blog

Waarom zaken niet gaan zoals ze moeten gaan

bouwbreed

Waarom zaken niet gaan zoals ze moeten gaan

Heeft u ook wel eens het gevoel dat de KIWA’s, Lloyds, DNV’s en TüV’s van deze aardkloot uw leven beheersen. Het begon met de ISO 9000-serie die iedere zichzelf respecterende aannemer moest hebben. Vanuit de chemische industrie kwam VCA en voor het milieu moest je ISO 14000 hebben.

Was het daar maar bij gebleven, dan was het nog te overzien. Maar toen kwam de CO-ladder, de Social Returnladder en de MVO-ladder. Ook nog te overzien, maar wat dacht u van voor zover ik weet zes verschillende houtcertificaten. Om een lang verhaal kort te maken, in totaal 70 certificaten heeft u nodig om uw opdrachtgever ervan te overtuigen dat u het goed meent met Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, People, Planet en last but not least Profit dus.

Zijn we er iets mee opgeschoten? Ik betwijfel het. Economisch wel. Certificerende instellingen en KOMO leven er prima van. U vraagt, wij draaien, is daar het credo. Wij schrijven op wat u op managementgebied doet. O, u doet ook ontwerpen? Hier heeft u ISO 9001. Veel plezier ermee, volgend jaar komen onze auditors langs om te kijken of u nog steeds zo werkt als u gezegd heeft. Zoiets stel ik mij een gesprek tussen een ondernemer en een certificerende instelling voor.

Even dreigde het spaak te lopen op het gebied van materialen. De EU kwam met z’n CE-markering waardoor KOMO-certificaten deels overbodig werden. Geen nood. KOMO wist invoering ervan jarenlang te traineren en minister Stef Blok en zijn ambtenaren stonken er telkens weer in. Wat heeft het opgeleverd. Helemaal niets, niente, nada. KOMO heeft die uitsteltijd goed gebruikt door zich voor te bereiden op het verlaten van het erkende stelsel. Ze gaan privaat door. Geen gezeur meer uit Brussel en die domme aannemers en materiaalboeren laten zich door ons toch wel een poot uitdraaien, zal ongetwijfeld de gedachte zijn geweest

Geen wonder derhalve dat er eindelijk eens een noodkreet is geslaakt door twaalf duurzaamheidsmanagers die het zo langzamerhand welletjes vinden. Ook zij geven aan dat de aardkloot buitengemeen weinig is opgeschoten met al die certificaten en dat het alleen maar leidt tot een onoverzichtelijke papierberg. Een behangetje van Rath & Doodeheefver was goedkoper geweest. Maar aangezien u al uw geld heeft uitgegeven aan fraaie certificaten, moest de eerste Nederlandse behangfabriek in Nederland in 1998 de productie staken.

En dan nu het antwoord op de prangende vraag waarom zaken niet lopen zoals ze zouden moeten. Certificering is met de beste bedoelingen ontstaan. Daar wordt dan een organisatie voor opgericht. Zoals elke organisatie heeft die de neiging om telkens weer zijn eigen bestaansrecht te bewijzen en dijt dus autonoom uit. Dan komen er marketeers die u vertellen dat u ontzettende veel behoefte aan al die certificaten hebt. U kent dat wel, geen tijd, dus denkt u dat iemand van zo’n organisatie het wel weet.

Het is net zoiets als met Fundeon en de Stichting Arbouw. Die groeiden ook tegen de klippen op. Uiteindelijk waren er mensen die zeiden, en nu is het genoeg. Opheffen die handel. Een dergelijke revolutie zou er in certificatenland ook moeten ontstaan. Aannemers aller landen verenigt u, of klinkt dat te communistisch. Boeit ook niet, als er nu eindelijk maar eens een einde aan die wildgroei komt.

 

Follow me on twitter: @ferryheijbrock

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels