nieuws

DHV mag oplossing wateroverlast Genua aandragen

bouwbreed

Als het een beetje regent, staat Genua blank. Regelmatig wordt de stad getroffen door een zware overstroming. De oorzaak van de wateroverlast is sinds jaar en dag bekend. Een Nederlands ingenieursbureau is betrokken bij de zo typisch Italiaanse strijd tegen het water.

Eind vorig jaar was het weer raak. Twee doden, 500 miljard lire schade, duizenden tonnen slib en afval in de riviermondingen in Genua. Bijna om de haverklap wordt Genua geteisterd door een natuurramp. Alle inwoners van de stad herinneren zich 1970. De overstromingen, veroorzaakt door twee dagen van hevige stortregens, eiste dertig dodelijke slachtoffers. De oudere Genuezen zijn 1953 nog niet vergeten. Destijds moesten hele wijken worden geevacueerd. Door de eeuwen heen kampt de Noord-Italiaanse stad met een groot waterprobleem. Zo spreken de annalen van Genua aan het begin van de 15de eeuw over een overstroming die een groot deel van de stad wegvaagde.

Vergane glorie Ingeklemd tussen rivieren en een kaalgeslagen bergachtig achterland maakte Genua, dank zij de haven, ooit deel uit van de noordelijke industriele driehoek van Italie (Milaan, Turijn, Genua). Thans is het een stad van vergane glorie.

Door de diepe crisis in de staalindustrie en de scherpe vakbondsconflicten begin jaren tachtig kwamen de werkzaamheden in de haven stil te liggen.

Ondanks de geografische afstand gaven de internationale compagnieen de voorkeur aan Rotterdam om hun vrachtje te lossen.

Genua zoekt een nieuw elan.

Met postume hulp van hun beroemdste zoon, Christopher Columbus, wilden de Genuezen de vergane stad vorig jaar nieuw leven inblazen. De grootste expositie ‘Columbiane, bedoeld als tegenhanger van de wereldexpositie van Sevilla, was hiervoor het startsein. Maar de stroming in het najaar heeft Genua weer teruggeworpen in zijn geschiedenis. Een stad niet bij machte om zijn waterproblemen op te lossen.

Regelgeving Raiteri, docent waterbouwkunde, schuift de schuld van de natuurrampen van Genua in de schoenen van het openbaar bestuur. “Het is allemaal uitgerekend en voorspeld in eerdere studies. Er zijn diverse kosten/ baten-analyses gemaakt maar de overheid wil haar verantwoordelijkheid tegenover de burger niet nakomen. De gemeente, de regio en de provincie wensen niet op te draaien voor de kosten. En met het langs komen van de Columbaine is de pot voor de grote openbare werken voorlopig weer geleegd.”

Opnieuw heeft de vijfde stad van Italie zijn eeuwenoude probleem bestudeerd. Deze keer is er een Nederlands bedrijf bij betrokken. Het internationaal opererende ingenieursbureau DHV, in Nederland groot geworden met infrastructurele werken en zuiveringsinstallaties, heeft sinds een jaar een vestiging aan de rand van het Como meer. “Het is vooralsnog een puur representatief kantoor” , zegt Albert Dekker. “Mijn taak is de verschillende activiteiten van DHV te presenteren en een marktpositie in Italie op te bouwen.” De speculatieve bouwwereld van Italie met al zijn corruptieschandalen schrikt Dekker niet af. “De huidige situatie eindigt in totale chaos of in nieuwe regelgeving. Ik hou het op het laatste.

Er zal een nieuwe situatie ontstaan, zeker voor de ingenieurswereld. Natuurlijk zijn de contacten op lokaal niveau van levensbelang. Maar dit maakt Italie niet anders. Een Duitse aannemer uit Berlijn zal eveneens niet gemakkelijk aan de slag komen in Wiesbaden.

En in Zuid-Limburg weet men ook raad met het weggeven van aanbestedingen.”

Door die nieuwe regelgeving schat Dekker zijn Italiaanse kansen optimistisch in. “De bouw kende hier slechts een globaal ontwerp op grond waarvan de financiering werd vastgesteld. In feite lag er niet meer dan een idee met een budget op tafel. Slechte kwaliteit en budgetoverschrijding bepaalden het beeld van de uitgevoerde werken. In Nederland wordt de aannemer in de tang gehouden door de bestekken. In Italie gaat het ook deze kant op. Er is al een regionale overheid die geen po meer financiert zonder een gedetailleerde voorbereiding. Dit is koren op de molen van DHV. Italie heeft weinig onafhankelijke ingenieursbureaus. Door een wetje uit het Mussolini-tijdperk kan een zelfstandig werkende ingenieur persoonlijk aansprakelijk worden gesteld voor eventuele schade. Hierdoor is het vrije ingenieursbureau nooit goed tot bloei gekomen.”

Oplossing De contacten met Genua zijn, aldus Dekker, ontstaan via het consulaat-generaal. “Na samen met de regio Liguria een workshop te hebben georganiseerd over stedelijke infrastructuur, milieuproblematiek en waterbeheersing zijn we in gesprek gekomen met het waterleidingbedrijf van Genua.

De oorzaak van de wateroverlast is al vele jaren bekend. In 1909 is gekozen voor een afwateringssysteem, een ondergronds kanaal, dat maximaal 500 kubieke meter water per seconde aankan. Wat niet door de pijp kan, gaat door de stad.

Zo simpel is het. Iets meer kan Genua nog wel hebben maar bij de laatste overstroming kwam er 1100 kubieke meter naar beneden.

Herbebossing De capaciteit van het afwateringssysteem is absoluut onvoldoende. Om dit probleem op te lossen zijn verschillende alternatieven mogelijk. Herbebossing van de heuvels zou al een stuk schelen. Maar het gehele watermanagement van Genua is voor ons interessant.

Italie heeft veel last van hard water. In Nederland is dit twintig jaar geleden opgelost.

Bovendien moet Genua zijn infrastructuur vernieuwen. De haven is bijvoorbeeld niet goed aangesloten op het achterland en de stad staat weliswaar vol met historische gebouwen, maar zoals elders in Italie loopt de aanpak van de milieuproblematiek ver achter bij die van de EG. Genua is voor ons een interessant werkgebied ook al gaat het niet direct om grote sommen geld.”

Genua mag hopen dat DHV een creatieve oplossing met beperkte kosten vindt voor zijn watersnood.

Alleen op deze manier kan het overheidsbestuur snel over de streep worden getrokken en blijft de stad in ieder geval verschoond van een nieuw corruptieschandaal.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels