nieuws

Het tekort aan bouwgronden voor huizen treft ook beleggers Woningen steeds meer in trek bij grote beleggers

bouwbreed Premium

Institutionele beleggers hebben veel belangstelling voor de woningmarkt. Nu het minder gaat in de kantorensector is men de woningmarkt nog meer gaan waarderen. Het probleem is echter dat er een tekort is bouwgrond, zodat de investeringen toch achterblijven.

Pensioenfondsen, verzekeringsbedrijven, banken en beleggingsfondsen moeten jaarlijks miljarden guldens beleggen. Zij verkrijgen deze gelden door het innen van de premies en pensioenen. Een deel van die middelen vloeit naar het onroerend goed (OG). De rest wordt belegd in aandelen en vastrentende waarden. Nu de markt voor kantoorbeleggingen in de put zit, wijken de institutionele beleggers uit naar winkelcentra en woningen.

Betrouwbare cijfers over hoeveel woningen in bezit zijn van beleggers en wat de waarde daarvan is, zijn nauwelijks te krijgen. De meeste beleggers zijn kopschuw als om een simpele verdeling van hun portefeuille wordt gevraagd. Volgens schattingen zijn van de circa 750000 particuliere huurwoningen er rond een kwart miljoen eigendom van institutionele beleggers.

Pensioenfonds PGGM, samen met de ING, Rodamco en ABP behorende tot de topbeleggers in OG, is voornemens het woningbezit versneld uit te breiden. “De waarde van ons woningbezit ligt tussen de f. 600 en f. 700 miljoen. Het is veilig om in woningen te beleggen. Onze leegstand is minder dan 1 procent”, meent mr. G. Wieringa, directeur beleggingen PGGM. “Het rendement dat wij realiseren is redelijk.”

Verzekeringskamer

Uit de jaarlijkse publikatie van de Verzekeringskamer voor levensverzekeraars en pensioenfondsen kan worden geconstateerd dat sinds 1970 men een steeds groter bezit heeft verworven. Vooral pensioenfondsen hebben het direct woningbezit van f. 2511, 8 miljoen in 1970 opgetrokken naar f. 12161 in 1991. De levensverzekaars en onroerend goedfondsen beleggen minder in de woningmarkt. Een mogelijk verklaring hiervoor is dat het lange-termijn karakter van de pensioenverplichtingen goed aansluiten bij de looptijd van vaak enkele decennium. Bij beleggingen in commercieel is de looptijd aanzienlijk korter.

Het rapport ‘Financiele gegevens pensioenfondsen 1992’ van dezelfde Verzekeringskamer meldt dat vooral de bedrijfspensioenfondsen beleggen in huizen. De balanswaarde van de 82 bedrijfspensioenfondsen bedroeg f. 6,528 miljard tegen f. 2,890 miljard bij de 1003 ondernemingspensioenfondsen.

Ontwikkelaars

Het merendeel van de woningen die worden ontwikkeld zijn voor de directe verkoop aan de particulieren. Bij een grote ontwikkelaar als Amstelland Vastgoed is de afgelopen jaren circa 10 tot 20 procent van de produktie beleggershuurwoningen. Het gaat bij deze ontwikkelaar vaak om appartementen boven winkelpoen. Rondvraag leert dat de beleggers zich richten op de luxe appartementen en de duurder eengezinswoning in de huurklasse boven de f. 1000.

Het grondprobleem wordt niet alleen voor de kopende particulieren en bouwers een probleem. PGGM meldt in het jaarverslag dat schaarste slecht is voor haar activiteiten in de woningmarkt. “De gevolgen van het door de overheid gevoerde locatiebeleid is dat er minder grond beschikbaar komt voor beleggingen” verklaart Wieringa. “Het kan uiteindelijk gaan betekenen dat we minder gaan beleggen in woningen. Op dit moment slagen we er nog in om samen met ontwikkelaars en aannemers grond te verwerven.”

Overigens zijn er beleggers die denken dat de schaarste goed is voor hun activiteiten. De directeur van Rabo Pensioenfonds, drs. R.E.F.A. Crassee, verklaarde onlangs in Vastgoed Magazine “dat het de schaarste is die een economisch goed zijn waarde geeft en doet behouden. Ook voor vastgoed zal dus moeten gelden dat het fonds in voldoende mate overtuigd moet zijn van de toekomstige schaarste.”

Mr. G. Wieringa, directeur Beleggingen PGGM: “Beleggen in woningen zeker de moeite waard.”

Reageer op dit artikel