blog

Gedeelde Ambities

bouwbreed Premium

Gedeelde Ambities

Nooit bij stilgestaan, maar over een paar weken heeft mijn hart ruim 2,2 miljard keer een contractie gemaakt. Voor zover ik weet, is daar maar één keer een echt probleem mee geweest. Dat was toen die mooie, blonde bakkersdochter in mijn jonge jaren liet blijken haar leven niet met een bouwvakker te willen slijten. Achteraf misschien onverstandig van haar, maar wel gelukkig voor mij.

Ondanks mijn leeftijd, met vijftig jaar betaalde arbeid op de meter, voel ik mij nog fris en flexibel genoeg om nog een aantal jaren een bijdrage te leveren aan het culturele klimaat en mijn eigen portemonnee. Terugzien op vijftig jaar inspanning voor de bouwwereld levert niet alleen veel kennis en genoegdoening op, maar ook verbazing, frustratie en het besef dat er op het gebied van beroepsopleidingen een ongelooflijk inefficiënt beleid heeft plaatsgevonden.

De wijze waarop onlangs op eigen verzoek (dus zonder gevulde handdruk, naar ik aanneem) twee van de drie directeuren het zinkend Fundeon-schip verlieten, illustreert de janboel waarin het opleidingsgebeuren binnen de bouw thans verkeert. Volgens hun eigen site was het belangrijkste wapenfeit van algemeen directeur Sander van Bodegraven de bijdrage aan de implementatie van het proces ‘Gedeelde Ambities’. Door dit proces was er gefocust op kerntaken en het behalen van concrete resultaten.

Ik kan mij voorstellen dat zulks een onzinnig ‘algebra’ ver boven de pet zweeft bij de vertegenwoordigers van werkgeversorganisaties en vakbonden. Zij hebben de laatste jaren wel wat anders aan hun toeter gehad dan ‘gedeelde eerzucht’. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de bestuurlijke beleidsvisie die daaruit is voortgekomen heeft geleid tot het sluiten van de peperdure tent. Het geweten van zijn 57-jarige collega Frans Kokke is gevuld met de miljoenen kostende, niets opleverende loopbaanbegeleiding en scholing, maar wie gaat hem nou zelf escorteren nu de centen daarvoor op zijn?

Reageer op dit artikel