nieuws

‘Cao-dekseltje past niet meer op potje’

bouwbreed

“De les van de laatste onderhandelingen is dat we te veel in de cao willen regelen. Dat moeten we niet doen. Het is zaak dat vakbonden en werkgeversorganisaties tussen de cao-onderhandelingen door belangrijke zaken die in de bedrijfstak spelen bij de kop pakken en oplossen. Het huidige cao-boekje is veel te dik. We hebben de neiging alle problemen aan de onderhandelingstafel op te lossen.”

Drs. C. Sas, vice-voorzitter van het AVBB en voorzitter van VGBouw, wil niet te veel terugkijken naar de achterliggende periode waarin, na vijf weken staken, met moeite een bouw-cao tot stand kwam. De kern van het probleem moet volgens hem gezocht worden in ‘de totale maatschappelijke ontwikkeling’, die niet meer toelaat dat alles collectief wordt geregeld.

“Er zijn duidelijke maatschappelijke tendensen van individualisering en flexibiliteit waarneembaar. Daar waar de regering steeds meer wetgeving in het kader van deze begrippen introduceert, zijn de bonden geneigd dit in de cao weer dicht te timmeren.

Een mooi voorbeeld daarvan is de recent aangepaste wetgeving rond de wao. In veel cao’s is het zogenaamde wao-gat weer afgetimmerd door de sociale partners. Het gevolg is onder meer dat de cao’s vreselijk ingewikkeld worden. Ik geloof dat er bij de laatste cao-onderhandelingen over zo’n 117 onderwerpen gediscussieerd moest worden. Dat wordt te gek. Ik heb wel eens medelijden met de loonadministrateurs in de bedrijven, die zich al die regeltjes eigen moeten maken. Het cao-boekje is onleesbaar geworden en de cao zelf voldoet niet meer aan de eisen van deze tijd.”

Moderne cao

Volgens Sas is het dan ook tijd om op de kortst mogelijke termijn een moderne cao op te tuigen, in goed overleg met de vakbonden.

“Ik denk dan aan een raamwerk, waarin ruimte is voor individuele invulling. In feite heeft de bouwbond FNV met zijn nota ‘Bouwkolom in beweging’ laten zien hier ook wel oren naar te hebben. Ik denk dat we gezamenlijk, dus werkgevers en werknemers, moeten gaan kijken hoe we in het jaar 2000 de cao ke losweken van de bestaande systematiek. In dit overleg moeten we ons niet laten leiden door de problemen van de korte termijn, zeg maar het gewone onderhandelen. We moeten in paritair verband, zonder druk om binnen een bepaalde termijn met een oplossing te komen, durven kijken naar de toekomst. Ook voor wat betreft de vut. Want we hebben nu wel het een en ander via cao geregeld, maar pas na het jaar 2000, als de vergrijzing gaat toeslaan wordt de vut een echt probleem. Ik pleit ervoor dat probleem buiten de cao om op te lossen.”

De VGBouw-voorman wil ook ‘moderne’ oplossingen voor het risico- en vakantiefonds. Sas: “Neem nou het vakantiefonds. Het is toch eigenlijk vreselijk uit de tijd dat er in onze bedrijfstak nog met ‘bonnen’ wordt gewerkt. Het zou toch veel eenvoudiger zijn om bouwvakkers, net als iedere andere werknemer in Nederland eenmaal per jaar 8% vakantiegeld uit te keren. Toen wij dat tijdens de cao-onderhandelingen voorstelden, dachten de werknemers onmiddellijk dat we wilden korten op het vakantiegeld. Dat is echter volstrekt niet het geval. We willen gewoon een efficienter systeem invoeren.”

Netwerk

“De bonden ontlenen hieraan echter voor een deel hun netwerk en zo hun grip op de achterban, omdat zij via vrijwilligers in de regio zorg dragen voor de verspreiding van de vakantiebonnen. Dan zeg ik: daar moeten we als werkgevers begrip voor opbrengen. Het zijn van die typische zaken die je niet in die twee maanden van cao-onderhandelingen moet op willen lossen. Daar moeten we tijd voor nemen. In feite moeten we morgen gaan praten over de volgende cao en de toekomstige structuur die we daarin willen hebben.”

Nauwelijks druk

Voor wat betreft de jongste onderhandelingen, waarbij de eerste onderhandelaar drie dagen voor dat het cao-contract werd gesloten, bedankt werd voor zijn diensten en door de werkgeversorganisaties een compleet nieuwe delegatie werd samengesteld, wil Sas niet veel kwijt.

Van onenigheid of verdeeldheid tussen groot- en kleinbedrijf heeft hij nooit wat gemerkt. “De druk van de grote bedrijven om een einde te maken aan de stakingen is niet groot geweest. Op een gegeven moment was het maatschappelijk echter niet meer verantwoord om nog langer door te gaan.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels