blog

Open kaart

bouwbreed 576

Je kwetsbaar opstellen is vaak niet zo handig. Eerlijk zeggen wat je van een opdrachtgever vindt, kan je in de bouw zomaar een paar opdrachten kosten. Wie schiet er nu graag zichzelf in zijn voet? Dan liever mondje dicht.

Open kaart

Dat moet anders, vinden fatsoenlijke mensen. Daarom spreekt men in de keten over ketensamenwerking, met open boeken, een open houding, een rotsvast vertrouwen in elkaar. Dat kan tot mooie dingen leiden. De week na Pasen ben ik eens gaan rondbellen in het land der dakdekkers. De ACM beticht een aantal bedrijven van verboden prijsafspraken en is mogelijk weer oneerlijke werkverdeling op het spoor. Weer, inderdaad. In 2004 kregen twaalf dakbedekkingsbedrijven ook al boetes.

Je zou misschien verwachten dat men er schande over spreekt. Niets is minder waar, getuige het gesprek dat ik onder meer had met Rob Bootsman. Met Boko zit zijn familie al jaren in de daken. Sterker. Zijn bedrijf kreeg vijftien jaar geleden ook een bekeuring voor ‘het plukken van verboden vruchten.’

Hij heeft er nauwelijks spijt van. Breekt zelfs een lans voor ondernemers die keer op keer allerlei offertes en calculaties moeten maken zonder dat er enige vergoeding tegenover staat, met het risico dat je de opdracht niet eens krijgt. Bootsman legt ook uit dat het maken van afspraken met een zekere overlevingsdrang te maken heeft. Iedereen barst van het werk, en je vaste relaties teleurstellen wil je ook niet, kan je niet: voor je het weet ben je de volgende keer zelf het haasje.

Ik heb respect voor deze dakdekker. Hij speelt open kaart, zegt wat hij denkt. Niet handig? Laten we verder kijken, naar hem luisteren en het echte probleem aankaarten: hollen of stilstaan.


Thomas van Belzen, verslaggever Cobouw

Reageer op dit artikel