nieuws

Wijnrank 1995 voor museumdirecteur Magendans WIC keek bij jubileum terug en vooruit

bouwbreed

De smaak van wijn verandert door het eten erbij. Het samenspel van wijnen en gerechten werkt bijna altijd tot wederzijdse verheffing, zo schreef ik vorige week naar aanleiding van een culinaire happening in Promenade. Dat er bij het WIC, het Wijninformatiecentrum, net zo over wordt gedacht bleek uit de viering van het tienjarig bestaan in het Scheveningse Kurhaus.

Er was van alles aan de hand op deze feestmiddag, maar de apotheose werd gevormd door de proeverij van wijnen van tien landenbureaus, waarbij tien van onze bekendste chef-koks (zoals Koos van Noort van het Kurhaus, Robert Kranenborg van Amstel, Peter Klosse van de Echoput en Henk Savelberg van Savelberg) een aantal uitgelezen minigerechten presenteerden.

Het WIC, onderdeel van het Produktschap voor Wijn en voortgekomen uit de Stichting Wijnpropaganda, is de belangrijkste vraagbaak op dit gebied, zowel voor de particulier als voor de student, de supermarktchef, de slijter en de wijnhandel. De meeste van de 1200 maandelijkse vragenstellers willen weten wie welke wijn importeert. Omdat dit aantal nauwelijks meer direct door opzoeken in de naslagwerken van de bibliotheek kan worden beantwoord, is men bezig met het opzetten van een databank, die al meer dan 13.000 wijnen telt en begin volgend jaar operationeel moet zijn. Voorlopig worden de inlichtingen nog telefonisch gegeven, maar het is de bedoeling, hoorde ik, dat men t.z.t. de verlangde gegevens zelf bijeen zal ke toetsen.

Samen met Hubrecht Duijker produceerde het WIC de video ‘Wijn maken en wijnsmaken’, waarin het wijnbereidingsproces en de eigenschappen van een aantal verschillende druifsoorten worden duidelijk gemaakt aan de consument zowel als aan de professioneel geinteresseerde. De video is bij het WIC te koop voor f. 15 en de tekst is ook afzonderlijk als boekje verkrijgbaar.

Na een aantal jaren werd door de Centrale Vereniging van Nederlandse Wijnhandelaren ook weer eens een zilveren wijnrank uitgereikt. Deze keer viel die eer te beurt aan mevrouw drs. J.R. Magendans, directeur van het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden. Zij is de verantwoordelijke voor de tentoonstelling ‘Wijn! Wijn!! Wijn!!!’, die de culturele betekenis van wijn in de oudheid laat zien en nog tot 11 maart 1996 loopt.

Bij het verlenen van die onderscheiding plaats ik toch een paar kanttekeningen. De tentoonstelling, die wijn als cultureel erfgoed toont, zit goed in elkaar, daarover geen kwaad woord. Maar is de CVNW niet op de verkeerde weg met het kiezen van aandachttrekkers die maar tijdelijk met wijn te maken hebben? Voorbeelden: de schrijver Adriaan van Dis, monseigneur Bar, (prof.dr.ir. R.J.J. Hermes van het Voedingsinstituut TNO was natuurlijk wel een schot in de roos) en nu mevrouw Magendans. Enkele jaren geleden kregen een autoriteit op het gebied van de paardensport, die wel eens in de nabijheid van een glas wijn opgemerkt werd en de directeur van een touringcaronderneming, die reizen naar wijnstreken had georganiseerd, zo’n gelegenheidslintje. Toegegeven, dat was de CVNW niet, maar een ijverig landenbureau.

Mij dunkt dat drs. Lucette Faber-Oostenbroek, samen met drs. Els Lems auteur van het ‘tentoonstellingsbegeleidende’ boek Wijn! Wijn!! Wijn!!!, zeker even grote verdiensten heeft voor het onder de aandacht brengen van het wijndrinken in vroeger tijden. Zij is wijnhistorica en heeft een tekstbureau voor wijngechiedenis, ze maakt van die (onze) zaken haar beroep en men kan dus ‘langer van haar doen’. En daar gaat het om.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels