blog

Broodnijd

bouwbreed 942

Broodnijd

Een beetje lepe actiegroep richt zich op één issue. Dus als je de locatie van een monument ter herdenking van de Holocaust niet de juiste vindt, dan richt je je vol op de locatie.

Maar als je problemen hebt met het ontwerp voor het monument of de (persoon van de) ontwerper, tja, ook dan moet je kiezen. Tegen het ontwerp. Of tegen Libeskind. De boodschap wordt (te) complex als er meerdere issues zijn of sterker nog, helemaal niets deugt: én de locatie én het ontwerp én de ontwerper.

Een tweede succesfactor is dat een actie een gezaghebbend gezicht nodig heeft. Ook hier geldt: één goede woordvoerder is meer dan genoeg. Want hoe meer verschillende betrokkenen hun emoties laten gaan, hoe minder profiel en hoe zwakker de pressie. Ik citeer een architect, die de fout maakt zich over de actie te laten interviewen: “Dit monument wordt duur. Dan hoort het dat de gemeente zegt: we maken er een prijsvraag van”. De beste man introduceert nieuwe actiepunten: het is duur. En: het privaat geïnitieerde project moet worden aanbesteed. Waarom profileert een architect zich in vredesnaam in zo’n discussie vanuit het onderliggende sentiment van jaloezie op een succesvoller beroepsgenoot? Vervolgens gaat de man ook nog eens roepen dat hij zich onbegrepen voelt en slachtoffer is: “Je kunt geen kritiek hebben zonder meteen te worden weggezet als een lelijk mens. Dat doet ontzettend veel pijn”. Met dit soort ondoordachte uitingen beschadig je je eigen actie.

Een derde factor die bepalend is voor het succes is timing. Op het goede moment in actie komen, met een simpele boodschap en een overtuigende toon. Ook dat lijkt daar aan de Weesperstraat niet helemaal goed te gaan.

 


Lenny Vulperhorst, Adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht
l.vulperhorst@aef.nl

Reageer op dit artikel