nieuws

Oud-voorzitter Van Eijkelenburg van AVOB en AVBB: “Alleen kankeren helpt niet”

bouwbreed

“Beter dan te kankeren op alles en nog wat is het om de overheid rechtstreeks dan wel via werkgeverscentrales te laten weten wat er van haar wordt verlangd.

Je moet niet afwachten tot generieke maatregelen zijn getroffen, waar de eigen sector achteraf niet mee gediend is.” Dat zegt de heer S.J. van Eijkelenburg, voormalig voorzitter van het Nederlands Christelijk Werkgeversverbond NCW, en van de AVOB, voorloper van het NVOB, in een reactie op de Nieuwjaarsrede van NVOB-voorzitter Ravesloot.

Hij zegt zich gestoord te hebben aan diens opmerking dat de situatie in de bouw zich laat vergelijken met recente gebeurtenissen in Zuid-Limburg. Het water zou bedrijven tot aan de lippen staan als gevolg van de starre regelgeving op sociaal terrein en het woud aan regels op milieugebied.

“Zo star zijn die regels in de sociale zekerheid helemaal niet. Je moet in ieder geval twee zaken onderscheiden: de procedures en de kostenkant. Wat de procedures betreft kan je bij problemen in bedrijven heel wat doen als je vroegtijdig in overleg treedt met arbeidsbureaus en arbeidsvoorziening. Er ke afvloeiingsregelingen worden opgesteld en er kan worden bemiddeld bij het zoeken naar een andere werkkring. Je kunt trouwens ook heel veel doen met contracten voor bepaalde tijd, die eventueel ke worden verlengd, als men geen mensen wil aannemen omdat je denkt er weer moeilijk van af te ke”.

Kosten

“En wat de kosten betreft”, zo vervolgt de nestor van de bouwwereld, “laten we niet naar het buitenland wijzen alsof daar de kosten, die aan een ontslag zijn verbonden zoveel lager zouden zijn dan in ons land. Dat is helemaal niet waar. In de ons omringende landen kost de afvloeiing van personeel door sanering van het bedrijf of sluiting ervan veel meer. In Belgie betaal je een jaar lang de werknemer door. In Duitsland moet je tenminste een half jaar salaris meegeven. In Frankrijk is dat zeker ook het geval. En zelfs in Spanje, waar ik persoonlijk enige ervaring heb, duurt het een half jaar tot een jaar voordat bij sanering van een bedrijf je van je werknemers af bent”.

In plaats van uitsluitend te kankeren op zaken die de overheid verkeerd doet, zouden we er gezamenlijk voor moeten zorgen dat er op overheidsniveau geen maatregelen worden getroffen, die nadelig uitwerken op het aannemen van mensen of het accepteren van banen., vindt hij.

“Dat betekent bijvoorbeeld dat er actie moet worden ondernomen als er nog maar sprake is van een plan , zoals het verscherpen van de referte-eis voor de ww. Wij hebben ons vanuit het verleden te lang niet bemoeid met de inrichting van het sociaal verzekeringsstelsel. We zijn na een hoge welvaart in de jaren tachtig met volledige werkgelegenheid als werkgevers en werknemers onze verantwoordelijkheden een beetje kwijt geraakt”, zo vindt hij.

Kankeren

“De afstand van bouwwerkgevers tot de arbeidsmarktinstituten is veel te groot geworden. Wie gaat er nog naar een politieke vergadering om dingen geregeld te krijgen”, zo vraagt hij zich af.

“Wie gaat er nog naar vergaderingen van aannemers, behalve dan voor het afspreken van een prijs voor een bouwwerk, iets dat overigens niet meer is toegestaan.

Wie gaat er met betrekking tot de cao nog naar bijeenkomsten. En dan bedoel ik niet achteraf, maar voordat de onderhandelingen beginnen. Aannemers ke maar een ding over de vorig jaar afgesloten bouwcao en dat is: kankeren op die rotcao. Maar dat is niet goed”.

Dat zelfde gekanker gaat op als het gaat om milieu-regelgeving , die verbrokkelt tot ons komt. “Alweer zo’n verwijt dat je je pas kunt veroorloven als je voor jezelf zeker weet dat je bij voorbaat er het nodige aan hebt gedaan. Je kunt niet volstaan met op te merken dat dat allemaal maar in Brussel over ons, zonder ons wordt beslist. En dus kun je niet zeggen: het is mijn pakkie an niet”

Invloed

Hij zegt dat het ook in Brussel niet goed van de grond komt. Op milieugebied zijn er een stel grote Europese chemische concerns, die helaas de nodige ontwikkelingen op milieugebied tegenhouden. Daar moeten we het dan niet bij laten. Laten we in Nederland doen wat wij ke en dat naar Brussel brengen. Op die manier heb je de grootste invloed”, zegt hij.

Dat geldt ook voor de bestrijding van de werkloosheid door maatregelen uit het witboek van Delors. Voor de uitwerking daarvan zouden we als Nederland het voortouw moeten nemen en uitgewerkte plannen op de Brusselse tafel moeten deponeren. We zullen er zelf handen en voeten aan moeten geven”, aldus Van Eijkelenburg. “Ik beweer m’n hele leven al dat alle geledingen in de maatschappij, dus ook de bouwsector, de overheid moeten laten weten, rechtstreeks of via werkgeverscentrales, wat er van haar wordt verlangd. Veel beter dan maar te kankeren op alles wat die overheid uitdenkt. Zo ke we natuurlijk kankeren op de wao-maatregelen met zijn bonussen en vooral veel malussen., maar het bedrijfsleven heeft het er zelf veel te lang bij laten zitten.

Daarom moet de bouwsector niet alleen maar constateren dat er minder regelgeving moet komen. Ze moet zelf veel meer doen om dat te voorkomen. Ook in de sector zelf moet je daartoe willen optreden. Jarenlang is er zo misbruik gemaakt van het vorstverlet. En wat het zwart werken betreft heb ik vijfentwintig jaar geleden al op aannemersafdelingen gesteld: zorg dat je lokaal een controlesysteem opzet vanuit de leden. De ongerechtigheden ke dan worden doorgeven aan de Economische Controle Dienst. Neem je eigen verantwoordelijkheid wil ik maar zeggen.”

Overleg

“Je kunt toch niet volhouden dat de overheid niks doet. Kijk eens wat er vanuit EZ is gedaan om grote jongens als KLM en Philips overeind te houden. En wat er aan onze infrastructuur wordt gespendeerd liegt er ook niet om, zo vindt de oud-voorzitter van het AVBB. Binnen dat federatief orgaan van de bouw zou ook veel meer moeten worden samengewerkt. Organisaties en leden zouden veel meer betrokken moeten worden voorafgaande aan en bij introductie van overheidsmaatregelen, zodat ze door het hele veld gedragen worden. En op centraal niveau moet er volgens hem ook veel meer overleg tussen werkgevers en werknemers zijn, bijvoorbeeld in het Bouwberaad. Bovendien moet overleg binnen afzienbare tijd wat opleveren om het beraad levend te ke houden. Het zijn hartekreten van de nu 72 -jarige Van Eijkelenburg, die zijn sporen op organisatorisch gebied in de bouw heeft verdiend.

S.J. van Eijkelenburg: “Zo star zijn die regels in de sociale zekerheid helemaal niet.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels