nieuws

Uit de weekbladen

bouwbreed Premium

Om vast enig zicht te krijgen op hoe het ‘Kabinet-Kok’ er zal gaan zien, doet HP/De Tijd onder de titel ‘De poppetjes’ een poging een beeld te geven van het nieuwe kabinet. Dat Wim Kok premier wordt lijdt geen twijfel meer, Van Mierlo krijgt Buitenlandse Zaken, Frank de Grave Financien en Wolffensperger (D66) krijgt, omdat ie dat zo ‘enig’ vindt, Justitie. Verder een reportage over de Amerika, dat weliswaar de WK organiseert, maar ‘er niks van snapt’. Amerikanen zijn actief in een bepaalde tak van sport omdat ze oefening willen hebben of de sociale contacten op prijs stellen. Ze kijken naar sport voor het amusement. Voetbal vinden ze echter niet echt amusant: er is te weinig actie, er vallen te weinig doelpunten en de fysieke impact is te gering.

Het ‘eindeloos onderhandelen tot we allemaal tevreden zijn’ is volgens een reportage in Elsevier een belangrijke bron van conflicten op het werk. Mensen willen graag weten waar ze aan toe zijn en daarom is het goed dat de baas knopen durft door te hakken. Nederlandse bazen willen echter te graag aardig gevonden worden. Vandaar dat een interim-directeur (‘een beroepsrotzak’) vaak knopen doorhakt die al jaren eerder doorgehakt hadden moeten worden. “Een typisch Nederlandse vinding”, aldus een terzakekundige. “Zo’n interim-manager hoeft door niemand aardig gevonden te worden.”

Volgens Vrij Nederland zou ons land in een permanente staat van kabinetsformatie verkeren als de informateurs en onderhandelaars alle ingekomen post, adviezen en vertrouwelijke notities zouden doorworstelen. Iedere zichzelf respecterende lobbygroep, staatscommissie of voornaam genootschap stuurt zijn boodschap immers naar de Eerste Kamer.

Echter, alleen de goed ingevoerde Binnenhof-gangers weten exact bij wie ze moeten zijn om een goede ingang voor hun boodschap te vinden. Zo is het effectiever om de persoonlijk medewerkers van Van Mierlo of de rechterhand van Kok een amicebriefje te zenden dan een formele brief naar de informateurs te sturen.

Hervormd Nederland prijst het CDA dat het een commissie aan het werk heeft gezet om het stemmenverlies bij de laatste verkiezingen te analyseren. Eenvoudig zal dat echter niet zijn, aldus het hervormde commentaar. Bij een simpele verklaring had de nederlaag immers even eenvoudig ke zijn voorkomen. “Er is meer aan de hand, en dat maakt het werk van Gardeniers en de haren wel zo interessant. (…) Het meest interessant is echter naar wie de partij moet luisteren. Het CDA heeft met zijn wortels in allerlei maatschappelijke groepen en lagen aan adviezen geen gebrek. Het blad vindt dat de partij in ieder geval zijn oren wat meer mag laten hangen naar het eigen jongeren- en vrouwenberaad in de partij.”

Reageer op dit artikel