de hoogste prioriteit had.”

Verwerving

Met iedere eigenaar werd door de gemeente onderhandeld. Per appartement is door de gemeente rond de f. 30.000 betaald. “We moeten in zowel de eerste als de tweede fase nog twintig aankopen doen. We liggen wat dat betreft goed op schema.”

Nu de woningen zo goed als allemaal in handen van de gemeente zijn is met de plannenmakerij voor de wijk begonnen. DKV Architecten en Erick van Egeraat zijn gevraagd een ontwerp te maken. Volgende week zullen beide architecten de plannen presenteren. Hoe het eruit gaat zien weet ook mevrouw De Koning nog niet. Wel zal 80 procent van de nieuwbouw als eengezinswoningen in zowel huur als koop worden gerealiseerd. Wanneer eenmaal de plannen definitief zijn goedgekeurd gaat de gemeente op zoek naar een marktpartij om de nieuwe wijk te realiseren. “De projectontwikkelaar zal de flats ook moeten slopen. Volgens planning zal dat begin volgend jaar zijn.”

Strippen

Dan zijn de tien flats in ieder geval al ontdaan van al het overtollige materiaal. In een woonkamer die de komende tijd tot ‘schaftruimte’ is gebombardeerd heerst de sfeer van een verjaardagspartijtje. Vijf mannen in overals gekleed zitten er wat onwennig bij als de ruimte met fotografen en journalisten volloopt. Vier van de vijf zijn als langdurig werklozen door de gemeentelijke stichting Werkaanbod aangetrokken. De meewerkend voorman Ronald Roos is via Uitzendbureau Dactylo aan het project toegevoegd. “De achterliggende idee is dat je dit werk wel aan een sloopbedrijf kan overlaten, maar eigenlijk willen we ook als gemeente er nog iets aan hebben. Via Melkert 2 ke deze heren nu gesubsidieerd aan de slag”, licht De Koning toe. De heren hebben als taak om in een tempo van twee appartementen per dag de woningen sloopklaar te maken.

Projectleider ing. D.P.C. van Bochove: “Dat betekent in de praktijk dat al het houtwerk, betimmeringen, lambrizeringen maar ook keukenkastjes en binnendeuren uit de huizen moeten worden gesloopt.” Een dergelijke aanpak is niet alleen in het kader van het scheiden van bouw- en sloopafval van belang, de woningen worden hierdoor ook van al het brandbare materiaal ontdaan. “Tot nu toe hebben we nog geen enkele last gehad. Alles is keurig dichtgetimmerd en geregeld hebben er kelderinspecties, waar menig brandje normaliter wordt gesticht, plaats. Voordat de woningen daadwerkelijk tegen de vlakte gaan ben je toch een tijdje verder. Dan is het goed als er niets brandbaars meer te vinden is.”

Na de nodige toelichtingen mogen de vijf heren aan de verzamelde pers laten zien hoe een en ander nu in zijn werk gaat. Terwijl de mannen, gewapend met breekijzers, op pad gaan zegt Sjef Lips, poleider van stichting Werkaanbod, dat de belangstelling voor dit werk behoorlijk was. “We hebben echter geselecteerd op het feit dat men in de bijstand moest lopen en er een goede kans bestaat dat ze straks naar een betaalde baan bij bijvoorbeeld een sloopbedrijf ke doorstromen. Daarnaast moeten het natuurlijk wat potige kerels zijn. Aan tengere kantoorjongens heb je in dit werk niets.”

Flitslichten

“Aan de kant”, roept voorman Roos, tegen mevrouw De Koning. In de door de dichtgetimmerde ruiten half schemerige kamer moeten de fotografen zich in en halve cirkel rond de slopers in spe opstellen. De breekijzers worden achter de deurposten gezet en met geweld uit de muur getrokken. Flitslichten gaan door de ruimten. Met donderend geraas en gerinkel klapt een ruit uit de sponning. De vijf hebben er zichtbaar genoegen in. “Het is een goed stelletje”, zegt Ronald Roos. Als voormalig stukadoor heeft Roos de nodige ervaring in de bouw. “Slopen is echter helemaal nieuw voor me. Ik vind het wel leuk. En het is mijn taak om de onderlinge sfeer goed te houden. We zijn nu veertien dagen bezig en we hebben deze flat nu bijna helemaal gestript. Nu gaat het nog goed. Maar er zijn nog een hoop woningen…”

De verwachting is dat de nieuwe wijk in 1998 klaar is.

Met veel enthousiasme gaan de strippers aan het werk.

De dichtgetimmerde flats staan mistroostig tussen het groen te wachten op de dingen die komen gaan.

Foto’s: Peter van Mulken

Reageer op dit artikel