blog

Herstel maar!

bouwbreed 317

Herstel maar!

Even een casus die deze week twee keer voorbij kwam. Twee maal een onderhandse aanbesteding. En twee maal een hoop wijzigingen in de inlichtingen. Waarbij niet alle wijzigingen waren doorgevoerd in de inschrijfstaat. En dan ligt het gevaar van een incomplete inschrijving op de loer…

In één geval ging het om een post van 200 euro. Op een opdracht van een miljoen. Evengoed een incomplete inschrijving. En dus werd de inschrijving terzijde gelegd. Het EMVI-plan werd niet eens bekeken. In het andere geval miste een vergelijkbare post. Daar was de gunning op prijs. De laagste inschrijver was 70k goedkoper dan de nummer twee. Maar incompleet – dus ongeldig.

Nu kennen we deze voorbeelden al langer. Dat is ook niet de reden om er nog eens een column aan te wagen. Het was mijn eigen, eerste reactie die mij het meeste zorgen baarde. Een reactie die van haast elke aanbesteding specialist zou kunnen verwachten: ‘Juridisch is er niks aan te doen. Gelijke monniken, gelijke kappen.’

Een juiste constatering. Maar mijn eerste reactie had natuurlijk moeten zijn: ‘Wat een belachelijk gedoe!’ Want inschrijvers worden geschoffeerd. Opdrachtgevers benadeeld. En gemeenschapsgeld verkwanseld. Allemaal omdat iedereen die met aanbesteden bezig is, gewend is om steeds dezelfde, juridische afweging te maken.

Maar is uitsluiting bij een vergeten post de enige, juiste invulling van het gelijkheidsbeginsel? Of kun je gelijkheid bijvoorbeeld ook bereiken door als uitgangspunt te nemen dat kleine foutjes hersteld moeten kunnen worden? Zolang je iedereen in gelijke gevallen de dezelfde herstelmogelijkheid biedt? En helpt het dan als je dat uitgangspunt kenbaar maakt in je beleid? Of vloeit dat misschien al voort uit de marktvisie?

Deze denklijn levert voor mij veel meer op. Zoeken naar een oplossing. In plaats van vluchten in jurisprudentie-wijsheid. Mijn zoektocht is nog niet over. Wie sluit zich aan?

Joost Fijneman

Reageer op dit artikel