nieuws

‘Klein maar fijn’ in grootste wijngebied ter wereld La Mancha schudt massa-imago af

bouwbreed Premium

Wie in Spanje in een eenvoudig wegrestaurant eet, krijgt er vaak ongevraagd wijn bij in een literfles met een kroonkurk. Tien tegen een dat het er een uit La Mancha is, rood, lomp en alcoholrijk, zo tegen de 14%. De gewende Spanjool vult de tinto in zijn glas – type limonadebeker – dan ook tot rose aan met water of zoetige La Casera en ijsblokjes. Daar valt in de hitte en lang mee te leven, maar het heeft die wijn het odium gegeven ‘niets mis mee, maar verfijnd is anders’.

Zeker nu de grenzen in Europa steeds meer theorie worden, doet dat goedkope imago de wijnmakers pijn. Door de emancipatie van de wijndrinker (minder, maar beter) en nog meer door de indrukwekkende vorderingen van de technologie is de situatie met name de laatste tien jaar spectaculair veranderd. De ‘Denominacion’ (beschermd herkomstgebied) La Mancha omvat niet minder dan 170.000 ha, die zich uitstrekken over de provincies Albacete, Ciudad Real, Cuenca en Toledo. Het grootste wijngebied ter wereld heeft een betrekkelijk lage opbrengst per hectare, de helft van wat in Frankrijk wettelijk is toegestaan. Hoewel dat bijdraagt tot een intense extractie van smaakstoffen, zijn er meer voorwaarden te vervullen om van kwaliteit te mogen spreken. Nog steeds komt er een indrukwekkende plas wijn van deze gronden, waarvan enkele kwalitatieve toppers. Belangrijker is dat het algemene niveau zoveel hoger is geworden dat La Mancha al lang geen synoniem meer is voor slobberwijn.

Nog steeds wordt de meeste wijn gemaakt door grote cooperaties, die hier terdege afrekenen met de stelling ‘small is beautiful’. Bij de grote zijn de financiele middelen aanwezig en indien ze ook nog kwaliteitsbesef hebben, en dat hebben ze, dan komen er goede en betere wijnen voor nog altijd lage prijzen. Dat proces is in La Mancha duidelijk aan de gang. Om een paar dingen te noemen: er zijn druiven gerooid en andere aangeplant, de reusachtige aardewerken ‘tinajas’ (aardewerken vaten) zijn voor een groot deel vervangen door roestvrij stalen tanks, rijping op eikehout is een bekend verschijnsel geworden en er is op grote schaal moderne koelapparatuur aangeschaft, wat in het barre klimaat met winters van -20 gr. C en zomer van ruim 40 gr. C bijdraagt tot een betere procesbeheersing. De witte wijnen worden vooral gemaakt van de rassen Airen en Viura of Macabco (Malbec), de rose’s en rode van de Cencibel (andere naam voor wat in de Rioja Tempranillo heet), de Garnacha (Grenache) en de oprukkende Cabernet-Sauvignon.

Tien producenten, van wie acht nog niet op de Nederlandse markt vertegenwoordigd presenteerden in Chateau Marquette te Heemskerk hun blancos, rosados en tintos. Zoals in meer Spaanse wijngebieden gebruikelijk, naar leeftijd en periode van (hout-)rijping ingedeeld als joven, crianza, reserva, gran reserva. Op een enkele ouderwetse lomperik na wijnen om rekening mee te houden; het is voor de Nederlandse consument te hopen dat de wijnkopers hier hun kansen hebben gegrepen. Opvallend fris en sterk was de Tinto Joven (inderdaad: jong rood) van de cooperatie Virgen de las Vinas in Tomelloso, een volwassen wijn, in niets te vergelijken met de primeur. De cooperatie Nuestra Senora de la Caridad bracht twee Don Octavio’s uit 1992, een van 100% Tempranillo zonder houtrijping, de ander van Tempranillo en Cabernet-Sauvignon met. Beide hoog in mijn klassement, maar met een voorkeur voor de eerste, die een fractie spontaner overkwam.

Reageer op dit artikel