blog

Maatschappelijke selectie

bouwbreed Premium

Maatschappelijke selectie
Suzanne van de Kerk

De oplossing voor overvolle treinen tijdens spitsuren komt van D66. Ambtenaren moeten niet meer vergaderen voor tien uur. Ik ga geen flauwe grappen maken over het feit dat een ambtenaar tegenwoordig zelden vergadert voor negenen en zeker niet op vrijdag.

Het positieve uit dit bericht is namelijk dat er veel ambtenaren bewust met het openbaar vervoer, de trein, reizen om bij hun werk te komen. Forensen dus. Zelf moest ik hierdoor denken aan het moment dat ik gebeld werd door een opdrachtgever met een duidelijk verzoek van ‘bovenaf’. “Karin, wij gaan een bestek op de markt brengen en nu wil de wethouder dat we inventariseren of er mensen van de genodigde aannemers bij ons in de gemeente wonen.” Duidelijk bleek dat er in de B&W-kamer gesproken was over maatschappelijke selectie in het kader van het uitnodigingsbeleid, met ook de woonplaats van onze medewerker als uitgangspunt. Goed bedoeld, natuurlijk. Gemeenten moeten iets doen om aan de vaak irreële maatschappelijke verwachtingen te voldoen.

Ik vroeg hem of deze maatschappelijke wens ook inclusief onderaannemers, leveranciers, leerlingen en dergelijke moest zijn. Hoe zij de privacygevoelige informatie gaan ‘checken’. Of het sponsoren van verenigingen ook meetelt.

Hij voelde zich duidelijk overvraagd. “Ik moet met een advies komen of dit wellicht een selectiecriterium kan zijn.” Al pratende was het redelijk snel duidelijk. Deze vraag verdient wat verfijning. Aan het eind van het gesprek vroeg ik hem hoeveel mensen werkzaam bij de gemeente eigenlijk daadwerkelijk in de gemeente wonen. Het werd stil aan de lijn, met uiteindelijk een reactie: “Je hebt een punt.” Heb dit specifieke criterium niet teruggezien. Deze vakman heeft ‘boven’ even realistisch maatschappelijk bijgepraat, denk ik. Van werk komt werk, in elke gemeente, lijkt mij een beter maatschappelijk uitgangspunt.

Reageer op dit artikel