artikel

‘Nulenergie’ moet eis voor gebouwen zijn

bouwbreed

Over het verdwijnen van de energieprestatiecoëfficiënt (daar is het inderdaad nu de tijd voor) zijn allerlei geluiden te horen. Zoals die vervangen door een kilowattuur-maat (kWh-maat). Zijn ze nou helemaal gek geworden? Heeft de energie- efficiëntielobby iedereen blind gemaakt?, vraagt Ronald Rovers zich af.

Waar we naar streven zijn nulenergie gebouwen. Nu nog soms bijna-nulenergie, omdat dat de ontsnappingsclausule is in de EU-wetgeving. Maar iedereen voelt op zijn klompen aan dat binnen de kortste keren nulenergie de eis zal worden. Bovendien: waar hebben we het over. In Nederland wordt al volop gewerkt aan nulenergie renovaties, met de bedoeling in zeer korte tijd op te schalen naar tienduizend, zo niet honderdduizenden woningen. In de huursector, maar ook de koopsector begint nu echt een omslag plaats te vinden. Andere landen zijn al aan het kijken hoe ze die aanpak kunnen kopiëren. Die bijna-nulenergie ambitie is al achterhaald.

En dan ga je nog voorschrijven hoe laag de verwarmingsvraag wel niet moet zijn? Dat is idioot: het totaalresultaat moet nul zijn. Er staat nergens geschreven dat dat bij een extreem laag (berekend) energiegebruik moet zijn. Dat creëert een potentieel enorme materiaalbelasting . De impact komt niet meer van (fossiele) energie voor gebruik, maar van met fossiele energie gemaakte materialen. En stap één van de Trias Energetica (reduceren) is daarmee compleet achterhaald met betrekking tot operationele energie. Dat wil zeggen, wat betreft uitvoering. Mensen kunnen natuurlijk ook gewoon weinig (ruimtes) verwarmen, dat blijft zinvol, maar ook dan: waarom zou je lage vraag eisen van het gebouw bij een (wellicht niet) standaardgebruik?

Niet relevant

Met andere woorden: de eis aan gebouwen moet gewoon nulenergie zijn. Simpel en helder. En hoe laag de vraag en hoe hoog het duurzame aanbod is met betrekking tot gebruiksenergie is niet relevant. Zelfs als gebouwen bijna-nulenergie zijn, en met een passiefhuisniveau-eis aan kWh, is de fossiele energie van materialen over de levensduur hoger dan die van het (lage) resterende verwarmingsdeel. Maar als dan politiek een nulenergie prestatie nog niet haalbaar is als eis, wat dan? Dan eisen we een nulenergie- berekening en daarbij een eis als bijvoorbeeld: 50 of 80 procent van de vraag ingevuld door bouwplaatsgebonden hernieuwbare energie. Tijdelijk. Tot de nul zelf eis is. Dan regelt het zich vanzelf.

Wat daarnaast wel nodig is, is een eis aan materialen. En laten we beginnen met een eis aan de embodied energyervan, het fossiele energiedeel. (een eepc dus: embodied energieprestatiecoëfficiënt). Dan blijkt vanzelf waar dat optimum zit. Maar hou alsjeblieft op met dat rendementsdenken van lage energievraag en kWh.

 Ronald Rovers

SBSconsultancy, Waalre

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels