artikel

OMOP of een frikadel

bouwbreed

OMOP of een frikadel

De keuze van de contractvorm laat de Aanbestedingswet nog altijd vrij. Wie traditioneel wil, kan daarvoor kiezen. In de gww gaat dat meestal gepaard met de RAW-systematiek.

En als het om repeterend onderhoud gaat, wordt het vaak een OMOP. Een Overeenkomst Met Open Posten. Ook RAW. Maar dan te vergelijken met de prijslijst van de snackbar. Je weet de prijs van een broodje frikadel. En van een losse frikadel. En van een frikadel speciaal. Die prijs wordt bij elke bestelling in rekening gebracht. Of het er nou één is in een jaar of tien in een week, dat maakt dan niets meer uit. We zien vaak dat een dergelijk OMOP-contract op laagste prijs gegund wordt. De kwaliteit ligt toch al vast dankzij RAW. En door de verplichte eenheidsprijzen is weinig onderscheid nodig.

Ik heb me vaak afgevraagd of je met die eenvoudige motivering over mag gaan tot gunning op de laagste prijs. Sinds deze week weet ik het antwoord. Want de Commissie van Aanbestedingsexperts heeft zich over deze vraag gebogen. En ze had het er moeilijk mee. Pagina’s lange verhandelingen over de bedoeling van ‘EMVI, tenzij…’. Om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat het juridisch in orde is. RAW met OMOP mag op laagste prijs. En de motivering ligt eigenlijk al in de keuze voor OMOP en RAW besloten.

Maar is er nou niks te halen bij een OMOP? Is elke aanbieding van elke aanbieder inderdaad even goed? Anders gezegd: is het goedkoopste frikadelletje per definitie het beste? Dat is de vraag die de aanbesteder zich zou moeten stellen. En het antwoord op die vraag moet leidend zijn. Kennelijk niet op basis van de wet. Maar zeker op basis van het verstand. Het advies van de Commissie verandert daar niets aan.

Joost Fijneman, plaatsvervangend directeur sociale zaken en ledenservices Bouwend Nederland

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels