nieuws

Toegankelijkheid Madrileense gebouwen laat te wensen over

bouwbreed

Zet vijftig architecten in even zoveel rolstoelen en stuur ze op excursie door de stad. Het resultaat zal verbluffend zijn. Dat was het in elk geval in Madrid waar na dit geslaagde experiment menig architect inzicht heeft gekregen in de behoeftes van een gehandicapte zodra hij in de stad datgene wil doen wat iedereen er doet: inkopen doen, een stadsbus pakken, met de metro gaan, een pilsje drinken, een krant kopen. Vijftig architecten in Madrid kwamen tot de conclusie dat de Spaanse hoofdstad vol zit met barrieres voor gehandicapten.

Volgens Jos Antonio Junc, die de excursie organiseerde, is Madrid zelfs ‘een van de meest ontoegankelijke Europese steden voor gehandicapte mensen’. Hetgeen opmerkelijk mag worden genoemd want Madrid is ook de hoofdzetel van de blindenorganisatie ONCE, een vereniging die zich al jarenlang -onder andere met een nationale loterij- bezig houdt met het opheffen van die stedebouwkundige en architectonische barrieres voor blinden in het bijzonder en gehandicapten in het algemeen.

Ontoegankelijk

De excursie door Madrid stond onder auspicien van het College van Madrileense Architecten. Uit eigen ervaring konden de leden van het college nu constateren dat je in een rolstoel te laag zit om een pilsje van de tap te pakken of om een krant uit te zoeken in een kiosk. Vrijwel alle grote bankkantoren bleken ontoegankelijk te zijn voor de rolstoel-architecten. Naar de kapper gaan, een apotheek binnenrijden, het viel allemaal zwaar tegen.

Ook het openbaar vervoer bleek een traumatische ervaring te zijn voor de deelnemers.

De meeste bushaltes zijn omgeven door trottoirranden of andere obstakels en als ze al bereikbaar zijn voor iemand in een rolstoel is er niet een bus die dusdanig geconstrueerd is dat er een rolstoel naar binnen kan rijden. Met de metro kun je alleen als je in staat bent om trappen op of af te gaan. Liften zijn er niet, zelfs niet in het drukste metrostation Puerta del Sol in het centrum dat onlangs nog geheel is verbouwd.

En al zou er een lift zijn aangebracht, dan nog zou het weinig zin hebben gehad want geen enkel ander metrostation in Madrid biedt mogelijkheden voor rolstoelen.

Veel te weinig

Enkele architecten gingen geblinddoekt mee, anderen met dichtgestopte oren. Ook hun ervaringen waren ontluisterend. De ‘blinde architecten’

ontdekten dat geen enkele lift over het braille-schrift beschikt. Met andere woorden: blinden moeten maar raden op welke etage ze uitkomen en dat in een stad met zoveel gebouwen met liften. De ‘dove architecten’ kwamen er achter dat ze zo af en toe nog wel iets zagen als er een zieken- of politie-auto met zwaailicht en sirene voorbij kwam. Maar in het hypothetische geval van een brand in een gebouw gaan er alleen sirenes over en wordt de dove niet gealarmeerd door zwaailichten. Tenslotte ontdekten de architecten ook dat er door de dienst Openbare Werken in de Spaanse hoofdstad veel te weinig rekening wordt gehouden met de voetganger. Vooral moeders met kinderwagens hebben het zwaar te verduren als ze door de stad wandelen. De trottoirs zijn vaak te smal, er is soms geen doorkomen aan als gevolg van elektriciteitspalen, bomen of andere obstakels en als er dan ineens ruimte is, blijkt dat het trottoir wordt benut voor het parkeren van autos en motoren.

De conclusie van Jos Antonio Junc na het experiment: ‘Madrid wordt gegijzeld door automobilisten. De auto werd nota bene gecreeerd voor de mens om zich sneller te ke bewegen. Nu blijkt dat de auto de grootste vijand is geworden voor de mobiliteit van de nietautomobilist in de stad.’ Volgens Junc hebben de deelnemers aan het experiment in elk geval wat meer inzicht gekregen in de problematiek van de gehandicapte in de stad. ‘En dat is maar goed ook’, aldus Junc, ‘want in Madrid is zojuist een wet aangenomen die voorschrijft dat openbare gebouwen in alle opzichten toegankelijk moeten zijn voor gehandicapte personen.’

De architecten en aannemers in Madrid zijn gewaarschuwd.

Als ze zich niet aan de nieuwe wet houden, lopen ze het risico dat hen een boete wordt opgelegd die tot vijftig miljoen pesetas (ruim f. 700000) kan oplopen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels