blog

De jeugd heeft de toekomst, maar krijgt de jeugd wel een toekomst in de bouw?

bouwbreed 30

De jeugd heeft de toekomst, maar krijgt de jeugd wel een toekomst in de bouw?

Tijdens de crisis huurden bouwers liever goedkope zzp’ers of Polen in, dan stagiairs of leerlingen. Espeq, het opleidingsbedrijf waar wij mee samenwerken, had voor de crisis bijna 600 leerlingen in de bouw werken en nu nog geen 180.

In het Cobouw50 Café, waar de lijst met best presterende bouwers is gepresenteerd, riep de ene na de andere bouwer hoe goed ze het wel niet gedaan hadden. Maar ten koste van wat? De jeugd gaat niet meer voor de bouw en 50-plussers komen niet meer aan het werk. Het ene na het andere bouwbedrijf gaat failliet, ook nu nog, na de crisis.

Hoe aantrekkelijk zijn wij eigenlijk?

Hebben wij nou helemaal niets geleerd in de periode dat we elkaar nodig hadden en riepen dat we zouden gaan veranderen? De opdrachtgever zegt dat er op een bepaalde manier gewerkt moet worden, en de kameleon – ook wel aannemer genoemd – past zich meteen aan.

Nogmaals: ten koste van wat? Hoe aantrekkelijk zijn wij bouwers eigenlijk voor een opdrachtgever en waar onderscheiden wij ons dan mee?

We gaan slordig om met onze mensen

Alles in de bouw gaat over financiële waarde, ik hoor niemand over menswaarde. Geld verdien je mét mensen. Ik vind dat wij in de bouw slordig omgaan met onze mensen, niet alleen met de jeugd of zzp’ers, maar ook met onze gespecialiseerde aannemers.

Niet alleen huren aannemers liever een Pool of een goedkope zzp’er in dan een leerling, ze betalen ze ook nog eens te laat of helemaal niet. En als ze failliet gaan, maken ze een doorstart over de ruggen van de mensen die ze niet betaald hebben. Over imago gesproken.

En nu hebben we dus een groot probleem. Geen leerlingen, weinig ouderen en een slecht imago.

Hoe willen we dit veranderen? En kunnen we dit ook?

Veranderen begint bij jezelf, maar zijn wij wel de juiste personen om deze verandering door te zetten? Het vraagt namelijk niet alleen veel van de leidinggevenden, maar ook heel veel van de mensen op de werkvloer. We leven in de bouw in een wereld van wantrouwen. Je vertrouwt iemand voor 100 procent en niet een beetje.

Hoe krijgen wij het vertrouwen terug in elkaar? Niet door zo door te gaan, in ieder geval. Er zal een andere koers gevaren moeten worden.

Waarom zo weinig jonge mensen op leidinggevende plekken?

Als ik op een bijeenkomst kom, struikel ik vaak over de rollators. We houden teveel vast aan ons oude stelsel. En als het te heet onder onze oudere voeten wordt, gaan we met vervroegd pensioen.

Dat is ook een manier om te zeggen: “Ik weet het niet meer”.

Laat de jeugd de zaken regelen en gebruik de kennis van de ouderen. Zet die kennis wel om naar deze tijd. De jeugd vraagt niet meer om een dure auto, maar om een vervoermiddel. Ze vragen om aantrekkelijk werk en niet om een werkplek voor de komende 40 jaar.

Hoe toekomstbestendig zijn wij eigenlijk?

Ga als aannemer op bezoek bij lagere scholen. Als de kinderen in groep 8 een keuze moeten maken, vertel ze dan wat een mooi en gevarieerd vak wij hebben en hoe wij samen onze branche toekomstbestendig kunnen maken. Stel je kwetsbaar op.

Wees geen balk op je eigen spoorlijn, waardoor je de trein tegenhoudt. Nee, zet de koers uit met jonge mensen. Ga van die spoorlijn af, ga in de trein van de toekomst zitten en geef de jeugd de kolen.

Goed om eens over na te denken: wij hebben tien dagen nodig om vijf mensen aan de vergadertafel te krijgen en de jeugd maar drie dagen om 17.000 mensen bij elkaar te krijgen in Haren.



René Kesselaar is directeur/eigenaar van Kesselaar & Zn.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels